
Я глядзеў на скуру дрэва。На драўніне нешта падобнае на мох。Гэта неяк падобна на плямку.。Там сонца свеціць на дрэвы、Злёгку гладкая тэкстура。Бо пароды дрэў розныя、Форма дрэва таксама зусім іншая.。
Ля маіх ног расце цень。Калі прыгледзецца, кожны мёртвы лісток вельмі прыгожы.。Я выразна адчуваю, што і там ёсць цэлы свет.。Я хачу маляваць прыгожыя рэчы такімі, якія яны ёсць.、Калі вы так думаеце, вам нічога не застаецца, як здабываць толькі прыгажосць.。але、як?
Гэта дакладна、Справа не ў тым, што там прыгожыя краявіды、Гэта было。Нават калі вы проста паглядзіце, вы нічога не зразумееце。``Тое, што вы павінны ўбачыць, гэта сябе.、«У мяне ёсць гэты пейзаж».。Сказаць гэта самому, а потым забыцца...такі я чалавек.。