Сіняя Чайка

Напрыклад, Бос (амаль той жа час, што і Леанарда да Вінчы)、Можна сказаць, што гэта быў чалавек, які найлепшым чынам прыадчыніў заслону над Сярэднявеччам.)。20пачатку стагоддзя、Тое, што было «пераадкрыта» (=ўсхвалена) сюррэалістамі、Ці не з-за разрыву з акадэмічным жывапісам, з якім дагэтуль змагаліся?。

усталяваўся пасля эпохі Адраджэння、Сюррэалістам, якія шукалі спосаб уцячы ад акадэмічнага светапогляду.、Я зноўку даведаўся, што ёсць такі метад.。Шырока кажучы, карціны Босха - алейныя карціны, але、яго проста、Прымітыўны метад з'яўляецца і вытокам ілюстрацыйнага метаду.。

Чаму карціна боса цяпер новая?、сучасны жывапіс、Выраз жывапісу алеем з акадэмічным візуальным сэнсам、Гэта таму, што мы рухаемся да больш простых ілюстрацыйных выразаў.。Чалавецтва можа апынуцца пад кантролем штучнага інтэлекту、Сутыкнуўся з трывогай за бліжэйшую будучыню、цяжка、Спосаб, які можа маляваць кожны без навыкаў майстра、Верагодна, таму, што гэта прымушае нас інтуітыўна адчуваць, што гэта вельмі важна для канчатковага выражэння чалавечнасці.。Нават людзі, якія так думаюць, жывуць у рэальнасці ў рамках свайго папярэдняга бачання.。Гэта неадпаведнасць робіць яго новым.。

Аднак сама праца Босха、Вядома, само сабой зразумела, што гэта не тое, што «кожны можа намаляваць».。

 

見る人にとって、自身が既に獲得しているかたちや色彩のカタログ？とのある程度のズレは興味や好奇心を抱かせ、ズレの内容によって「好き・嫌い」などに分かれていく。ズレが大きければ時に衝撃となる。

このオーバーラップは（意識はされなくても）言葉によっても同時になされている。語彙の量はそれなりのハンディとなる。例えば「紫」という語を知らなければ眼には見えても、それを表現として使うことはできない。「紫」という語は色の引き出しを開ける鍵（文字通りのキーワード）だからだ。

かたちや色を考える時、自然再現的なそれらとのズレを工夫することが、単独のかたち、色の工夫より重要ではないかと考える。

 

かたちと色は視覚情報の中心。だから絵画がそれに工夫と研究を費やすのも当然。というのが「常識の罠」。

фактычны、人はかたちも色も「そんな気がする」程度にしか見ていない。では何を見ているかというと、自分のイメージや記憶、つまり自分自身の反映とそれの「ズレ」を見ているのではないか、と最近考えている。

違和感の無いものは見えない。ズレが大きくなると感覚が鋭くなって、「絵」が見えてくる。ズレはまた、言葉の問題でもあるようだ。