Катэгорыя: Несакрэтны

サボテン

窓辺のサボテン

わが窓辺にずっと腕立てをしつづけている。暑いときも風の時も、昼も夜もずっとこの格好。元の方はもう枯れかけて１、２年になる。なのにその先はそれ以上枯れることなく斜め上方に伸び続け、やがて重力に耐えられなくなって床に両手を？突いてしまった。大抵はそこから徐々に腐ってくるものだが、端がほんのちょっと枯れ色になっただけで一年以上この状態のままである。

何という種類かは分からないが、珍しいものでないことは確かだ。小さな鉢に５種類ほどのサボテンが寄せ植えになっているのを４、５年前に４、５百円で買った。青々とした奴はちっとも大きくならないが、何故か下半分が枯れかけたようなものだけが成長する。代謝の大きさの差なのだろうか。同じ鉢の中で、写真のサボテンだけが買った年の冬に殆ど枯れかけた。これまでの私の経験では、だいたいそのまま腐っていくのがほとんどだったが、翌年の夏には回復し、しかもわずかながら成長した。冬には再び駄目そうになりながら、次の夏には何と２本に増えた（写真には３本目が見える）。この小さな鉢の中で、これだけダイナミックな動きを見せるのはこいつだけ。

サボテンは案外好きだ。せっせと水をやらなくても済むというお手軽さだけではなく、どうやら棘が好きなのだと比較的最近思うようになった。

дзяцінства、青森県下北半島ではサボテンは非常に珍しかった。私の中ではサボテンは南国のイメージ、暑い岩石砂漠の象徴であった。そのサボテンが小学校の校長先生の官舎（田舎ではそう呼んでいた）の小さな玄関わきに植えて（鉢だったのかもしれない）あったのを、道草の途中で見つけてしまった。

うちわサボテンだったのは間違いない。うちわサボテンの表面には放射状に１センチもある大きく、長い針が数本ずつ固まってついている。その棘の塊と塊の間はつるっとした滑らかな面に見える。子どもはなぜかつるっとしたものに触りたがる。大きな棘の塊に注意しながら、そのつるりと「見える」表面を私は何気なく撫でてしまった。

危険ということのもうひとつ深い意味を、その時はじめて私は知った。つるりと見える部分には注意して見なければ分からないほど微細で、抜けやすい棘が塊ではなく、一面にかなりの頻度で突き立っている。長い針の目立つ危険の陰に、本当の危険が潜んでいることを子どもなりに意識させられた瞬間だ。ひりひりした、繊細な痛さに泣きながら家に帰った記憶は今も強く残っている。

そんなわけでサボテンが天敵のような存在になったのは当然だった。天敵だからうっかり触ったりしないよう、特に注意するようになったのかも知れない。いつの間にか、花が（滅多に）咲かないということも、人の肥育をほとんど要しないことも、厳しい環境に育つことも、人の手を刺すことも（サボテンが意図的に刺しているわけではないが）好ましいと思うようになったのは不思議な気がする。私のへそ曲がりな気性に合っていたのかも知れない、サボテンがへそ曲がりだとは全然思わないけれど。

晨春会展を終えて

歩く男　F6　水彩　　2010

前回のブログから１０日。会期中に一度書いてはみたが、まとめきれず公開は出来なかった。７月３１日晨春会展が無事？終了。大震災があったからなのか、今年はいつもと違う感じが会期中もずっと続いていた。特に目につく変化は無くても、たぶん何かが変わったに違いない。

一つは心の変化。震災は心災でもあった。自分は何をやっているのだ、という情けなさと口惜しさの混じったような気持がずっと続いている。але、それは震災に関わらずもっと以前からだったような気もする。他には自分のやるべきことに選択肢など無いということ。迷っている時間など無いということはよくわかった。よくわかったが、で、今何をと考えると何も無いという絶望的な気分になる。それが会期中ずっと続いていたことの中身だったのだろうか？そうだとしたら、展覧会は自分には何も無いということを確認するだけのために在るようなものではないか。

７月の１ヶ月間毎日お酒を飲んでいた。こんなに毎日飲むのは最近では珍しい。ビール、ワイン、日本酒、焼酎とさまざまなアルコールを、あるときは大量に、あるときはほんの少し、ある時は楽しく、あるときはまるでそれが仇でもあるかのように。そのせいか、１週間ばかりの間、夜になるとふくらはぎから下がパンパンに浮腫んでしまった。指の周りも豚足のように丸々している。指先に力を入れると浮腫みが白く浮かび上がり、血の色が全く無くなった。脚を上げたり、動いたりするようにしたら浮腫まなくはなったが、夜の酒は止めなかった。飲みたいというより飲まなくては、というような気持だった。

８月になったら、急に飲もうという気が薄くなった。展覧会が終わったことと関係があるのかどうか分からない。単に飲み過ぎて飽きてしまっただけなのかもしれないが。晨春会展を終えた時、昨年なら「次作はこうしよう」と思い描いていた。今年は何も考えていない。проста、目の前にある小さな描きかけを、早く目の前から消してしまいたいと思っているだけ。

 

 

Sさんが亡くなった

少年と犬　F50　テンペラ　1998

Містэр С памёр учора.。Гэта быў канец доўгай барацьбы з хваробай.。Калі г-н S быў здаровы, яго галоўнай тэмай былі «сабакі».。Я стараюся пісаць гэты блог, адначасова размяшчаючы як мага больш новых твораў.、Вось чаму я вырашыў на гэты раз размясціць (сваю працу) больш чым дзесяцігадовай даўніны.。Я хацеў бы выказаць свае спачуванні ў невялікім сэнсе.。

Упершыню я сустрэў містэра С. на ўніверсітэцкай адкрытай лекцыі/ўроку акварэлі.。Я настаўнік і вучань.。Я быў лектарам、Я адчуваю, што даведаўся ад яго значна больш.。Яна не толькі старэйшая і мае крыху большы жыццёвы вопыт;、Больш за тое, яго захапленне жывапісам было значна большым, чым маё.。Гэты запал распаўсюджваецца за межы ўсіх у адным класе.、Я адчуваю, што суперажываю ўсім, хто любіць жывапіс.、нейкі、Я адчуваў нешта накшталт дзівоснасці.。У той час многія трапілі пад яе ўплыў.。Мяне таксама неяк кранула тое захапленне.、Я адчуваю сябе неяк у захапленні、Гэта парада?、Гэта агітацыя?、Памятаю, я выпаліў нешта такое, што не ведаў, дэкларацыя гэта ці не.。

Рэгулярна адбіраецца для прэфектурных выстаў。Таму што ён распрацаваў тэхніку, якую ніхто іншы не мог зрабіць.、Таму што ўсе суддзі звярталі на гэта пільную ўвагу.。«Такая карціна ніколі не павінна быць скінута», — сказаў ён.、Я не ведаў, што ты мой вучань.、Ёсць суддзя, які мне сказаў。Мяне амаль кожны год вылучалі на прэмію.、Я захварэў яшчэ да таго, як атрымаў узнагароду.、Я больш не магу прадаць (я таксама адчуваю сябе крыху няёмка з гэтай нагоды)。)。

Паказ яе цяжкай працы (якая цяпер стала памяткай)、Да мяне дайшлі фрагменты няўдалых твораў.。Проста паглядзіце на фрагменты、Яе (намаганні)、(Я не хачу гэтага казаць) Я адчуваю часцінку страсці.。напэўна、Безумоўна, гэтая тэхніка беспрэцэдэнтная ў гісторыі «сусветнай» акварэлі.。Калі б гэта быў я、Калі прыйдзе дзень, калі я змагу выказацца ў свеце мастацтва、Я лічу, што гэта эпізод, які абавязкова трэба расказаць.。

У яе толькі адзін маленькі медаль.。Была прэфектура Сайтама Бунтэн (больш не існуе)。Вышэйшай узнагародай з'яўляецца ўзнагарода міністра працы, якая стаіць вышэй за ўзнагароду губернатара прэфектуры Сайтама.、Вось што я атрымаў。Даючы інтэрв'ю NHK і іншым СМІ перад цырымоніяй узнагароджання.、Яна сказала, што хоча сфатаграфавацца са мной на памяць.。Мне пляваць на маё кіраўніцтва、受賞は彼女一人の努力の結実だと思い、それを汚すまいとして一緒に写真に収まるのを断った。それに、そんな賞など単なる「初めの一歩」に過ぎない、凄いのはこれからだぞ、という指導者としての内心の傲慢さがあった。Я больш за ўсё шкадую, што яна захварэла.。Гэта быў балючы эпізод, калі мне не хапала пакоры.。Шчыра малюся за супакой вашай душы.。2011/7/21