Катэгорыя: ギャラリー

Мне прысніўся трохі дзіўны сон。Дзесьці глыбока ў гарах。Ён зусім іншы, чым мой родны горад、У мяне неяк адчуванне дэжавю、Відаць, на час、Такое адчуванне, што я тут жыў。Таму што там жывуць некаторыя мае сваякі.。у、Аднойчы засвоіла гэты ўрок старая, здаецца, сваячка, старэйшая за мяне на два-тры гады.、Тут жыве настаўнік.、Чамусьці ён прывёў мяне да дому таго чалавека.。

Мяне не было, таму я збіраўся ісці дадому.、настаўнік вярнуўся。Калі я гляджу на гэта, гэта падобна на дзяўчынку малодшай школы або сярэдняй школы.。Вылічальна、Нягледзячы на ​​тое, што яму павінна быць не менш за 80 гадоў, у яго няма маршчын.、Для чыста белай і гладкай скуры, як маршмеллоу、вялікія, міндалепадобных вочы。Нос відавочна маленькі、Трохі завостраны, як Бураціна。

Разважаючы пра яго ненармальную маладосць, мяне запрасілі ўнутр.。Унутры ўваходу ёсць невялікая прастора.、Калі вы паглядзіце ўверх, вы ўбачыце дзірку, якая выглядае так, быццам вы глядзіце ўверх з ніжняй часткі конусу.。Гэта не так элегантна, як купальная столь.。Што гэта за дзірка?、Я пераходжу ў гасціную з яшчэ больш дзіўным пачуццём.。Чамусьці тут і там размяшчаюцца прадметы маёй памяці.。Я не памятаю, ці сказаў я "Гэй!"、Калі я падышоў і паспрабаваў узяць яго ў рукі,、Я адчуваю, што маё цела чамусьці лунае.。
Нават калі я гляджу на свае ногі, я не бачу нічога, што плавае вакол.。але、Робім яшчэ адзін крок、На гэты раз я не адчуваю, што ступіў на падлогу.。Калі я яшчэ раз паглядзеў на свае ногі, яны луналі прыкладна на 10 сантыметраў!

Таксама паглядзіце на другі паверх、Таму я вярнуўся ў пярэдні пакой.、прайсці пад канічным адтулінай。Потым у гэтую яму зацягнула цела настаўніцы.。Мы з цёткай пойдзем.。
― (адрэз) ― «Чаму вы такі малады, прафесар?» – спытаў я, нібы затаіўшы дыханне.。``Гэты дом - таямнічы дом.、Ёсць месцы, дзе няма гравітацыі.。” “Таму што на ваша цела няма ціску гравітацыі”.、Твар і цела не абвіслі. — Можа, таму, — усміхаецца ён.。―(Апушчана)―
　

絵のモチーフとして玄関に置いてある青柿もだんだん黄色になってきた。しばらく雨模様の日が続き、そのせいか気温もグッと下がった。昨日、今日は晴れたが太陽にももう夏のようなエネルギーは無く、秋らしい爽やかさが一年ぶりに戻ってきた。

この青柿を頂く前に、すでに赤い柿をたわわに吊り下げている木がいくつもあった。たぶん柿の種類が違うのだろう。甘い実は西欧でも人気があり、特にスペインでは生産も盛んで、中国に次いで世界2位の生産量だという。
　ウィキペディアを見ると北海道南部から九州までのほぼ日本全域に育つとある。松尾芭蕉に「里古りて柿の木持たぬ家もなし」という句があり、そのまま読むとウィキペディアの記述と一致するかのようだが、かつては福島県以北では柿はほぼ生育できなかったと記憶する。東北を旅した「奥の細道」の作者には生産限界が見えなかったのかもしれない。

柿は「カキッとしてなくちゃ柿ではない」という人が結構いる。硬めのカキカキ、シャリシャリの食感が命、ということだろう。わたしなどは北国育ちだから、木に生っている柿の実物を見たことがなかった。流通の悪い当時では、そんなカキッとしたものは手に入るはずもない。内側が甘くトロトロになりかけたやつしか食べたことがなく、それが柿というものだと思っていた。今でも、どちらかというとカキッよりはトロッの方が好きである。

スケッチは水彩だけでなく、アクリル絵の具を下地として少し使っている。水彩だけにこだわらず、効果があれば何でも使えばいい。今見えている効果を、水彩だけでやろうとすると案外大変なんじゃないかな。