かたちと色は視覚情報の中心。だから絵画がそれに工夫と研究を費やすのも当然。というのが「常識の罠」。
実際、人はかたちも色も「そんな気がする」程度にしか見ていない。では何を見ているかというと、自分のイメージや記憶、つまり自分自身の反映とそれの「ズレ」を見ているのではないか、と最近考えている。
違和感の無いものは見えない。ズレが大きくなると感覚が鋭くなって、「絵」が見えてくる。ズレはまた、言葉の問題でもあるようだ。
絵の中の何を見ているのか
Автор: Takashi
Личниот блог на Такаши。Не само за слики、Она за што мислам секој ден、она што го чувствувате、Пишувам што ќе ми текне。Овој блог е трета генерација。Од самиот почеток, поминаа повеќе од 20 години.。
2023Од 1ви јануари、Засега решив да пишувам само на непарни денови.。Ќе размислувам за мојата идна насока и за други работи дел по дел.。
ズッキーニ
последните години、Стана вообичаен зеленчук, но никогаш не сум го купил.。Немам намера да го јадам、Го купив затоа што ме привлече бојата.。
Дури и во оваа невешт форма、Секогаш имало нешто што ме привлекувало кон тоа.、Се обидов да го допрам од време на време, но беше малку белузлава боја на краставица.、Немав желба да го купам。
Кога и формата и бојата се порамнети、Уште еднаш можев да уживам во густата текстура.。не јадете。Изгледа повкусно ако го вкусите само со вашите очи.。
梅雨晴れ間
俳句に「梅雨晴れ間」という季語がある。季語というのは便利な語で、これだけで、時には短編一章分の背景を描いたのと同じ効果を持たせることができる。俳句という世界の中では、特別に凝縮された一語だということになる。
表現とはこういうものが理想だろうと思う。絵ならば、一瞬（じっくり、でも良いが）で、小説一巻分の内容を眼から受け取ることができるもの。
確かにそんな絵もある。