Категорија: Заедница

Почнува изложбата на Ченшункаи、првиот ден、2Бев дежурен на местото последователни денови.。Публиката е тивка、Ви благодариме што дојдовте до крај во вакво време.、повеќето луѓе гледаат со ентузијазам。Тоа е благослов。Луѓе кои велат „сакав да го видам без разлика на се“、Корона од утро до вечер、Отидов дома чувствувајќи се освежен откако се чувствував уморен поради коронавирусот.。тоа е она што го сакавме。

Дојдов овде да заборавам на Корона.、дезинфицира、Пополнете картички за посетители, итн.、Слушнав дека некои луѓе се налутија и рекоа: „Дали е коронавирус?。Се чувствувам како да можам да разберам како се чувствува таа личност.。Осврнувајќи се на контрамерките за коронавирус на разни други места за настани、И на тоа посветивме многу внимание.。отколку самиот коронавирус、Искрено, повеќе се исплашив од патролите на „полицијата на самоограничување“ која ги критикуваше луѓето дека не преземаат мерки на претпазливост.。Во Јапонија има многу „полиции“ од овој тип.。Го започнав овој блог пред 10 години веднаш по Големиот земјотрес во Источна Јапонија.、Уште тогаш на улиците се слушаше терминот „полиција што штеди енергија“.、пишувајќи за тоа。Нема ништо поразлично од сега。

Речиси нема луѓе кои доаѓаат по 16 часот.。Погледнете ги одблизу вашите сопствени слики додека талкате низ местото на настанот。зад мојата слика、Погледнете го вашиот сопствен процес на производство。и пред 10 години、30Гледајќи ја мојата работа од пред една година и мојата работа неколку години подоцна。Ако погледнете внимателно、1Тоа е она што го прикажува сликата。Секое парче на местото има таква глетка.。Членовите само се шегуваат поголемиот дел од денот.、Секој си ги гледа своите пејзажи。Без такви членови, нема шанси да трае 35 години.。Овој состанок е посебен состанок.。

Како што напредува вакцинацијата、До ова време следната година, коронавирусот ќе биде далечен спомен.。Речиси како да сме заборавиле сè за вревата за заштеда на енергија што се случи за време на Големиот земјотрес.。но、Вистината е дека длабоко во себе сме повредени.。Во тоа време цртав и слики.、Луѓето ве гледаат студено, како да се занимавате со музика или глумете.、Мене всушност така ме третираа.。Такви се масите.。Уметноста е за таква јавност.、Засега, напијте се малку чај.、Тоа е работата。Може да дојде до промена на срцето само со пиење на таа чаша.。тоа е уметност、Томо размислува додека талка низ местото.。

明日から、晨春会展が始まる。６月6日（日）17:00まで。昨年はコロナ禍を考慮して、東日本大震災の時でさえ開催してきた展覧会を初めて中止した。今年も中止するかどうか議論したが、сега、活動を継続すること自体が意義あるとして開催することにした。

ネットだけで公開することもできる。「見るだけ」なら写真の解像度次第では、肉眼より詳しく見ることも可能である。но,、実物をその会場で見るのは、それらとはかなり違って見える。бр、感じると言った方が近い。それは簡単な理由からで、会場には会場の空気があるからである。会場の空気とは、作者と何かを共有する空気ということになろうか。会場に作者がいるから、ということではない。レオナルドの絵を画集で見ても凄さは感じるが、実物を生の眼で見ると、なぜか時空を超えて作者の息吹をほんの少しだが感じるのである。それが「空気」。同時代の作家なら、それがもっと強く感じられるのは当然である。

コロナ禍で多くの美術展、音楽会、芝居などが中止され、美術館、劇場、ホールも休館させられるなど、芸術が「不要不急」の代表のように扱われてしまっている。こういういい方は本来したくないのだが、あえて言えば、芸術こそ一番底辺で現代の社会を支えるものではないのか、Тоа значи。会社員が通勤して、工場や会社を動かすことが現代社会の骨格であることに異論はない。けれど働く会社員にとっては、本物の歯車にされてしまっては働く意欲そのものが萎えてしまう。自分たちの子どもをただの歯車に育てたくもない。

「作品に出合って稲妻に打たれたように」感じたことのある人はどのくらいいるだろうか。きわめて少数に違いないが、そのことの意義は小さくなく、そのチャンスは多くはない。いわば一期一会。その機会を求めに行こうとすることが「不要不急」などであるはずはない、というのがわたしの「遠吠え」である。カッコつけたが、わたしの絵などわざわざ会場へ見に行くほどの価値もないという人のために、この絵を掲げてみる。