Kategori: Art

Gårsdagens Squis、Jeg prøvde å uttrykke en sterk følelse med den røde bakgrunnen.、I dag endret vi til "grønn"。Ser på det fra en tredjepersons perspektiv、Det føles som "Apples hjemby"、Jeg begynte å tenke at de ulike objektene var litt for beskrivende.。

Hva jeg tenker på denne gangen
① Påfør farge flatt：Det kan være en berøring (penselstrøk)
② Skifte linjer (noen ganger konturer) og farger：Ikke en fargeleggingsbok
③ Linjen er、Jeg liker å være røff og rufsete.
④Ikke begrens synspunktet ditt til én retning：Se opp og ned "på egen hånd"

resultatet、Forutsi hvordan folk vil føle seg når de ser bildet、
① "Han kan ikke tegne ordentlig" = "Han er en dritt"
②Jeg tror "selv et barn kan tegne noe slikt"
③Fargen er vakker, men、Jeg føler at det ikke er "ingen kunstnerisk dybde"
④Jeg tegnet ikke noe vanskelig.、Når jeg sier lett, sier jeg lett.

Bare ④ er litt positiv.、Mesteparten av tiden, `` jeg har ingen kunstnerisk verdsettelse.''。Med andre ord, betyr det at jeg går av veien for å tegne "dårlige bilder"?。Selv om det bare er en CG-skisse fra forleden.、Hvorfor brukte du så mye tid på å praktisere fotografisk skildring? (Hvis du ser denne bloggen for første gang,、2021Rundt slutten ~1，2Jeg ville satt pris på om du kunne ta en rask titt på det inntil for en uke siden.。Jeg tror det er mange som tenker «unnskyld». (Faktisk føler jeg det sånn hele tiden når jeg tegner.)。

Det jeg kan svare på på dette stadiet er
① Jeg vil gjerne unngå å tegne bilder som er suggestive eller virker som de tenker.
② Vektlegging av "modellering" i stedet for "kunst"
③ Vakre farger får deg rett og slett til å føle deg bra → hodet ditt blir tomt
handler det om。20år siden、Dette var omvendt。Mitt syn på maleri og kunst har med andre ord endret seg 180 grader.。Jeg er sikker på at du tenker: "Er hodet i orden?"

「スターバックス」を描いてみた。単純な色づかいで初心者向きかなと、教室でのモチーフ用にサンプルとして買っておいたもの（我が家の誰かにすでに飲まれていたが）。

近くで見ると、暗い部分だけでも数段階に分けられていて、しかも明暗差が非常に小さい（微妙）。それを教室の人たち全員が「絵の具で」表現できるとは思えないと感じて断念した。そこがこのデザイナーのプライドなのかもしれません。

仮に「水彩」で描くとする。水彩は「明→暗」という一方通行しかできない画材。色を見分けることができたとしても、所定の明度に収めるためには、バランスを比べながら最低でも数回の塗り重ねが必要になる。筆で描けば必ずいくらかずつズレが生じる（その良さもあるのだが）。Etter det、離れて見ればピシッと決まるためには、巨大サイズでないと、描き分けが難しい。web 上と実材（絵の具、紙など現存の素材）の感覚の違いの一例。

こういうモノを描くようになって感じるのは、「デザイナー」ってすごいなってこと。「芸術至上主義」的に生きてきたわたしには、どこかで無意識にデザインというものを「芸術」より軽視する気持ちがあったのかもしれない。最近のスケッチを通して、ひしひしと反省している。

ポップコーンを食べたのは何年ぶりだろう。子どもが小さかったころの記憶しかない。別に食べたかったわけではないが、ふたが開いたように描きたかったから。選んだ理由も絵のモチーフに使えそうだっただけ―こう言ってしまうとメーカーに申し訳ないが、久しぶりの味はまあまあ美味。

漢字に「筆順」があるように、こんなスケッチにも「描き順」がある。それに従わなくてももちろん描けるが何倍かは苦労する。その順序に「公式」などはなく、はケースバイケースで、経験から割り出すものしかない。たぶん法則性はあるのだろうが、それはずっと先の話。

今日も2時間近くスーパーの店内をうろついた。いったん決めたものを棚に戻したり、傍から見ると「何やってんだろう？」と不審がられているかもしれない。明日は（もう今日だ）は「（イワシの）目刺し」。教室が生臭くなりそう・・・絵のためだ。我慢したまえ。