Категорија: Галерија

Не е „Ќе се сеќавам кога ќе дојде летото“、Кога ќе дојде зимата, има многу работи на кои се сеќавам。

Стапалки од животни и птици кои го пробиваат снегот。По тркалезното тело на фазанот што се приземјува со тап, како од небото да пропаѓа.。Мачна трчање (лизгање)、Моментот на полетување、Слабите траги од врвот на пердувот што го гребе снегот под тежината што конечно лебдеше。

запре、Свртете се малку, како да размислувате за нешто.、Испрекината линија која повторно почнува да оди。секој пат кога ќе излезете надвор、фати малку длабок снег。Се тркала и остава слаба линија。Меката шуплина、Ова покажува дека лисицата имала краток одмор таму.。Мало животно до половина закопано во снег、оди на кривулест начин。тие слики、Една од радостите на зимата е да можете да го доживеете искуството половина како животно.。Во грмушки од грмушки што ги фрлиле лисјата、Дивите круши остануваат неоткриени од птиците.。тоа е празник од небото。

今朝も快晴だ。気分だけは（いろいろ思い出さないかぎり）よい。こんな時は、気持ちのよい音楽を聴き、嫌なニュースには耳を塞ぎ、静かに詩でも読むのがいい。のだが、現実はなかなかそうならない。

葉牡丹。昨年まで、全く興味がなかった。今もまあそうなのだが、園芸店を覗いているうちに何故か、これを描いてみようと、小さな鉢をひとつ暮れに買った。

大小20枚くらい描いた。そのうちにだんだん葉牡丹を描いている気がしなくなって、自分がそこに投影されてくる。これはひょっとして俺なのかも…。ところどころ引っかかるようにギザギザで、点々で、非常識な色が前後の脈絡もなく在る。このいい加減な有りようはまさに俺だが、それはもう葉牡丹を描いているとは言えないのかも知れない。