Автор: Takashi

Тешко е да се нацрта рак。Тоа е затоа што е тешко да се видат живи.。Се обидувам да замислам дека сум на песокот на дното на океанот.、На прво место, нема шанси да одите ако нозете ви се испружени вака.。Нема шанси неговиот стомак да го допре песокот.。

Говорејќи за рак、мислиме дека сме храна。но,、Што ако наидете на џиновски рак во морето?、Овие ножици се прилично страшни、Мора да изгледа како оружје за убиство。Но, во ред、Веројатно нема да нападне。Некој кој може да се движи само настрана、Би било невозможно да се фати противник кој брзо се движи.。Раковите се чистачи на морето、мртви риби или школки、Тоа е она што обично го јадам。Се разбира, ако пленот не се движи、Мислам дека би го јаделе и да се живи.。

昨日は上野の東京都美術館で開催中の立軌展と、知人の作家たちがやっている個展、グループ展を見ながら、銀座の画廊をちょっとだけ覗いてきた。

明日はアメリカ大統領選挙の結果が分かる日。アメリカの一部の若い人たちには「どちらにも入れたくない」「不毛の選択」という気分があるようだ。第3の候補も初めはいたが、トランプ氏の差し出した条件に喜んで、さっさと支持者に回ってしまった。повеќето、その候補は若者に全く不人気だったのだが。

毎日ダラダラとくだらないことで忙しい。いろんなことで自分の時間を少しずつ削られ、少しずつ疲れていく。残り少なくなってきた自分の時間を、もっともっと大事にしよう。それが最優先。他人に愛想使っても、自分の時間が増えるわけではない、どころかその分やっぱり削られていく。憎まれるくらいがちょうど良さそうだ。