Buwan: August 2018

大抵の場合、個人の部屋ではその人なりの趣味や、好みのようなものが、全体として感じられる。そこは単なる物理的な空間ではなく、その人自身に感覚づけられた、時には一種肉体的と言えるほど濃密な心理的空間でもある。kaya pala、普通はそこに他人の存在を許さない。

今は住んでいない、両親の部屋を片付けて感じるのは、そういう濃密さが全く無いことの異様さだ。例えば野外作業用の父のアノラックが、袖を広げたまま畳の上に広がっている。その上に帽子、軍手、靴下。さらにその上に別のアノラック、帽子、軍手。その上に丸められた母の肌着、カーディガン類と野外用防寒着のうず高い山。山小屋の物置ではなく、そこは夫婦の寝室なのだ。

一部屋しかない家ではなく、いくつも部屋のあるだだっ広い家に、父と母は二人だけで暮らしていた。父は山から帰って来たその足で寝室まで行き、そこでアノラックを脱ぎ捨て、汗だくのシャツをその上に放り、着替えを引っ張り出して、シャワーもせずにそれを着たまま居間に行ったのだろうか。母もまた、家の周りの草むしりから部屋へ直行し、その上に放るように野良着を積み重ねるだけだったのだろうか。父のアノラックは、剥がされた獣の皮のように広げられたまま、10枚も重なっていた。As if naman、父が毎回そこに倒れこみ、身悶えしていたかのように。

玄関脇のコート掛けにもアノラック、防寒着が何枚も重ねて掛けられている。それぞれのポケットに、溢れるほどの100円ライター。全部で100個はあるだろう。たぶんライター置き場にしていたに違いない。汗で変色したままの、いくつもの帽子。絶対に使わない筈のものが捨てられない。新品のまま古くなろうとしていても、使おうとしない。死ぬまで使わなかった「古い新品」だらけ。それも衣類以外はほとんど貰い物だろうに（いや、衣類さえも）。父と母は、自分の好きなもの、好きなことに目を向ける勇気がなかったのかも知れない。電気毛布は6人分持っていた。

walang nabubuhay、Naglilinis ako ng kwarto ng mga magulang ko sa bahay.。kaysa sa pagtatapon、nag-aayos lang。Ipinanganak sa Taisho 13、Ang aking ama, na sobrang energetic, ay namatay na dahil sa biglaang pagdurugo ng subarachnoid.。Kahit na ang nanay ko, na ipinanganak sa Showa 1 (wala pang isang linggo) ay namatay nang ganito.、Walang problema sa pagtatapon。

Dahil walang halaga。Napakaraming bagay、Kahit na wala akong mapupuntahan (lalo na't hindi ako nakatira doon)、Mga libangan at iba pa、Walang bagay na nagpapahalaga sa akin sa paraan ng pamumuhay ko.。無芸・無趣味。Ang umaapaw na lang ay sari-saring damit.。Pati mga damit、Wala akong mahanap na partikularidad tungkol sa mga kulay atbp.。kung ano lang ang kailangan mo、Ang dami lang。Wala akong makitang kahulugan bukod sa pagsunog sa lahat.。

Sa pagsasalita ng "nabubuhay lang"、Sa tingin ko ay masyadong malupit na sabihin.、Ganyan ang pakiramdam。Dahil na rin siguro sa panahon。pumunta sa digmaan、Ano ang dapat nating ipakain sa ating mga anak na ipinanganak sa panahon ng Showa?、Pinalaki nila ang sarili nilang mga magulang na ipinanganak noong panahon ng Meiji.、Inalagaan niya hindi lamang ang kanyang maraming kapatid kundi pati na rin ang kanilang mga pamilya.、Inubos ko ang aking katawan, oras, pera, at espiritu.、Bukod dito, kahit na sabihin sa iyo na magkaroon ng isang libangan,、Hindi ko yata kakayanin iyon.。kung、Kahit na mayroon kang "dagdag" na libangan、Isang labanan upang kumbinsihin ang iba tungkol dito、mangangailangan ng mas maraming enerhiya。Upang hanapin ito sa par sa modernong panahon、masyadong malupit sa kanila。sa madaling sabi、Ngayon ang panahon ng kasaganaan、Iyon ang ibig sabihin nito。

Si Tatay ay isang high school elementary student、Ang aking ina ay nagtapos lamang ng elementarya (pambansang paaralan noong panahong iyon).、Kahit na sa liwanag ng sentido komun ngayon, ni isa sa kanila ay hindi "stupid couple."。Lalo na ang nanay ko、Kung papayag ang pamilya ko, masigasig ako sa pag-aaral.、Naisip ko na gusto ko pang mag-aral、Ang mga patak ay nahulog sa akin noong bata pa ako (sa tingin ko)。

Ngunit kahit na、“Para saan ba ako nabubuhay?” "Paano ko iisipin ang sarili ko?"、Bilang isang mababaw na estudyante, tinanong ko ang aking mga magulang.。Ito ay mas katulad ng isang tanong sa iyong mga magulang.、Dahil sa sarili kong kawalan ng pang-unawa sa kasaysayan、Isa lang itong walang awa na "finger bullet"。bakit ang buhay nila、Naging ``basahan na wala kang pakialam na itapon'' sa harap ng iyong mga mata?、Sa oras na iyon, ako ay higit pa sa inosente.、walang ganoong imahinasyon、Wala akong iniisip。kapag namatay ako、Paano tinitingnan ng aking anak ang aking buhay?。Ang anak ko ay hindi tanga tulad ko.、Kahit papaano ay kasama ko ang aking mga magulang、Ganun din sa huli、Pakiramdam ko ay magiging isang taong walang talento o libangan.。