Kategori: Art

Ka gjëra të ndryshme që shikuesit kërkojnë në një foto.。Disa njerëz thonë se u pëlqen diçka që duket tamam si fotografia.、Disa njerëz thonë se nuk ngecin nëse duket si fotografia.。Të tjerët nuk kanë nevojë për një formë në radhë të parë.、Thonë se nuk ka nevojë as për ngjyrë。Shfaqja e kanavacës ashtu siç është、Disa artistë thjesht krijojnë gërvishtje dhe njolla dhe e quajnë atë një "vepër".。Unë shoh、Kjo është sigurisht e vërtetë gjithashtu.。Nëse shikuesi "gjen" diçka atje。

Nuk e kam menduar kurrë këtë kur isha fëmijë.。Nuk kam menduar kurrë të vizatoj diçka tamam si gjëja e vërtetë.、"Dua të jem në gjendje të shoh atë që kam në kokën time me sytë e mi"、Nuk ka dyshim se e kam dëshiruar fort。

Në raste të tilla、një i rritur bën bujë。"Provoni ta vizatoni këtë."。Sepse asnjë i rritur nuk kishte imagjinatë.、si foto、Me fjalë të tjera, nuk kishte metodë më bindëse sesa ta vizatoje atë në mënyrë realiste.。Unë jam një fëmijë, kështu që nuk e kam menduar logjikisht.、E dija në mënyrë intuitive。
Kjo është ajo、Kam vizatuar gjëra të ndryshme。Të rriturit argëtoheshin veçanërisht kur vizatonin kartëmonedha.。Sepse kartëmonedhat janë të cilësisë së lartë、Ia vlente sfida edhe për anën e vizatimit.。Kërkohen aftësi vëzhguese për të vizatuar tamam si ato.。Dhe kjo nuk është as nga ana e vizatimit.、Qëndrimi në anën e shikuesit。Edhe ndërsa rritem, ato kërkesa (të paimagjinueshme) nuk mbarojnë kurrë.、Prandaj, edhe tani, ne nuk mund të lejojmë të braktisim realizmin që është i mjaftueshëm për të përmbushur këtë kërkesë.。

Shumë njerëz shijojnë ndjesinë tredimensionale。Unë me të vërtetë nuk e kuptoj pse。ndoshta、Duhet të jetë një ndjenjë e çuditshme të shohësh diçka tredimensionale edhe pse është e sheshtë.。Nga ana e vizatimit、Nuk është se po krijoj një efekt tredimensional apo ndonjë gjë tjetër.。Thjesht、Nëse i vendosim të dhënat e asaj që shohim në një funksion të caktuar artistik,、Thjesht ndodh keshtu。Kreativiteti është、çdo gjë tjetër përveç atij funksioni、Kështu mendoj kur e vizatoj。

久しぶりに最高気温が30度を下回るというので、ちょっと遠いが、歩く距離はあまりない、北浦和の埼玉県立近代美術館（埼玉近美）へ行ってきた。

一歩外に出れば、そこには何かが転がっているものだ。埼玉近美のMOMAコレクション展は「旅」がテーマだったらしい。上の絵は明治の画家倉田白羊の旅先でのスケッチ。小さな、ハガキを変形したくらいのサイズのスケッチブックというか、もっと薄手の、クロッキー帳のようなざら紙に描いてある。それ自体がすでに一枚の完成作といってもいいくらいにきちんと描いてある。画家に限らず、芸術家というのはどうしてみんなこうも律儀なほど作品に対して誠実なんだろう。së pari、そのことに胸をうたれる。

下の絵はここ数年のコレクションらしい。文谷有佳里（ぶんやゆかり）氏の「なにもない風景を見る」の部分。全体を見てもこんな感じだから、具体的に何が描いてあるのかはよく分からない。よくわからないのに、なぜか非常に具体的なものばかり描いてあるように見える。直線はきちっと（もしかしたら烏口かなにかで？）製図のように、というより製図されている（紙がケント紙だったかどうかまでは確かめそこなった）。
　さらに見ると、それぞれ思いつくままに（多分そうだろうけれど）描いてあるはずなのに、フリーハンドがただのフリーハンドではない。時には雲形定規か何かを使ったようで、いい加減な線というものがない。線の太さもあえてできるだけ均一にしているようだ。
　わたしたちが普通に見る都市の風景は、見た目には一見雑然とはしているけれど、そこに見える建築や道路、橋などの構造物、さらにそこを走る車や電車や広告看板でさえ、それぞれきちんと計画・設計されたものばかりでできている（はずである）。それらのすべてが、その過程で一度は製図されなかったものなど実は一つもなかったことに思い至る。そんな「計画づくめの風景の現実（の風景）」を見ているような気がする。

あえて見たいと思わせるものなど一つも描かずに、確かにこれは現代の風景を見せられているんだなあ、と感じさせる。（入場料200円は安いよ。たしか12月中旬までやってる）

遅ればせながら、今年4月に開催した通称「青いカモメ展」のビデオを、本日朝YouTubeにアップロードしました。興味ある方はぜひご覧ください。