Wala akong magawa ngayong araw。O sa halip、Pakiramdam ko matatapos na ang araw ko kakaisip lang sa ospital.。Isa lang itong "pagsubok"、Sobrang pressure kasi hindi ako sanay.、Halos wala na akong magawa。
Kahit na hindi ako makakatulong ay hindi ako marunong gumuhit.、magbasa ng libro、Sa palagay ko maaari akong mag-isip ng ilang mga ideya.、Pinaghandaan ko yan、Wala akong makukuha。hindi mapakali。
Mainit ngayon sa unang pagkakataon sa loob ng ilang araw、Naglakad-lakad ako after 3pm.。Siguro dahil sa sobrang init kaya pinagpawisan ako sa paglalakad ko ng konti.、May mga nakita akong tumatakbo。Ang ilang mga tao na tila mga residente ng nursing home at mga kawani ay naglalakad din kasama nila.。
Nang may makita akong tumatakbo、Nakaramdam ako ng selos。Baka mainggit ang mga nagpapahinga sa akin na naglalakad.。Mga taong nakaratay sa kama、Maaaring mainggit ka sa mga taong naglalakad sa kanilang mga araw na walang pasok.。Hindi ba masaya ang mga taong nakaratay sa kama? Hindi ganoon ang kaso.。Ang bawat tao ay may iba't ibang halaga、Marahil ang mahalaga ay kung may mahahanap ka ba doon o hindi.。
という古い童謡があります。覚えている人もきっといるでしょう。―歌を忘れたカナリアは後ろの山に捨てられるんでしょうか、それとも柳の鞭で打たれるんでしょうか。―いえいえそれはなりませぬ。
象牙の舟に銀の櫂（かい。オールのことです。今の人は解かるかしら？）を与え、月夜の海に浮かべれば、カナリアは忘れた歌を思い出すのだそうです（作詞：西條八十）。今は残念ながらWWWFの規制により象牙の売買は禁止されています。それに銀の櫂ではカナリアには重すぎて漕げません、などと理屈を言って作詞のロマンを壊してごめんなさいね。そのうえさらに記憶喪失や脳医学の話をするのは―もうもうなりませぬ。
象牙の舟や銀の櫂、という高価な準備をしてくれなくっても、鳥かごの戸を開けて、自由にしてくれさえすれば、きっとカナリアは歌を思い出すだろうにと、子どもの時分にもそう思いました。
忘れられないのは、父が可愛がっていたカナリアのこと。わたしが可愛がっていた猫が、籠から逃げられないカナリアに爪を立ててしまった朝。父はわたしも猫をも叱りはしませんでしたが、以後二度と生き物を飼うこともありませんでした。小学生だったわたしは、父がカナリアの始末をするのを無言で見ていたはずですが、よく覚えていません。
（売れる）絵を描かない画家、というぶざまな自分を顧みるとき、ふとこのシーンを思い出すことがあります。歌を忘れたカナリアと絵を描かない画家。―一緒に後ろの山に捨てましょか。いえいえそれはなりませぬ。せめて埋めてあげましょう、父のしたように。いえいえそれさえ叶わぬ世でしょうか。