Ang mga pagdiriwang upang ipagdiwang ang ika-70 anibersaryo ni Queen Elizabeth II sa trono ay idineklara bilang isang espesyal na apat na araw na pampublikong holiday.。Ang parada ng huling araw at、Kumaway mula sa balkonahe ng Buckingham Palace、96Ang imahe ng 20-anyos na reyna ay nai-broadcast sa buong mundo.。
"Ano ang Britain?"、nang malalim、Ito ay isang simbolikong eksena。Nahahati na ngayon sa dalawa ang Europa、May digmaang nagaganap sa Ukraine.。Ang Britain ay naglalagay ng malaking pasanin sa Ukraine mismo.。"Ngunit、Iba yan dito.''、Parang obvious naman pero、Pagdating ng panahon, hinding hindi mo ito madadaanan.、Ang ganitong uri ng "personal na kaganapan (kahit na siya ang Reyna)"、Ramdam na ramdam ko ito sa "pride" na ipinagmamalaki ko ngayon.。
Maging sa usaping pang-ekonomiyang kapangyarihan、Sa mga tuntunin ng kapangyarihang pampulitika、Sa mga tuntunin ng kapangyarihang militar、Ang dating British Empire ay hindi na itinuturing na isa sa nangungunang tatlo sa mundo.。sa kabila ng、sa panahon ng digmaang pandaigdig ii、Pagbomba at pag-atake ng rocket mula sa Alemanya、Isang restaurant sa London na ang mga pinto at dingding nito ay nalilipad、「間口を少し広げました」と掲げたジョークに込められた、いかにも騎士的な精神が、このプラチナ・ジュビリーにも根太くつながっていると感じる。たとえば軍事力のような、眼に見える力だけが力ではない。在位70年、ぶっきらぼうで、時には冷たい皮肉屋のイギリス人と一見矛盾するかのような、「前近代的」君主制度。「それが俺たちさ」と誰に対しても普通に言い、それが敬意とある種の羨望を伴って世界中に受け入れられる国が、英国以外のどこにあるだろうか。
イギリスは合理主義の国だ。Pero、実は矛盾も、不合理もあるいは他の国よりも重く、深く抱えているようでもある。世界を、いったんはまるごと飲み込んできた、桁外れな度量の大きさと、死にゆく巨象の眼を覗き込むような、どこかに哀しみを含んだその歴史。70年かけて、女王の存在を「諾」と祝福しつつ、決して単純なお祭りに終わらない、イギリスの深さを感じさせた。
