大湊(おおみなと)

海上自衛隊大湊基地2012正月

2 minuty samochodem od szpitala, do którego pojechałem opiekować się tatą、Dowództwo Generalne Inspektora Morskich Sił Samoobrony w Ominato (była baza japońskiej marynarki wojennej Ominato 60 lat temu)。Początek wojny na Pacyfiku、Wygląda na to, że zebrano tutaj połączoną flotę do ataku na Pearl Harbor)。Obecnie jest to kwatera główna Morskich Sił Samoobrony Ominato/Hokkaido.。Wieczór 3 stycznia、Po raz pierwszy od dłuższego czasu spokojny zimowy dzień、To zdjęcie zostało zrobione, gdy zatrzymałem się w drodze do domu ze szpitala.。

Kiedy byłem w szkole podstawowej、Istniała grupa o nazwie Marine Boys.。Byłem chudy i chudy, ale pociągał mnie silny wizerunek „człowieka morza” i chciałem dołączyć do grupy.。Szybko nauczyłem się sygnałów flagowych (z jakiegoś powodu nadal je pamiętam)。Kiedyś podziwiałam białe mundury oficerskie, ale teraz wydaje mi się to marzeniem.、Patrząc na statek、Nadal jestem trochę zdenerwowany。

Pochodzę z pokolenia, które nie ma pojęcia o wojnie.。Ale kiedy jako dziecko opowiadałem o moich rodzicach, wydaje mi się, że było wiele historii o ich udziale w wojnie.。Niecałe 20 lat po wojnie,、Pamięć musiała być wciąż świeża.。

dla kraju、dla rodziców。Tak patrzyłam na dziadka i rodziców, którzy nie mogli na siebie patrzeć.。Przepraszam za to.、Będę żyć po swojemu、Śmiałam się z obaw moich rodziców.、Jeśli chodzi o moje własne dzieci,、Ja też jestem zszokowany.。

W bazie zabrzmiała trąbka。Zapomniałem już znaczenie każdej trąby.。   2012.01.16

 

 

 

雪について思い出すこと

 

冬の下北(Simokita in winter)2012

Shimokita、Nie, śnieżna sceneria jest piękna, nie tylko w Shimokita.。Często nazywany jest światem monochromatycznym.、Zwykle tak myślę、Jeśli spojrzę wstecz na swoje własne doświadczenia,、Wszyscy pamiętają, że nigdy tak nie było.。

onegdaj、Dotknij tego śnieżnego krajobrazu、Napisałam, że czułam się, jakbym wróciła do domu, żeby odzyskać coś, o czym zapomniałam.。To z pewnością prawda。Jako uczeń gimnazjum nie uczyłem się zbyt wiele.、Mam obsesję na punkcie łapania w pułapki królików, słonek itp.、W drodze、Dwa razy prawie straciłem jazdę na nartach.、Podczas powrotu do domu prawie co wieczór rozmawiałem o tym z młodszym bratem i mamą.。Są gdzieś zakorzenione w moim ciele.、Widząc taki śnieg, poczułem podekscytowanie.。bez mojego ojca、2、Mogłem wyjść trzeciego dnia zastawić pułapkę na króliki.。bardzo、Jestem pewien, że gdyby nie to, nawet nie wróciłbym do domu.。

Kiedy zacząłem rysować na poważnie、Po użyciu różnych kolorów、Ciągle myślałem, że mimo wszystko zakończenie jest monochromatyczne.、Pewnie dlatego, że widziałem już takie krajobrazy.。Zanim się zorientowałem, byłem pochłonięty życiem、Nawet o tym zapomniałem。Ktoś kiedyś powiedział, że jestem „pisarzem fantasy”.。To prawdopodobnie prawda。Z jakiegoś powodu czułem to w ten sposób, odkąd byłem bardzo małym dzieckiem.。śnieg sprzyja fantazji。Kraj śniegu jest szczęśliwy。

 

 

ウィリアム・ブレーク

ウィリアム・ブレーク 「ダンテに尋ねるベアトリーチェ」 水彩

Nagle przypomniał mi się William Blake.。Williama Blake’a (1757-1827)、Jest poetą i malarzem, którego styl jest bardzo religijny.。Podobno jest także drukarzem.。Po raz pierwszy zetknąłem się z jego obrazami jeszcze będąc studentem.、Około 40 lat temu。Jak szalony rysunek、Nieco nietypowa deformacja wywarła na mnie wrażenie.、Myślałam, że to hobby poety, ale、Nie wnikałem w to dalej。

Od tego czasu minęło około 10 lat、Z jakiegoś powodu udało mi się odwiedzić Anglię na około 10 dni.、Postanowiłam skupić się nieco bardziej na akwarelach brytyjskich.。Constable i Turner to pierwsi kandydaci kierujący się zdrowym rozsądkiem.。

Najpierw udaj się do Galerii Tate.。Przez przypadek odbywa się „Wystawa Williama Blake’a”.。Chociaż myślałem, że to nie będzie wspaniałe zdjęcie.、Kiedy patrzę na plakat, serce mi bije。Cóż, to także ta sama akwarela.、Postanowiłem zjeść trochę trawy drogowej.。To nieoczekiwana, ważna odpowiedź。

Poczułam się, jakbym dotknęła płonącej, gorącej duszy Blake'a.。Bez przesady、Byłem przytłoczony przypływem siły.。Byłam zdruzgotana i zdałam sobie sprawę, jak bezmyślne było moje zachowanie.、Widziałem prace。Jestem pewien, że Constable i Turner widzieli to potem, ale w ogóle tego nie pamiętam.。(Miałem to samo, kiedy zobaczyłem w Tokio wszystkie dzieła Pasji Rouaulta.。Kiedy wyszedłem z miejsca wystawowego Louault do miasta Ginza、Pamiętam, że miałem wrażenie, że miasto zostało pozbawione kolorów.。)

Ostatnio straciłem całe zaufanie do moich rysunków (co jest bardzo bolesne)、(nie sądzę, że to koniecznie coś złego)。Nie sądzę, że naśladuję innych.、We mgle、gdzie jestem、Straciłem rachubę, dokąd idę.。niezamierzenie、Chcę gdzieś pójść śladem kogoś innego。Czasami tak、Odtąd będę sobie powtarzał: „Uważaj na przerwę”.。

Przerwa jest wysoko oceniana、Naprawdę nie sądzę, że jest to obraz, który zadowoli każdego.。Mam wrażenie, że się dusi、Czuję się, jakby mnie obwiniano、Jestem pewien, że każdy może w pewnym stopniu odczuwać to uczucie.。Dla niektórych osób może to być nawet nieprzyjemne。przebić się przez to i iść dalej、tę pasję。To zdjęcie, które zawsze przypomina mi o tym, czego nie mogę stracić.。  28.10.2011