Shimokita、Nie, śnieżna sceneria jest piękna, nie tylko w Shimokita.。Często nazywany jest światem monochromatycznym.、Zwykle tak myślę、Jeśli spojrzę wstecz na swoje własne doświadczenia,、Wszyscy pamiętają, że nigdy tak nie było.。
onegdaj、Dotknij tego śnieżnego krajobrazu、Napisałam, że czułam się, jakbym wróciła do domu, żeby odzyskać coś, o czym zapomniałam.。To z pewnością prawda。Jako uczeń gimnazjum nie uczyłem się zbyt wiele.、Mam obsesję na punkcie łapania w pułapki królików, słonek itp.、W drodze、Dwa razy prawie straciłem jazdę na nartach.、Podczas powrotu do domu prawie co wieczór rozmawiałem o tym z młodszym bratem i mamą.。Są gdzieś zakorzenione w moim ciele.、Widząc taki śnieg, poczułem podekscytowanie.。bez mojego ojca、２、Mogłem wyjść trzeciego dnia zastawić pułapkę na króliki.。bardzo、Jestem pewien, że gdyby nie to, nawet nie wróciłbym do domu.。
Kiedy zacząłem rysować na poważnie、Po użyciu różnych kolorów、Ciągle myślałem, że mimo wszystko zakończenie jest monochromatyczne.、Pewnie dlatego, że widziałem już takie krajobrazy.。Zanim się zorientowałem, byłem pochłonięty życiem、Nawet o tym zapomniałem。Ktoś kiedyś powiedział, że jestem „pisarzem fantasy”.。To prawdopodobnie prawda。Z jakiegoś powodu czułem to w ten sposób, odkąd byłem bardzo małym dzieckiem.。śnieg sprzyja fantazji。Kraj śniegu jest szczęśliwy。
