Apple-no.8

「Apple-no.8」 F6 na langis sa canvas 2019

Sa pagsasalita tungkol sa mga paksang pampalakasan ngayong taon,、Mahigit sa kalahati sa kanila ay malamang na magtataas ng kanilang mga kamay para sa "rugby."。Pambihira, masyado akong naakit dito kaya hinanap ko ang mga resulta ng tugma sa aking computer.。Tila patuloy na sikat ang rugby kahit tapos na ang World Cup.、Japanese sports yan、Sa tingin ko ito ay magiging mahusay kung ang pre-modernong klima ay unti-unting mapapawi.。

Maaaring tila ako ay pandering sa mga kasalukuyang paksa, ngunit、Sinubukan kong ``isama'' ang paksang iyon sa aking mga guhit.。Sa rugby, ang "No. 8" ay isang kakaiba at kakaibang posisyon.、Sa 15 na posisyon (role) sa field、Ang numero mismo ay ang pangalan ng posisyon、Tanging itong no.8 (Eight)。Ang "8" ay iginuhit na nasa isip ang kahulugang iyon.。

Bigla akong nag-aaral、Sa rugby, 8 sa 15 na manlalaro ang pasulong (bumubuo ng scrum)、Ang natitirang pitong manlalaro ay ang mga likuran (pangunahing umaatake)。4mga tao、3mga tao、1Nasa dulo ako ng isang scrum kasama ang mga tao sa tatlong tier.、Ang papel na ginagampanan ng pagkontrol sa buong pasulong。Sa mga tao, ang central nervous system ay numero 8.、Scrum kalahati (no.9=SH)、Tatlong miyembro ng Stand Off (no.10=SO)、Kung ang "utak" ng umaatakeng koponan ay ang SO, habang pinagsama ang mas mababang mga ugat nito,、Kasabay nito, isipin ang lahat ng maaaring mangyari sa laban.、Isang mahirap na posisyon na nangangailangan ng kakayahang ilagay ang iyong katawan sa linya at gawin ang iyong paraan sa pamamagitan nito nang nakapag-iisa.、Iyon ay numero 8 (ito ay nakasulat sa bawat libro)。Speaking of this World Cup Japan representative, Himeno Amanaki is in that position.。

Pero、Hindi ko pinili ang No. 8 dahil lang alam ko iyon.、Hindi ko sinusubukang i-symbolize ang anumang bagay tungkol sa papel na iyon.。Ang tanging dahilan ay ang numero mismo ay isang posisyon.。Bilang isang side note, ang aking high school ay mayroon ding napakasikat na rugby team (bagaman hindi ito masyadong malakas).、Mayroong rugby tournament sa pagitan ng mga klase.、Lumahok din ako sa isang rugby club pagkatapos makatanggap ng ilang maikling pagtuturo.。Wala na akong karanasan kaysa diyan、Mukhang medyo kawili-wili、Simula noon, patuloy akong nagkaroon ng interes (kahit mahina).。Sa oras na iyon、Hindi ko na matandaan kung saan ang posisyon ko.、Nasa scrum pa rin ako。Siya ang pinakamabilis, ngunit、Sa ilang kadahilanan, hindi ito naging pakpak (WTB)。

bisperas ng pasko

「Mansanas」 F6 tempera 2019

Kahapon ay Pasko。Higit pa rito, noong gabi bago iyon, Eve、Almost 11 na ng umuwi ang anak ko galing university.、Before that, we had no choice but to eat dinner together.。Para sa asawang mahinang magluto、Hindi ko ginalaw ang piging ng Pasko na pinaghirapan kong gawin.、Iniwan ko itong malamig sa mesa at napagod ang aking asawa at nakatulog.。

Susunduin kita sa istasyon sa pamamagitan ng kotse。Pagkauwi, hinalungkat ng bata at inilabas ang cup ramen at meryenda sa kung saan.、kumain kana lang、Hindi ko ginalaw ang pinaghirapan kong gawin.、Napapagod din siya at nakatulog on the spot.。Gumuhit ako sa aking studio hanggang sa magising siya (o hanggang sa pilitin ko siyang gisingin)、magtrabaho sa computer nang ilang sandali。Karaniwang eksena ito sa mga pamilyang may kabataan.。

magtago at maghanap

Naglalaro ba ang mga bata ngayon ng tag o taguan?。Hindi ko pa ito tiningnan sa partikular.、Ang relasyon sa pagitan ng gayong mga bata、Isang ligtas at hindi kilalang lugar (mula sa pananaw ng isang may sapat na gulang, hindi ito masyadong palakaibigan)、Sapat na misteryoso para sa mga bata) ay maaaring nawala.、gumawa ng ligaw na imahinasyon。

bawat araw ng aking pagkabata、Araw-araw ay ginugugol sa paglalaro ng ganoon.。Marami ring mga bata、Nagkaroon ng maraming bakanteng lupa、Mayroong halos hindi mabilang na ligtas at hindi kilalang mga taguan.。Sinubukan kong magtago sa damuhan, pero、Nang tumingin ako sa paligid, nagulat ako nang makita ko ang mga butterfly pupae sa buong lugar.、Nakatulog si kuya sa isang tagong lugar.、Naalala ko rin kung paano siya hindi lumabas at gumawa ng malaking kaguluhan.。

Hindi ito hide and seek、Dalawang beses silang nagpadala ng mga search party para hanapin ako.。Minsan, marahil noong taglamig ng aking ikalawang taon sa junior high school.。Habang naglalagay ng bitag ng kuneho、Noong pumunta ako sa isang bundok na malayo kung saan may rantso.。Nakatayo malapit sa tuktok na may magandang tanawin、Nakikita ko ang mga ulap ng niyebe na lumalaki sa di kalayuan at papalapit sa amin.。Wala akong relo o anuman、Past 3pm na yata.。

Ang instinct ko ay magiging snow, kaya agad akong nag-ski pababa sa slope.、Sabay takbo ko pauwi.。Saglit akong nagsisi na masyado na akong narating, pero、Walang oras para maging tamad。

Mula sa bahay hanggang doon、Kahit na sa tag-araw, karaniwang tumatagal ng higit sa 3 oras sa paglalakad.。Habang pababa、Kahit na naka skis ako、Hindi nagtagal ay naabutan ako ng mga ulap ng niyebe.。Nagsimula nang umulan ng niyebe bago kami nasa kalagitnaan、Nagsimulang magdilim dahil doon.。Unti-unting naging blizzard、Maya-maya, nawalan ako ng malay kung saan ako naglalakad at kung paano ako naglalakad.。

Dumidilim na ang paligid、Nagsisimula nang lumakas ang snowstorm、medyo nababalisa ako。Ang sandali kung kailan naubusan ng hininga ang blizzard、Nakikita ko (o kaya naisip ko) ang ilaw ng mercury lamp sa di kalayuan.。Simula nang sundan ko ang siguradong daan pauwi、Nakilala ko si Light, isang search team na kinomisyon ng nag-aalala kong mga magulang.。I got home around 8pm habang pinapagalitan sila.。Hihinto na ang snowstorm、Hatinggabi na sa paligid ng bahay ko, na malayo sa nayon.。Ang sabi lang ng tatay ko, ``Bilisan mo kumain!''。Napagtanto ko sa unang pagkakataon na nawala ang aking salaming de kolor at takip sa ulo sa daan.。