Kategorya: 生活

Natapos na ang tag-ulan sa mga rehiyon ng Kanto at Koshin.、Inihayag ng Japan Meteorological Agency kahapon, Biyernes.。Ang mga sobrang init na araw at kalagitnaan ng tag-araw ay biglang nagsimulang obserbahan sa buong rehiyon ng Kanto.。Ayoko ng init、bihirang magkasakit sa init。Isang malaking halaga ng pawis ang tumutulo na parang nababad sa tubig.、masama din ang pakiramdam ko。Nasanay na ako sa mga cooler lately.、Nakatira ako noon sa cooler ng 2 oras.、Sa totoo lang, pinasama nila ako.。Hindi ko pa rin iniiwan ang cooler kapag matutulog na ako.。

gabi ng tag-init、Nagmamaneho ako sa highway patungo sa Aomori na naka-on ang cooler.、Ang malamig na hangin ay biglang naging singaw ng tubig at umaagos sa kotse mula sa paligid ng Morioka.。Ito ay dahil ang temperatura sa labas ay mas mababa kaysa sa temperaturang itinakda sa palamigan.。Pagkapark ko ng kotse ko at pagbukas ko ng pinto、nakaimpake mula sa lungsod、Iba ang hangin sa loob ng sasakyan, na artipisyal na pinalamig.。Ah、Saglit na naisip ko na ito ay totoong hangin.。sa pang-araw-araw na buhay、Hindi natural na nakasanayan na natin ang paglanghap ng tambutso araw-araw nang walang malay.。Sa isip ko, ``Kailangan kong lumabas at huminga ng ganitong uri ng hangin kahit isang beses sa isang buwan.''、Kapag lumalanghap ako ng sariwang hangin,、Hindi rin makatwiran na sa tuwing pumupunta ako doon, nagbubuga ako ng tambutso.。Karaniwan、Hindi ko matupad ang aking resolusyon na isang beses sa isang buwan.。

Kahapon Sabado ay nagdala ng ilang pagsasara.。Hanggang noon, naglaan ako ng maraming oras at konsentrasyon dito.、Ito ay hindi tulad ng ako ay hinalinhan bagaman.、Medyo natulala ako sa maghapon.。Nang malapit na ang gabi,、Sa wakas ay nagsimulang lumipat ang isip ko sa susunod na bagay.。Sa palagay ko ay hindi magandang ideya na gugulin ang iyong oras sa ganoong katamaran.、Hindi ko mapigilan。kaya lang、Ang sarili kong tag-ulan ay natapos na。Mula bukas (mula ngayon)、Ang cool na hindi mo iniisip ito)、Mula bukas。

菅首相は、首相就任にあたっていみじくも「自助」を第一に挙げた。その真意は「自己管理」ではなく「自己責任」であった。要するに「てめえのことはてめえでやれや」という、江戸時代以前の農村的な、社会保障のない時代を前提にした一種の根性主義だろうと誰もがうっすらと、けれど敏感に感じ取った。その後のオリンピックの有観客に固執する彼の姿を見て、誰もがその解釈で間違いではなかったと確信した、はずだった。けれども、ワクチン接種で情勢は彼の思惑通りにコロナ、じゃなかった、コロリと変わった。「無料で接種できて有難い」。無料の意味も解らなくなった高齢者の列に、わたしも加わっていることを感じた一日。

昨日（7月10日）コロナワクチン（1回目）を接種した。接種から1日以上経った現在では、「少し腕が重いかな」程度。2回目の接種予定は7月31日。7月中に接種完了を標榜していた国の計画から計算すれば、高齢者の中では一番最後の日程のはずだ。

接種を待つ間ちらちら眺めていると、少なくとも高齢者のあいだではコロナへの恐怖感はすでに相当薄くなっている、と感じる。ついこの間まで「怖い、怖い」だけだったのが、ワクチン一つでいとも容易く「安心、安心」に変わっていく。二回の接種を終えた人たちが、浮かれるようにあちこち出かけるのを止めることはもうできないだろう。このままいけば、秋の行楽は夏に倍した花盛りになるに違いない。

つい先日までのコロナ対策でのすったもんだや、医療体制の不備とか多くの指摘、提言された事柄などは、あっという間にその「安心、安心」の中に埋もれていく。at、数年後またそっくり同じことを繰り返すだろう。「反省」のポーズしかしない国、自分や人間について深く考える習慣もなく、そうした教育もしない国では、災害も幸福もすべてが「運」（という名の人まかせ）である。pero、それがいまの日本なのか？わたしたちって本当にその程度の思考レベルなのだろうか。「国民とは、自分がたったいま溺死させられていることさえ解らない人のことだ」、という言葉を思い出す。

今日は七夕だ。今日の昼までは覚えていたのに、夕方になったらもうすっかり忘れていた。夜11時過ぎのニュースの中でひょいと耳にし、やっと思い出した。―2週間前のスケッチ。

自分のこれまでと今を、どうやったら最も自分にふさわしいやり方で表現できるかをずっと考えているが、いつまでも堂々巡りでそろそろ30年になる。信じられないよ、ホントに。