Ang personal na blog ni Takashi。Hindi lang tungkol sa pagpipinta、Ang iniisip ko araw-araw、kung ano ang nararamdaman mo、Sinusulat ko kung ano man ang nasa isip ko。Ang blog na ito ay ang ikatlong henerasyon。Mula sa simula, ito ay higit sa 20 taon.。
2023Mula Enero 1、Sa ngayon, nagpasya akong magsulat na lang sa mga araw na may odd number.。Isa-isa kong iisipin ang magiging direksyon ko at iba pang bagay.。
Masarap sa pakiramdam ang gumuhit。Kapag nagkaroon ng interruption、Muli, nararamdaman ko ang aking mga ugat na kumakalat tulad ng mga usbong ng mga halaman sa tagsibol.。
Ang ilang mga tao ay nanginginig ang kanilang mga katawan。sayaw yan。Ang ilang mga tao ay sasabihin ito nang malakas、yan ang kanta、Hindi ko alam kung tula ba ito。Ang pagpipinta ay katulad din ng sayaw.。May kung anong sumibol sa katawan ko、pumili ng kulay、Ito ay isang larawan na nagkakaroon ng anyo.、I find myself tempted to conclude emotionally.。pero、sa ngayon、Bumalik ng isang hakbang、Huminga tayo ng malalim。
3/2〜3/7まで葬儀への出席と手伝いに行ってきた。tingnan mo ang libing、Sponsored by、Subukan mong tulungan ako、Pakiramdam ko ay mabigat itong pasanin.。
Ang isang bata ay nag-aalaga sa pagkamatay ng isang magulang、Tungkulin ng bata na magbigay ng magandang libing bilang pasasalamat sa mga biyayang ibinigay sa kanila habang nabubuhay sila.、Nagtataka ako kung ano ito? Mas marami akong nararanasan sa mga libing、Nagsisimula na akong mag-isip ng ganyan。Ang mga salitang iyon、Para lang makita ng iba、Pagod ka na ba physically, mentally, and financially?。
gaano man kaliit ang sukat、Kung nagpaplano ka ng Buddhist-style funeral sa isang funeral director,、Palagi itong nagkakahalaga ng malapit sa 1 milyong yen sa lahat ng iyon.。At ito ay hectic、Walang panahon para magluksa sa kamatayan。Tanging ang kahungkagan at ang bigat ng pera ang babagsak sa akin mamaya.。Tinitingnan ang Japan sa kabuuan、Ito ay dapat na isang kahila-hilakbot (hindi masasabing aksaya) na pasanin.。Ito talaga、ng batang naiwan、Ito ba ay isang tungkulin na dapat gampanan ng isang pamilya?。Kung naospital ka ng matagal dahil sa sakit、Higit pa rito, mabigat ang pasanin.。
pag namatay ako、At least, gusto kong maging matipid siya para hindi siya maging pabigat sa anak niya.、O gusto kong mawala bago mangyari iyon.、Sa tingin ko maraming tao ang nag-iisip ng ganyan。kahit man lang、Maraming tao ang gustong gamitin ang perang iyon para sa kanilang mga anak at pamilya.。Ang ilang mga tao ay nagsasabi na maaari silang mag-iwan ng pera para sa kanilang sariling libing.、Syempre marami、Parang gusto kong ubusin ang perang iyon habang malusog pa ako.。
Nanaginip ako ng nakakatakot。Isang bagay na parang multo ng Kamenoko scrubbing brush、Nag-uusap sila habang gumagapang sa circular table.。"Hindi mo ako mabubura."。Isang pag-click sa iyong smartphone、Nagawa kong tanggalin。
Ano ang isang nakakatakot na panaginip?、Hindi lamang sila pumapasok sa aming mga smartphone nang walang pahintulot,、Ang pagiging malayang tumalon sa realidad mula doon.。Dumarami sa iyong smartphone、Mula noon, sunod-sunod na itong nagiging wild sa realidad.。at、Actually kung ano ang sinasabi nila、Sa kalaunan ay hindi na ito mabubura.。
Yun lang、Ang nakakatakot pa ay parang pamilyar na pamilyar sila sa mga smartphone at computer.。Natural lang na doon ito ipinanganak.。Ang bilang ng mga paa ay hindi rin maihahambing sa isang alupihan.。Kung ang bawat kamay na iyon ay may hawak na smartphone、Hindi ba si Senju Kannon ng diyablo?。saka、Paano kung hindi naman ang anak ng pagong ang ipinanganak na may scrubbing brush?。
