Poranna wiosenna wystawa-2

Złoty medalista olimpijski 2021 ( olej na płótnie)

Rozpoczyna się wystawa Chenshunkai、pierwszy dzień、2Przez kolejne dni pełniłem dyżur w placówce.。Publiczność jest cicha、Dziękuję, że przyszliście tu w takim momencie.、większość ludzi ogląda z entuzjazmem。To błogosławieństwo。Ludzie, którzy mówią: „Chciałem to zobaczyć bez względu na wszystko”、Korona od rana do wieczora、Wróciłem do domu wypoczęty po zmęczeniu spowodowanym koronawirusem.。tego właśnie chcieliśmy。

Przyjechałem tutaj, żeby zapomnieć o Koronie.、dezynfekować、Wypełnianie kart gości itp.、Słyszałem, że niektórzy ludzie się zdenerwowali i zapytali: „Czy to koronawirus?”。Wydaje mi się, że rozumiem, co czuje ta osoba.。Odnosząc się do środków przeciwdziałania koronawirusowi w różnych innych miejscach wydarzeń、Na to też zwracaliśmy dużą uwagę.。niż sam koronawirus、Szczerze mówiąc, bardziej bałem się patroli „policji samokontroli”, które krytykowały ludzi za nieprzestrzeganie środków ostrożności.。W Japonii jest zbyt wiele „policji” tego typu.。Założyłem tego bloga 10 lat temu zaraz po wielkim trzęsieniu ziemi we wschodniej Japonii.、Już wtedy na ulicach można było usłyszeć określenie „policja oszczędzająca energię”.、pisząc o tym。Nie różni się niczym od teraz。

Niewiele osób przychodzi po 16:00.。Wędrując po obiekcie, przyjrzyj się bliżej swoim obrazom。za moim zdjęciem、Zobacz swój własny proces produkcyjny。i 10 lat temu、30Patrząc na moją pracę sprzed roku i kilka lat później。Jeśli przyjrzysz się uważnie、1To właśnie przedstawia zdjęcie。Każdy element tego miejsca ma tego rodzaju scenerię.。Przez większą część dnia członkowie tylko żartują.、Każdy widzi swój własny krajobraz。Bez takich członków nie ma mowy, żeby przetrwała 35 lat.。To spotkanie jest spotkaniem szczególnym.。

W miarę postępu szczepień、W przyszłym roku o tej porze koronawirus będzie odległym wspomnieniem.。To prawie tak, jakbyśmy zapomnieli o zamieszaniu wokół oszczędzania energii, które miało miejsce podczas Wielkiego Trzęsienia Ziemi.。Ale、Prawda jest taka, że ​​jesteśmy głęboko zranieni.。Rysowałem też wtedy obrazy.、Ludzie patrzą na ciebie chłodno, jakbyś zajmował się muzyką lub aktorstwem.、Rzeczywiście tak mnie potraktowano.。Takie właśnie są masy.。Sztuka jest dla takiej publiczności.、Na razie proszę napić się herbaty.、To jest ta praca。Już od tego kielicha może nastąpić zmiana serca.。to jest sztuka、Tomo myśli, spacerując po lokalu.。

晨春会(しんしゅんかい)展

Apple on the book 2021 F100 tempera

明日から晨春会展が始まる6月6日(日)17:00まで昨年はコロナ禍を考慮して東日本大震災の時でさえ開催してきた展覧会を初めて中止した今年も中止するかどうか議論したが、Teraz、活動を継続すること自体が意義あるとして開催することにした

ネットだけで公開することもできる「見るだけ」なら写真の解像度次第では肉眼より詳しく見ることも可能である。ale、実物をその会場で見るのはそれらとはかなり違って見える。NIE、感じると言った方が近いそれは簡単な理由からで会場には会場の空気があるからである会場の空気とは作者と何かを共有する空気ということになろうか会場に作者がいるからということではないレオナルドの絵を画集で見ても凄さは感じるが実物を生の眼で見るとなぜか時空を超えて作者の息吹をほんの少しだが感じるのであるそれが「空気」同時代の作家ならそれがもっと強く感じられるのは当然である

コロナ禍で多くの美術展音楽会芝居などが中止され美術館劇場ホールも休館させられるなど芸術が「不要不急」の代表のように扱われてしまっているこういういい方は本来したくないのだがあえて言えば芸術こそ一番底辺で現代の社会を支えるものではないのか、to znaczy。会社員が通勤して工場や会社を動かすことが現代社会の骨格であることに異論はないけれど働く会社員にとっては本物の歯車にされてしまっては働く意欲そのものが萎えてしまう自分たちの子どもをただの歯車に育てたくもない

「作品に出合って稲妻に打たれたように」感じたことのある人はどのくらいいるだろうかきわめて少数に違いないがそのことの意義は小さくなくそのチャンスは多くはないいわば一期一会その機会を求めに行こうとすることが「不要不急」などであるはずはないというのがわたしの「遠吠え」であるカッコつけたがわたしの絵などわざわざ会場へ見に行くほどの価値もないという人のためにこの絵を掲げてみる

働きかた未改革

「宮代運動公園にて」  移動中チラッと見えた気持ちよさそうな場所

「働く」ということはどういうことかその「定義」をこれまでと変え「新しい働き方」を志向するというのが「働き方改革」ではなかっただろうかコロナ禍でオンライン化が加速され改革は進むはずだったのではないかろくすっぽ働きもしないわたしがいうのもなんだがもっぱら時短とオンライン環境くらいが話題になるだけで「働く」ということの意味自体はほとんど問われていないのではないか、Myślę, że。

働く時間と方法という意味では確かに文字どおり「働き方」はすこし変化(決して改革なんかではなく)したかもしれない飲食店ではテイクアウト用の品を作るようになり会社員の数%は会社に出勤せずに仕事ができるようになり配達する人は一層忙しく体力をすり減らすようになった。Ale、これでは単に「働き方の変化」ではあるがどこも改革になどなっていない働かなければ生きていけない以上働き方=生き方でありそうであるならば「どう生きるか」「どんな生き方をしたいのか」を考えずに「働き方改革」など絵に描いた餅どころではない

「働き方改革」の根本は「働く=お金を稼ぐ=時間・体力の提供」という等式を変えるということだろうとわたしは思う働く≠お金を稼ぐでもいいしお金を稼ぐ≠時間・体力の提供でもいい。W każdym razie、この等式からチェンジすることが「改革」なのではないかと考えるのである会社が個人の上に在って雇ってもらわなければ生きていけないという悲壮な発想を変えることそれが改革のエンジンなのではないか

大きな会社に就職して「安心安全!な生活」のあと悠々自適に海外旅行…なんて戦後の発想が今も年配の方を中心に妄想として残っているのではないだろうかどこかで「額に汗して」「世のため人のため会社のため」に「自己犠牲を顧みない」という誤った「美徳」感をいまだにまき散らしているのではないかそれが子ども孫に悪影響を及ぼしていることにさえ気づかないほど耄碌した社会になってしまっているのではないか「遊んで暮らせるほど世の中は甘くない」と教訓を垂れるのではなくそういう社会になったらみんな楽しいんじゃない?という肯定感がこの奴隷根性に縛られた日本には今一番必要なんじゃないかなと思うのだけれど