Kategoria: 生活

w większości przypadków、W prywatnym pokoju hobby danej osoby i、coś, co lubisz、odczuwalne jako całość。To nie tylko przestrzeń fizyczna、odczuwana przez samą osobę、To także przestrzeń psychologiczna na tyle gęsta, że ​​czasem można ją nazwać rodzajem przestrzeni fizycznej.。dlatego、Zwykle nie pozwalaj innym osobom przebywać w pobliżu。

Nie mieszkam tam teraz、Co czuję, kiedy sprzątam pokój moich rodziców、Dziwne, że w ogóle nie ma takiej gęstości.。Na przykład kurtka mojego ojca do pracy na świeżym powietrzu.、Rozłożony na tatami z otwartymi rękawami。kapelusz na górze、rękawice robocze、skarpety。A na dodatek jeszcze jeden anorak、kapelusz、rękawice robocze。Na wierzchu zwinięta była bielizna matki、Ogromna góra swetrów i zimowej odzieży outdoorowej。Nie magazyn w górskiej chacie.、To sypialnia pary.。

Zamiast domu jednopokojowego、Bardzo przestronny dom z wieloma pokojami、Mój ojciec i matka mieszkali samotnie.。Kiedy mój ojciec wrócił z góry, poszedł do swojej sypialni na tych samych nogach, którymi właśnie wrócił z góry.、Więc zdjąłem kurtkę、Zarzuć na nią swoją spoconą koszulę、wyciągnąć ubranie na zmianę、Czy poszedł w tym do salonu, nie biorąc prysznica?。matka też、Po odchwaszczeniu domu od razu poszłam do swojego pokoju.、Czy po prostu gromadzili bezpańskie ubrania, żeby je na nie rzucić?。anoraka mojego ojca、Rozciągnięty jak skóra obdartej ze skóry bestii、10Arkusze również zachodziły na siebie。Jak gdyby、Mój ojciec za każdym razem tam upadał.、Jakbym zwijał się w agonii。

Anorak na wieszaku obok wejścia、Wiele warstw odzieży zimowej jest zawieszonych jedna na drugiej.。w każdej kieszeni、Przepełnione zapalniczki za 100 jenów。W sumie będzie ich 100。Musiało służyć jako miejsce do przechowywania zapalniczek.。Nadal przebarwione od potu、wiele kapeluszy。Nie mogę wyrzucać rzeczy, których nigdy nie użyję。Nawet jeśli wkrótce się zestarzeje, a jednocześnie będzie nowe、nie próbuj go używać。Pełno „starych nowych przedmiotów”, z których nie korzystałem aż do śmierci.。Oprócz ubrań większość z nich to prezenty (nr、nawet ubranie)。ojciec i matka、co lubię、Może nie miałam odwagi skupić się na tym, co lubiłam.。Miałem koce elektryczne dla 6 osób.。

nikt nie żyje、Sprzątam pokój rodziców w domu。nie utylizacja、po prostu porządek。Urodzony w 1924 r、Mój ojciec, który był zbyt energiczny, już zmarł z powodu nagłego krwotoku podpajęczynówkowego.。Nawet jeśli moja mama, która urodziła się w pierwszym roku Showa (niecały tydzień), odeszła w ten sposób、łatwe do utylizacji。

bo nie ma nic wartościowego。Jest tak wiele rzeczy、Nawet jeśli nie ma nawet gdzie stanąć (zwłaszcza, że ​​tam nie mieszkam)、hobby lub、Nie ma nic, co trzyma się sposobu życia。無芸・無趣味。Tylko różne ubrania są przepełnione。na tych ubraniach、Nie mogę znaleźć szczególnej uwagi na kolor itp.。tylko to, czego potrzebujesz、tylko ilość。Nie widzę innego sensu niż spalenie wszystkiego。

Jeśli powiesz "po prostu żyłem"、Myślę, że to zbyt okrutne、coś w tym stylu。Na pewno wynika to z czasów。iśc na wojne、Jedzmy my, dzieci urodzone w okresie Showa、nakarmić własnych rodziców, którzy urodzili się w Meiji、Opieka nad wieloma braćmi, a nawet ich rodzinami、Wyczerpany ciałem, czasem, pieniędzmi i duchem、Poza tym, nawet jeśli powiedziano mi, że mam hobby、Nie mogę uwierzyć, że miałem taki luksus。Jeśli、Nawet jeśli masz „dodatkowe” hobby、W walce o przekonanie otoczenia、wymagałoby więcej energii。Szukać go w taki sam sposób, jak dzisiaj、dla nich zbyt okrutny。w skrócie、Teraz jest czas, aby być bogatym、mówię to。

Ojciec jest uczniem liceum ogólnokształcącego、Moja mama skończyła tylko szkołę podstawową (wówczas szkołę państwową)、Nawet w świetle dzisiejszego zdrowego rozsądku żadne z nich nie było „głupią parą”。zwłaszcza moja mama、Gdybym mógł sobie pozwolić na utrzymanie rodziny, gorąco pragnąłbym się uczyć、Myśli, że chcę się więcej uczyć、Polo polo i krople spadły na mnie jako dziecko (chyba)。

I jeszcze、„Po co żyjesz?” „Jak myślisz o sobie?”、Będąc płytkim uczniem „przepytałem” moich rodziców。To nie jest kwestia rodziców、z powodu własnej nieznajomości historii、To był tylko bezlitosny „strzał w palec”。dlaczego ich życie、Czy zamieniło się to w „szmatę, którą nie masz nic przeciwko wyrzuceniu” przed sobą?、W tamtym czasie, zamiast być niewinnym、bez takiej wyobraźni、nic nie myślałem。kiedy umrę、jak mój syn widzi mój sposób życia。mój syn nie jest taki głupi jak ja、ja jakoś z rodzicami、przecież to samo、Czuję, że skończę jako osoba nieprofesjonalna i pozbawiona hobby。

「〇〇の家の人」という言い方がある。下北ではイエではなく、エとなる。

〇〇には、屋号が入ることもあるし、世帯主（昔なら家長か）やその妻の名前のこともあり、子どもどうしなら多くは子どもの名前になる。「タロウちゃんち」的言い方は、下北でも同じ。Tylko、それが時々年代を越えても使われてしまうのが、ちょっと変わっている。マユミエ=マユミさんちはよく知っていたが、「真由美」さんが誰なのか、当時も分からなかったが、そのときから50年以上経った今でもそう呼ばれているのは驚きである。ほぼ、屋号化してしまっている。

家を人の名前で呼ぶのは、同姓の家が多いから。私の生まれた集落（150世帯ほど）では、ほぼ半分ずつが相内（あいない）と坂本。隣の集落（400世帯ほど）では伊勢田が4割、東田が3割くらい。こうなると苗字では区別できないから、人の名前で呼ぶ必要が生まれる。

多吉の家なら、タキチノイエ→タギジェという風に音便、方言化。母の父は相内長五郎だから、一家はチョウゴロウノイエ→チョゴロイエ→チョゴレと呼ばれていた。母は「チョゴレの長女」と呼ばれ、家族以外の誰も本名など呼ばない。チョゴレは地元ではダントツの漁師で、母はチョゴレの一員であることに大きな誇りを持っていた。

家族、親類をマキというが、性格や趣味など似た者もマキといい、私は直接チョゴレではなかったが、どこか漁師の気風があると思われたらしく、「チョゴレのマキ」であり、母も少しはそれを喜んでいた風であった。