Demon Yarai: Lipiec 17, 2015

絵画教室の人々−２

野の草　水彩
野の草　水彩

*To jest fikcyjna historia。nie ma żadnego związku z żadną prawdziwą osobą。

pewnego dnia、Nauczyciel przyniósł różę jako temat obrazu.。Lubię patrzeć na kwiaty、Nie jestem dobry w rysowaniu。Przede wszystkim nie podoba mi się to, że ma kolce.。Wygląda na to, że boli i nie mogę poruszać ręką ani szczoteczką.。

Nauczyciel mówi, że nie trzeba rysować róży.、Nie mam już innego pomysłu, więc nie pozostaje mi nic innego jak narysować róże...。Jednakże,、Jednakże,、Jest。Myślę, że mogę narysować coś naprawdę dobrego choćby na dzisiaj. Hehehe、To nie jest tak, że robię to od wielu lat, ale w końcu pokazuję, co potrafię...! Powstrzymując chęć mimowolnego nucenia,、Pochłonęło mnie rysowanie。huh、To odpowiednia ilość zmęczenia.。

Kwiaty zakwitną dopiero następnym razem.、Sztuką rysowania kwiatów jest narysowanie jak najwięcej na raz.。podwiń rękawy、Kiedy nie mogłem powstrzymać się od pochylenia się do przodu, pomyślałem: „Hę? To moje płótno”.。Dźwięk stał się gładszy.。Za krzesłem moje nowe płótno emanowało czystym białym pięknem...。

 

絵画教室の人々−１

ウィリアム・ブレイク　憐れみ　水彩
ウィリアム・ブレイク　憐れみ　水彩

*To jest fikcyjna historia。nie ma żadnego związku z żadną prawdziwą osobą。Nie złość się, jeśli wyglądasz jak ktoś。

Lubię malować。Kiedy byłem dzieckiem, schlebiano mi i mówiono, że jestem w tym dobry.、Pamiętam, że bardzo mocno rysowałem, bo mnie chwalono.。Moja nauczycielka umieściła go na wystawie przed szkołą, za co otrzymałam wiele certyfikatów.、W miarę upływu roku szkolnego、Z jakiegoś powodu, po prostu rysując, zacząłem odczuwać białe oczy otaczających mnie osób.。Czuję, że moi rodzice są szczęśliwi, po prostu otwierając moje książki i zeszyty.、Zanim się zorientowałem, przestałem rysować.。...i zapomniałem o obrazie.。

Po dziesięciu latach、nagle pomyślałem。Krewni też mi powiedzieli: „Jesteś samolubnym dzieckiem”.、Poczułem to samo, więc wzruszyłem ramionami.、Właściwie, daleki od bycia egoistą、Może żyłem, powstrzymując się od tego, co chciałem zrobić.。Zawsze zauważam pewne rzeczy później niż inni.。

Droga do Gejutsu jest stroma i długa (najwyraźniej)。Jeśli spojrzysz na tę długą podróż, prawdopodobnie nie ma dużej różnicy między tobą a nami.、Kiedy nauczycielka pisze pędzlem na siedzeniu obok mnie,、Nagle widzę coś wyraźnie。Chyba już przeszłam pranie mózgu przez rysunki nauczyciela.。Czy weterani o tym wiedzą?、„panowie、Czy to nie jest trochę dobre? ” w wyzywający sposób.。Czy naprawdę jesteś zadowolony?、Czy stawiasz barierę i mówisz: „Nie muszę się angażować”?、Głębia, której nowicjusze nie są w stanie dostrzec。

Nie mogę się tak zachowywać。Z jakiegoś powodu przepraszam, gdy tylko zobaczę twarz nauczyciela.。"Przepraszam。Po prostu nie mogę rysować tak, jak chcę.。Jeśli potrafisz rysować tak, jak chcesz, nie będziesz musiał chodzić na zajęcia.、Moje usta mówią dokładnie odwrotnie niż to, co mam w głowie。Nie panuję nad własnymi słowami。Byłbym szczęśliwy, gdyby moje ręce zamiast ust potrafiły samodzielnie rysować obrazki.、Wygląda na to, że moje dłonie dotykają szczotek (i noży, odkurzaczy i pralek).、Widocznie jest genetycznie słaby.。to nie moja wina。