絵画教室の人々- 4

Akwarela „Breeze” (częściowo).

Mój senior、Wygląda na to, że zdobył nagrodę na wystawie.。Wspaniały! Jak myślisz?、Poszedłem to zobaczyć z kilkoma przyjaciółmi z mojej klasy.。

Co、Ten? ...Wśród wszystkich naprawdę złych dzieł.、Jakimś cudem obok zdjęcia mojej seniorki wisiała złota przywieszka z napisem „Nagroda”.。Czy to w porządku być szczęśliwym?、Szkoda, że ​​nie mogę po prostu wyrzucić tej nagrody.、O ile mi się wydaje、Okoliczne zdjęcia były okropne.。Cieszę się, że zdobyłem tam nagrodę.、Tak właśnie myślałem、Twarze seniorów, których spotkałem na miejscu, rozjaśniały się.、Jedyne, co mogliśmy powiedzieć, to „Hej!”。

czas na następne zajęcia、Zanim ponownie mi pogratulował, mój senior uniósł palec przed usta.。Więc my też nic nie powiedzieliśmy.。Ale、To mnie uszczęśliwiło bardziej niż sama nagroda dla maturzystów.。

Ponieważ、Poszybowałem tam po otrzymaniu nagrody.、To było trochę rozczarowujące。Zgodnie z oczekiwaniami po seniorze。I、Całkowicie to zrewidowałem。

Ale、Co jest dobrego w rysunkach Twojego seniora?、Naprawdę nie wiem.。

絵画教室の人々-3

「Pływające człowiek」,,en,※ Nie ma nic wspólnego z jednostki Real. Jest to fikcyjna historia.,,ja(część) 2015
「Pływające człowiek」,,en,※ Nie ma nic wspólnego z jednostki Real. Jest to fikcyjna historia.,,ja(część) 2015

*Nie ma związku z żadną prawdziwą osobą.。To fikcyjna historia。

Rysowanie w tym wieku、Ludzie mówią: „Jestem szczęśliwy, że mam dobre hobby” i „Czy to nie jest teraz strata pieniędzy?”, choć nie bezpośrednio.、Są ludzie, którzy tak czują.。pewno。Czasami gdzieś w głębi serca tak myślę.。

Ja też jestem wystarczająco dorosły、Nie wiem nawet, czy będę w stanie rysować przez następne dziesięć lat.、Jasne jest, że nie ma to znaczenia tylko dlatego, że to narysowałem.。Nawet dzieci nie mówią tego na głos.、Lepiej byłoby wykorzystać pieniądze, gdybym za pieniądze na farbę mógł kupić mojej żonie pyszne jedzenie.、Wygląda na to, że o tym myśli。Chyba staruszek zaczyna się już nudzić i jedyne o czym myśli to picie drinków i malowanie.、Już dawno nauczyłam się, co myślą dzieci.。Ale、Nie mam odwagi walczyć。Jestem samotny。

W tym wieku、Chciałem też dowiedzieć się trochę o malarstwie.。Kiedy o tym myślałem、Patrzyłem i rysowałem tylko obrazy w oparciu o swoje zmysły oraz upodobania i antypatie.、Obraz, którego nie rozumiesz, nigdy nie zostanie zrozumiany.、Unikam zdjęć, które mi się nie podobają tylko dlatego, że ich nie lubię.。Ale to wszystko、Czy masz wrażenie, że dotychczasowe doświadczenia poszły na marne?、Zacząłem mieć wrażenie, że to nigdy nie zostanie ukończone.。co najmniej、Myślę, że o niektórych zdjęciach nie powinno się po prostu mówić, że się podobają lub nie.。Chociaż jest to niejasne、Pewien stopień, a raczej、Coś bezlitosnego jak drążek do skoku wzwyż。chcesz to zobaczyć。

świat jest szeroki。Niektórzy ludzie mają dzieci po 90. roku życia z zamiarem zrobienia z nich artystów.、90Niektórzy po zdaniu egzaminu kontynuują naukę na uczelniach artystycznych。I ukończył studia jako prezydent、Aby pozostać na uniwersytecie i móc uczyć...。Jeśli powiem, że to nie jest normalne, to nie jest normalne.、Może o to właśnie chodzi w „świecie obrazów”.。Ja też jestem w tym świecie、Chcę zbudować swój grób gdziekolwiek i gdziekolwiek.。

Gdzieś w głębi serca tak myślę.。

 

 

絵画教室の人々−2

野の草 水彩
野の草 水彩

*To jest fikcyjna historia。nie ma żadnego związku z żadną prawdziwą osobą。

pewnego dnia、Nauczyciel przyniósł różę jako temat obrazu.。Lubię patrzeć na kwiaty、Nie jestem dobry w rysowaniu。Przede wszystkim nie podoba mi się to, że ma kolce.。Wygląda na to, że boli i nie mogę poruszać ręką ani szczoteczką.。

Nauczyciel mówi, że nie trzeba rysować róży.、Nie mam już innego pomysłu, więc nie pozostaje mi nic innego jak narysować róże...。Jednakże,、Jednakże,、Jest。Myślę, że mogę narysować coś naprawdę dobrego choćby na dzisiaj. Hehehe、To nie jest tak, że robię to od wielu lat, ale w końcu pokazuję, co potrafię...! Powstrzymując chęć mimowolnego nucenia,、Pochłonęło mnie rysowanie。huh、To odpowiednia ilość zmęczenia.。

Kwiaty zakwitną dopiero następnym razem.、Sztuką rysowania kwiatów jest narysowanie jak najwięcej na raz.。podwiń rękawy、Kiedy nie mogłem powstrzymać się od pochylenia się do przodu, pomyślałem: „Hę? To moje płótno”.。Dźwięk stał się gładszy.。Za krzesłem moje nowe płótno emanowało czystym białym pięknem...。