こども作り大学?

Szyld „Uniwersytet Dziecięcy”.、Widziane w budynku wydziału architektury uniwersytetu。Przez chwilę pomyślałem: „Hę?”。Czy przy spadającym wskaźniku urodzeń zaczniemy wreszcie studiować na wydziałach architektury i prowadzić badania nad zapłodnieniem i zaburzeniami ciąży? Jeśli przetrzesz oczy i przeczytasz uważnie, znajdziesz „Uniwersytet Przemysłu Dziecięcego”。Byłem trochę zaskoczony mylącym szyldem.。

Wydaje się, że jest to jedna z rzeczy, które chciałbym robić zamiast kursów uczenia się przez całe życie.。Niezależnie od celu、Poddałem się i wyruszyłem bez metodologii i perspektyw.、Wygląda na to, że wszystko zacznie się według zwykłego schematu przerzucania odpowiedzialności za zwiększone straty produkcyjne na później.。To rodzaj planu zatrzymania dzieci.、W takim przypadku bezpieczniej będzie zacząć od „uniwersytetu, który tworzy dzieci”.。

W porównaniu z różnicą w zdolnościach akademickich do 18. roku życia w momencie przyjęcia,、18Myślę, że z wiekiem szansa jest dużo większa.。Jednakże w Japonii istnieje różnica w zdolnościach akademickich wynosząca 18 lat.、W pewnym sensie dzieli nas różnica, której nie da się już cofnąć.。Kiedy rzucisz pracę, natychmiast spadniesz na sam dół społeczeństwa.、Społeczeństwo japońskie nie może zejść mu z drogi, robiąc bardzo niewiele.。„Nigdy się nie poddawaj i próbuj jeszcze raz” – to głośne hasło zarówno w szkole, jak i w społeczeństwie.、Nie podejmuje się poważnych wysiłków, aby stworzyć systemy i zasady, które to umożliwią.。po prostu to wytnij。Postrzeganie ludzi jedynie jako kosztu。o tym, jaką władzę mają ludzie、To tak, jakbym straciła wyobraźnię。

Dlatego staje się uczelnią trzeciorzędną.、Studenci nie chcą przychodzić, bo nienawidzą tej etykiety.。Uniwersytety, które nie są w stanie wypełnić swoich miejsc, desperacko próbują rekrutować studentów.。Zanim się zorientujesz, każdy uczeń staje się kimś więcej niż tylko osobą z „indywidualnością” lub „potencjałem”.、Nic dziwnego, że zaczyna to wyglądać jak samo „czesne”.。

Jeśli uczelnia jest taka, że ​​studenci postrzegają to jedynie jako czesne.、Szybko opuść szkołę、Podróżowanie po świecie ze szkicownikiem może być znacznie skuteczniejszym sposobem na opłacenie czesnego.。Na „Uniwersytecie Przemysłu Dziecięcego”、Od uczniów szkół podstawowych drukujemy im piętno, aby w przyszłości mogli poznać tę uczelnię.、Jakie to płytkie i głupie、To byłby żałosny pomysł。Ostatnie wysiłki Ministerstwa Edukacji, Kultury, Sportu, Nauki i Technologii w zakresie przedmiotów ścisłych、Działania w zakresie poradnictwa dla dzieci opierają się na tej samej koncepcji.。Kraj, który nie rozumie, że dzieci nie są tak głupie jak dorośli, nie ma innego wyjścia, jak tylko zginąć.。  23.10.2011

 

 

 

 

 

 

 

Modern art American

Astronaut F4 2011

Widziałem amerykańską wystawę sztuki współczesnej w Narodowym Centrum Sztuki w Tokio.。Z epoki bezpośredniego importu z Europy、Stopniowo cechy amerykańskie stawały się coraz silniejsze.、W końcu zaczęła podążać własną drogą, inną niż europejska.、Proces zdobywania zaufania jest przedstawiony w łatwy do zrozumienia sposób.。

Malarka Georgia O'Keeffe (która była także żoną fotografa Alfreda Stieglitza)。Zbliżenie tylko części kwiatu, np. orchidei, na dużym ekranie.、Znany jest z wyrazu twarzy, który przez chwilę można pomylić z żeńskimi genitaliami.。Metoda fotograficzna itp.、Oprócz tego, że jest fotografem najwyższej klasy、Pomysły Stieglitza, ukrytego genialnego reżysera sztuki współczesnej、Nie można rozmawiać o strategii bez kogoś, kto potrafi przejrzeć wrażliwość O'Keeffe.。

Na wystawie można zobaczyć trzy prace O'Keeffe.。Żaden z nich nie jest bardzo duży、Około 20 z nich、Szczególnie zafascynowała mnie praca przedstawiająca pojedynczy suchy liść.。Z przodu jeden duży białawy liść。Za nim znajduje się kolejny czerwono-brązowy liść.。Co więcej, pozostawia po sobie liście、W sumie rysuję trzy liście.。Część przedniego białego liścia、Widoczne suche pęknięcia wskazują, że jest to martwy liść.、Myślę, że to jest sedno tego obrazu.。Tło również jest białe。Kolory to głównie białe i brązowe liście.、I prostota samego białego tła、Dla kogoś, kto należy do sztandarów sztuki współczesnej, jest to raczej zwyczajny obraz.。

Może rzeczywiście miały piękne kolorowe liście.。Jakimś cudem go podniosłam i trzymałam w dłoni.。Normalnie po tym bym to wyrzucił.、Nawet jeśli próbuję to narysować i zabrać z powrotem, w końcu wyrzucam to, nie rysując.。ale、długo tam、Pęknięcie przykuło uwagę O'Keeffe'a.。Coś błysnęło、Stało się obrazem。Liście też są ważne、To właśnie mam na myśli, mówiąc, że to pęknięcie jest rdzeniem obrazu.。Oczywiście to tylko moja wyobraźnia, ale、Tak często rodzą się obrazy.。

Fascynuje mnie także malarstwo Edwarda Hoppera.。siedzi mężczyzna。To zwykła scena、Musiałem widzieć wielu mężczyzn i kobiet siedzących tam przed i po tym.、Człowiek znajdujący się wówczas w tym miejscu dał Hopperowi nagłą inspirację.。Nawet gdybym odważyła się zatrudnić tego człowieka jako modela.、Czy masz ochotę rysować (nie ma znaczenia, czy korzystałeś z modelu, czy nie)。

Clyfford nadal。Te pokolenia są inne、Malarstwo amerykańskie jest nowoczesne、Silny wizerunek bycia w czołówce czasów、Jest to szczególnie nowatorskie, gdy Japończycy go naśladują.、intensywność、Podkreśla błyskotliwość itp.、Kiedy się temu przyjrzeć, wydaje się to zaskakująco proste.。Sam też podsunąłem ten pomysł.、Raczej skromnie i prosto、Przychodzą mi na myśl nawet słowa zaprzeczające obrazowi sztuki współczesnej.。Zastanawiam się, czy Japończycy w jakiś sposób nie zrozumieli istoty amerykańskiego malarstwa.。Istotą malarstwa jest、Nawet w czasach Leonarda、Mam wrażenie, że nie zmieniło się to nawet w czasach współczesnych.。W Japonii lub Ameryce。Taka ważna rzecz、Może to być wystawa, która nas czegoś nauczy.。 2011.10.16

 

長期戦を楽しめるかも知れない

カラスウリ F4 水彩 2011

Trafiłam do szpitala, gdzie po raz pierwszy od dwóch miesięcy przyjęto mojego tatę.、Pojechałem tylko na 3 dni。

Moje pierwsze wrażenie było takie, że był to zupełnie inna osoba, bardzo podobna do mojego ojca.。Dwa miesiące temu miałem bandaż na głowie.、Moje oczy też są podpuchnięte、Prawie nie zrozumiałem, co mówisz.、Mimo to był „chorym ojcem”.。Tym razem nie było bandaży ani opuchniętych oczu.、Osoba przede mną nie jest moim ojcem.、jak skorupa、Bardziej przypomina małpę niż człowieka、To inna osoba。Odwrócił wzrok, najwyraźniej nie interesując się moją twarzą.。

drugi dzień。pomóż mojemu ojcu z lunchem。Mój ojciec nie może dobrze używać rąk ani ramion.、Na lunch potrzeba od godziny do półtorej godziny.。Z tym też poprosiłem o pomoc.。Prawie nie da się zjeść samemu。Nawet jeśli włożysz to do ust、Nie jest nawet łatwe do przełknięcia。porozmawiać、zachęta、Pozwól mi sama nieść naczynia, aż prawie je upuszczę.、trzymać łyżkę、Niech robią to sami, o ile to możliwe。W końcu stawałem się coraz bardziej ambitny.、Staram się zmieniać zastawę stołową, nawet jeśli nie mogę jej podnieść do ust.、Próbuję prawidłowo wyśrodkować zawartość.、Zacząłem zeskrobywać z talerza to, czego nie chciałem zjeść.。

Chociaż mój głos prawie zanikł,、starać się tak bardzo, jak tylko się da、Zacząłem mówić, używając wielu słów.。To cichy głos, którego nie usłyszysz, jeśli nie przyłożysz ucha blisko ust.、W końcu zacząłem łączyć kilka znaczących słów.、Kiedy się z nim zgodziłam, zaczął mówić coraz więcej.。Czuję się, jakbym w końcu wrócił ze świata małp do świata ludzi.。Typ poważny i pracowity、Zacząłem odczuwać osobowość mojego ojca.。

Kiedy daję ci moją ulubioną gazetę、spróbuj przeczytać。Nadal nie jestem pewien, czy umiem czytać, czy nie.、Oko zdaje się śledzić artykuły jeden po drugim.。Sposób, w jaki czasami odbiera gazetę, jest naprawdę imponujący.。Może coś się uda、Od tego momentu zacząłem mieć nadzieję.。Kiedy wykrzyczałem mu do ucha treść artykułu (wygląda na to, że już nie słyszał)、Kiwam głową, kiedy rozumiem (ale mam wrażenie, że większość z nich tego nie rozumie)。Mimo wszystko nie kiwam mechanicznie głową.、Jestem pewien, że kiwam głową w wyniku echa gdzieś w mózgu.。Czego nie rozumiem to、Bo jeśli nie rozumiesz, to szepczesz。

Przygotuj się na długą walkę z chorobą mózgu.。A tym bardziej, jeśli jesteś starszy。Nie mam już siły fizycznej。niemniej jednak、Byłam przekonana, że ​​tata do nas wróci.。Wyglądało na to, że trzeciego dnia nie chciałem jeść lunchu.、Kiedy zapytałem: „Czy to nie pyszne?”、Natychmiast odpowiedziałem: „To okropnie smakuje!” jakby chciał to wyrzucić.。Nie słyszę tego dobrze, ale、„Tekstura również、To też nie smakuje dobrze” – zrozumiałem.。wszystkie potrawy przypominające galaretkę、Dla mojego taty, który na co dzień jadł pierwszorzędne owoce morza, nie było mowy, żeby smakowały dobrze.。zaśmiałem się。to było wczoraj。  2011.10.11