明日はアメリカ大統領選挙の結果が分かる日。アメリカの一部の若い人たちには「どちらにも入れたくない」「不毛の選択」という気分があるようだ。第3の候補も初めはいたが、トランプ氏の差し出した条件に喜んで、さっさと支持者に回ってしまった。bardzo、その候補は若者に全く不人気だったのだが。
毎日ダラダラとくだらないことで忙しい。いろんなことで自分の時間を少しずつ削られ、少しずつ疲れていく。残り少なくなってきた自分の時間を、もっともっと大事にしよう。それが最優先。他人に愛想使っても、自分の時間が増えるわけではない、どころかその分やっぱり削られていく。憎まれるくらいがちょうど良さそうだ。
onegdaj、Poszedłem do Nikko。Jesienne liście nie obracają się tak szybko, jak się spodziewałem.、Czy zdążę zdążyć na oglądanie jesiennych liści w przyszłym tygodniu?、To było tak、Gorąco tego lata i jesieni、Wiele górnych liści, np. jesiennych, zwiędło i wyblakło pod wpływem ciepła.。Wygląda na to, że jesienne liście nie będą tak jasne jak zwykle.。
Z dala od zgiełku jeziora Chuzenji、Jeśli pójdziesz dalej do Farmy Kotoku, tłumy będą znacznie rzadsze.。Kiedy dojdziesz do wzgórza z widokiem na farmę、Nie ma już nikogo。Po połamanym płocie widać wyraźnie, że nie trzymają tu już bydła (nieco niżej wydaje się, że hodują bydło po raz pierwszy od kilku lat).、Płot był tam całkiem nowy, ale nie było krów.)。niemniej jednak、Oznacza to, że nie jest zarośnięty、Oznacza to, że ktoś kosi trawę.。
Trawa rośnie do tej samej długości co trawnik.、Ziemia jest miękka i widać tu i ówdzie.。Oraz okoliczne bambusy i drzewa。Prawdopodobnie pochłaniają dźwięk。Jest tak cicho, jak w dźwiękoszczelnym pokoju.。Wyraźnie słyszę dźwięk spadającego liścia.。Dźwięk stąpania po opadłych liściach działa kojąco。
Mieszkam teraz gdzieś pomiędzy wsią a miastem.、Takiej ciszy nie da się tam zaznać nawet w środku nocy.。Ponieważ jestem chłopcem ze wsi、Życie, w którym widzisz i jesteś widziany przez ludzi każdego dnia、Szczerze mówiąc, jest to trochę denerwujące。Od dziecka lubiłam być sama.、Chyba jestem przyzwyczajony do pewnych niedogodności.。Tyle żywych roślin、Jeśli masz zwierzęta, nie będziesz czuł się samotny.、obserwuj je、Jestem pewien, że będziesz zajęty szkicowaniem.。Nade wszystko、Od zgiełku miasta、Czuję, że uzyskanie tego „luksusowego spokoju” jest dla mnie o wiele bogatsze.。Miasto nie ma tego, czego naprawdę chcę.。
遠近法と言えば「透視図法」をすぐ思い浮かべ、「あぁ、苦手なんだよなー」と思った方、「透視図法は一応マスターしている」と思った方、がっかりする必要もありませんし、それで十分だとも思えません。
遠近法はどうしてできたんでしょう？―遠近感、距離感を表現したかったからですよね。Ale、なぜそんなものを表現したいんでしょうね？―それは、好きなものと嫌いなものを区別、表現するためだ、とわたしは思うんです。
「ママが大好き」な子どもは、お母さんを（お父さんより）大きく描きます。それが正直な距離感だから。大好きなママに、子どもはいつもくっついています。間近で見るママは時には自分を覆い隠すほど大きな「物体」です。お父さんも優しいけど、ママと同じというわけにはいきません。なので少し離れ、少し小さく見えています。剃り残しの髭が見えるくらいの距離感でね。
子どもの絵を見ると、距離感の違いは明解に表現されています。これが「遠近法」の本質だ、とわたしはだんだん考えるようになってきました。
わたしがあなたを好きか、嫌いか。この味が好きか嫌いか。この服が着たいか着たくないか。それは視点の裏返しでもあります。子どもから見て、大人が自分を好きか嫌いかは、子どもの生存に関わる大問題。ヒトは生まれた時からそうやって、自分以外のヒトやモノとの距離を測り、自分だけのメジャーを作ってきたんですよね。それが遠近法の原点。
ヒトやモノとの距離感はそんなふうに一人一人固有のものとして積み重ねられていきます。でもそれだけじゃあ話が具体的に伝わらないから共通のツールが必要だろうね、って生み出されたのが、たとえばメートル法などの距離の単位だったり、ちょっと跳んで「透視図法」、なのではないか、とわたしは想像します。
あなたの心の中に、あなた自身の「遠近法」があるのをわたしは知っています。それを、見せてくださいね。