絵画教室の人々-3

「Pływające człowiek」,,en,※ Nie ma nic wspólnego z jednostki Real. Jest to fikcyjna historia.,,ja(część) 2015
「Pływające człowiek」,,en,※ Nie ma nic wspólnego z jednostki Real. Jest to fikcyjna historia.,,ja(część) 2015

*Nie ma związku z żadną prawdziwą osobą.。To fikcyjna historia。

Rysowanie w tym wieku、Ludzie mówią: „Jestem szczęśliwy, że mam dobre hobby” i „Czy to nie jest teraz strata pieniędzy?”, choć nie bezpośrednio.、Są ludzie, którzy tak czują.。pewno。Czasami gdzieś w głębi serca tak myślę.。

Ja też jestem wystarczająco dorosły、Nie wiem nawet, czy będę w stanie rysować przez następne dziesięć lat.、Jasne jest, że nie ma to znaczenia tylko dlatego, że to narysowałem.。Nawet dzieci nie mówią tego na głos.、Lepiej byłoby wykorzystać pieniądze, gdybym za pieniądze na farbę mógł kupić mojej żonie pyszne jedzenie.、Wygląda na to, że o tym myśli。Chyba staruszek zaczyna się już nudzić i jedyne o czym myśli to picie drinków i malowanie.、Już dawno nauczyłam się, co myślą dzieci.。Ale、Nie mam odwagi walczyć。Jestem samotny。

W tym wieku、Chciałem też dowiedzieć się trochę o malarstwie.。Kiedy o tym myślałem、Patrzyłem i rysowałem tylko obrazy w oparciu o swoje zmysły oraz upodobania i antypatie.、Obraz, którego nie rozumiesz, nigdy nie zostanie zrozumiany.、Unikam zdjęć, które mi się nie podobają tylko dlatego, że ich nie lubię.。Ale to wszystko、Czy masz wrażenie, że dotychczasowe doświadczenia poszły na marne?、Zacząłem mieć wrażenie, że to nigdy nie zostanie ukończone.。co najmniej、Myślę, że o niektórych zdjęciach nie powinno się po prostu mówić, że się podobają lub nie.。Chociaż jest to niejasne、Pewien stopień, a raczej、Coś bezlitosnego jak drążek do skoku wzwyż。chcesz to zobaczyć。

świat jest szeroki。Niektórzy ludzie mają dzieci po 90. roku życia z zamiarem zrobienia z nich artystów.、90Niektórzy po zdaniu egzaminu kontynuują naukę na uczelniach artystycznych。I ukończył studia jako prezydent、Aby pozostać na uniwersytecie i móc uczyć...。Jeśli powiem, że to nie jest normalne, to nie jest normalne.、Może o to właśnie chodzi w „świecie obrazów”.。Ja też jestem w tym świecie、Chcę zbudować swój grób gdziekolwiek i gdziekolwiek.。

Gdzieś w głębi serca tak myślę.。

 

 

絵画教室の人々−2

野の草 水彩
野の草 水彩

*To jest fikcyjna historia。nie ma żadnego związku z żadną prawdziwą osobą。

pewnego dnia、先生が薔薇を画題にと持ってきた花を見るのは好きだが描くのはどうも苦手だ何より棘があるのが気に入らないちくちくと痛そうで腕も筆も動かなくなる

先生は別に薔薇を描かなくてもいいとは言うが他に何のアイデアも無いので薔薇を描くより道はない…。Jednakże,、Jednakże,、Jest。今日に限って何だか上手く描けるじゃない?ふふっだてに長年やってるわけじゃないって実力がついに…!思わず鼻歌が出そうになるのをこらえつつ夢中になって描いてしまったふう程よい疲れってこれよね

次回まで花は咲いていてくれないから一気に描けるところまで描くのが花を描くコツ腕まくりをして思わず前のめりになった時「あれー?それ私のキャンバスー」スの音がスーッと伸びた椅子の後ろに私のニューキャンバスが純白の美しさを放っていた…