Kategoria: Galeria

冬が来れば思い出す

オジロワシ舞う

To nie jest „Będę o tym pamiętał, gdy nadejdzie lato”、Kiedy nadchodzi zima, pamiętam wiele rzeczy。

Ślady zwierząt i ptaków rozsiane po śniegu。Po okrągłym ciele bażanta, który ląduje z łomotem, jakby spadał z nieba.。Pulsujący bieg (ślizganie się)、Moment startu、Słabe ślady czubka pióra drapiącego śnieg pod ciężarem, który w końcu uniósł się w powietrze。

zatrzymywać się、Odwróć się trochę, jakby o czymś myślał.、Linia przerywana, która zaczyna znowu chodzić。za każdym razem, gdy wychodzisz、złapać trochę głębokiego śniegu。Roluje się i pozostawia delikatną linię。Miękka pustka、Świadczy to o tym, że lis miał tam chwilę wytchnienia.。Małe zwierzę do połowy zakopane w śniegu、chodzić krętą drogą。te obrazy、Jedną z radości zimy jest możliwość przeżycia tego doświadczenia w połowie jako zwierzę.。W gąszczu krzewów, które zrzuciły liście、Dzikie gruszki pozostają nieodkryte przez ptaki.。to uczta z nieba。

下北風景 / Landscape

Pastel pejzażowy Shimokita、Naleśniki

Pierwszy raz od jakiegoś czasu myślę o namalowaniu obrazu pejzażowego.、Z pozostałościami szczeliny używanej przez dzieci w szkicownikach.、Narysowałem obraz。

Około 1,5 km od szpitala, w którym odwiedziłem moją mamę.、prywatny dom przy drodze。Nie wygląda na to, żeby tam mieszkali ludzie, chyba że widać ślady przyjeżdżających i odjeżdżających samochodów.。To była śnieżna scena w słoneczny dzień、Wygląda jak zdjęcie turystyczne.、przypomina księżycową noc、Chyba spróbuję zrobić z tego niebieski krajobraz.、2~3 szkice。

Połowę obrazu rysuje widz.、W ostatnich latach pojawił się pomysł, że。W wielkich wymiarach kultury, środowiska i życia.、Znaczenie słowa „jednostka” znacznie się dla mnie zmieniło.。Nie chodzi tu przede wszystkim o osobę.、Jak się urodziłeś?、jak zabłysnąć、Zaczynam trochę więcej myśleć。

 

葉牡丹 / Flowering cabbage

葉牡丹

今朝も快晴だ。気分だけは（いろいろ思い出さないかぎり）よい。W takich momentach、気持ちのよい音楽を聴き、嫌なニュースには耳を塞ぎ、静かに詩でも読むのがいい。のだが、現実はなかなかそうならない。

葉牡丹。昨年まで、全く興味がなかった。今もまあそうなのだが、園芸店を覗いているうちに何故か、これを描いてみようと、小さな鉢をひとつ暮れに買った。

大小20枚くらい描いた。そのうちにだんだん葉牡丹を描いている気がしなくなって、自分がそこに投影されてくる。これはひょっとして俺なのかも…。ところどころ引っかかるようにギザギザで、点々で、非常識な色が前後の脈絡もなく在る。このいい加減な有りようはまさに俺だが、それはもう葉牡丹を描いているとは言えないのかも知れない。