会話

なんとか生きている

L:Suara saya pelik sejak kebelakangan ini.。

R:Lebih baik jika ia pelik。Saya tidak boleh mengeluarkan bunyi。

L:betul tu。Petuanya juga dipotong.。Adakah itu layu?

R:tidak mati。Tetapi saraf saya benar-benar rosak.、Ia tidak terlalu sakit apabila saya dipotong.。Tetapi、Apabila saya menjaga selepas dipotong、Ia agak segar.。Pelik untuk mengatakannya sendiri walaupun。

L:Saya merasakan perkara yang sama sekarang。Adakah ia akan dipotong selepas semua?

R:tidak、Mungkin saya tidak akan memotongnya lagi。Saya sepatutnya tahu yang awak masih hidup.。Saya harap saya boleh merayu kepada hijau sedikit lagi.、Saya mungkin telah melarikan diri dengan tidak dipotong sama ada.、Saya tidak mampu itu。

L:Awak korbankan diri awak.。tembaga? Adakah luka masih sakit?

R:Sedikit sahaja。Tetapi、Ia segera ditutup。dengan wang tunai、Apabila saya tahu saya masih hidup、Dia tiba-tiba menjadi lebih baik、Ia berkabus setiap hari。Jika hanya air, ia percuma.。

Kali ini saya lemas、Saya harap awak tidak memberikannya kepada saya。Saya tidak mempunyai imaginasi untuk makhluk itu.、Saya terlalu bodoh untuk menyiasat dengan betul.。Oh sayang、Saya tiba-tiba dibawa ke sebuah bilik dengan dapur.、Lebih baik jangan mati kepanasan.。

Itulah yang saya dengar daripada Shun-chan daripada Satin Ran semalam.、Kononnya suhu dalam bilik tu melebihi 20 darjah.。Dengan kekuatan fizikal saya sekarang, saya tidak akan dapat mengejar dengan cepat.。

クジラのようなものを喰う-終了

「凛々しい」と口走った人がいた

外のまぶしい明るさのせいで、母屋の中は暗く感じられるが、周りはぐるっとガラス窓で、外の景色はよく見える。

中には誰もいない。一つの窓が開いていて、レースのカーテンが揺れている。上にいくつかの額がかかっていて、そのうちの一枚があの子どもたちが写っている写真のようだ。Lebih-lebih lagi、そこには父親、母親らしき人たちも。

なるほど…。この写真の中に、あの二人の女性を探せばいいのか。Tetapi、それ以外の人はどこに?

近くの小さなテーブルの上に、白い、やや大きめのお皿があり、その上に綺麗な模様のハンカチがかけてあるのに気づいた。

ハンカチをこっそり持ち上げると、黒い蒸しパンがちらり。「クジラの…」かと思ったが、本当の蒸しパンだ。と思っているうちに、非常識にも、誰の許可もなしに既に半分も食べ尽くしている。

「それはマズイでしょ」と、内心「夢の演出家」に抗議する私の口の周りに、まるで私が悪行した証拠のように、やたらにベトベトとそのパンがくっつくのは何故なのだ!「おい、演出家!それって、変だろ?」

あとで考えると(夢の中の「あとで」っていつなんだ?)、それはどうやら「使命完遂」のご褒美であったらしいのだが、「使命」そのものの意味は特に無いようだった。

 

「クジラのようなもの」を喰う-3

ついでに子どもたちのことをまとめて言うと、この子たちはどうもひとつの血縁関係にあるようだ。よく見る、古い、既に茶色がかった白黒の「家族写真」に似ている。子どもの数が今よりずっと多かった昔の、どこかの家族の。その家族が、私と何か関わりがあるのか、今のところ自分にも判らない。

彼らはいつも同じ順番で、ya、まるで一枚の写真のように身動きもせずに、私に「使命」を言い渡したのだった(らしい)。

本題に戻る。悪戦苦闘したあげく、口を泥だらけにしながら、ついに私は一片の「クジラの…」を齧りとり、何とか強引に呑み込んだ。あとは元あったようにそこに放り出し、使命の完遂を告げるべく、口に泥をつけたまま母屋に向かって歩き出した。

もう少しだけ続きそうです。