今日は22度もあり、夏日？と思うほど暖かかった。夕方ウォーキングする時間がなかったので、夜になってから少し歩いたら、汗をかきそうで時どき “冷ま” さないといけなかったほど。Ale、明日は8度も気温が下がるというから用心だ。
ここ最近スケッチがなんとなく面白く、時には日に何枚か描く。手軽に、構えずに描けるから、一種の暇つぶし感覚になっている。Oprócz,、手のリハビリ。毎日少しずつ手指のこわばりも強くなってくるのを感じるし、機能も落ちてくる。眼も、脳も一緒だから、まとめてリハビリできるからスケッチはお得だ。短ければ30分、長くても1時間もかけないから、心理的な負担もなく、かえって解放感があるから続けられる。raczej、そちらにハマり過ぎるのを心配しなくちゃならない。
Jeśli się nad tym zastanowić、こんなことできる時間は一生のうちのほんの “一瞬” 。大事に味わいたいんだ。
Poszedłem na „Wystawę indywidualną Shinsuke Fujisawa”, która odbyła się w Galerii AYUMI w Kagurazaka w Tokio (14/11-19).。Wystawa nosi tytuł „Kolory, które zaczynają biegać, kształty, które zaczynają się śmiać”.、„Widzenie dźwięku poprzez cięcie papieru i druty” – brzmi podtytuł.。kolor、Koncepcja, w której kształty są połączone „dźwiękiem”。
To, co naprawdę czuję, patrząc na tę pracę, to:、Chociaż techniki można w pewnym stopniu naśladować poprzez praktykę.、Zmysł nie może tego zrobić.、to znaczy。Wycięty papier malowany akwarelami、Nakładaj śmiało na te już wklejone.。Nawet jeśli to tylko słowami、Nikt nie może zrobić takiego samego (wrażenia) (choć to wcale nie jest drobnostka)。
Dlaczego nie da się tego zrobić?、Dzieje się tak dlatego, że życie Pana Fujisawy (wszystko) z tym się pokrywa.。- Zatrzymuje się w miejscu, w którym znajduje się końcówka noża tnącego.、schylać się、uciąć。Nie pozostaje mi nic innego, jak intuicyjnie zdecydować, gdzie go wkleić.、To nie może być przypadek。
Nawet jeśli jest to tylko pojedynczy przewód、Zanim zdobył doświadczenie jako rzeźbiarz、Oko do doboru materiałów zintegrowane z własnymi reakcjami fizycznymi.、Jednocześnie z formą。Czuję miękkość wrażliwości artysty w umiejętności szczerości wobec takich doznań (pięć zmysłów).。Za każdym razem, gdy widzę indywidualną wystawę Fujisawy,、Zawsze jestem zszokowany jego szczerością。i、Żałuję, że wiele osób wciąż o tym nie wie.。
子どもと言えば、年齢にもよるが「可愛い」から始まって、「あどけない」「無邪気」「輝くような」「エネルギーに満ちた」等々の “前向き” な褒め言葉の羅列に埋まっている。可愛げが無い、疑わし気な、陰気な、反抗的な、などと言う言葉を子どもに見つけ出すとき、「子供らしくない」という一方的な大人目線で、それだけで低評価してしまいがちだ。
映像などでガザの子どもたちの表情を見るとき、小さな子どもにも複雑で大きな不安や心の揺れのあることが、誰にでも見て取れる。ガザのように巨大で直接的な圧迫でなくても、例えば母親がちょっと病気で寝込んだりすると、子どもの顔にもすぐに影が現れる。（子どもは）無邪気で可愛いだけと思いこんでいるステレオタイプの大人の方が、よっぽど無邪気で可愛いと、子どもの方が呆れているかもしれない。
表情をできるだけ消し去り、たとえば素朴な機械式ロボットのようだったり、目も鼻もない、卵の殻のような顔を描いても、見る人はそこに（無意識に）「表情」を読み取ろうとするものらしい。表情を読むことが、人類にとって生きるために必要だったからだ、とも言われているが、たぶんそうなのだろう。
好きな顔、嫌いな顔、誰にも顔に対する自分好みの階級？がある。それは時として対象の顔に自分を鏡のように映しているせいなのかもしれない。一本の輪郭線を修正するとき、微かに混じりこむ「好み」のようなもの。そこにスケッチを描く人のなにかが、きっと写されている。