samotny gwizdek

To jest droga ekspresowa Ken-O。-To twoja nadzieja? Lub? idziesz?

dlaczego ludzie śpiewają。Sam czasami śpiewam od niechcenia, gdy nikogo nie ma w pobliżu (na przykład podczas jazdy).。Z jakiegoś powodu, kiedy jestem w tłumie ludzi、niezależnie od miejsca、Czasami śpiewam w głębi serca, nie wypowiadając tego na głos。Czasem wydaje się, że jest powód, a czasem go nie ma.、Ostatecznie zależy to tylko od nastroju w danym momencie.。i、Że nie znam piosenki odpowiedniej do mojego nastroju w danej chwili.、Czasami jest mi przykro。

Mam wrażenie, że młodzi ludzie słuchają dużo muzyki.。W pewnym sensie muzyka wspiera ich codzienne życie.、Może dlatego, że zachęcam。muzyka to także ich głos。Ponieważ zbliżają się wybory do Izby Reprezentantów,、Próbowałem trochę poszerzyć swoją wyobraźnię w zakresie piosenek i słów.。

Odległość między słowami i pieśniami、dość blisko pod względem historii literatury。Po pierwsze, jeśli dodasz rytm i skalę do słów, stanie się to piosenką.。W、Jeśli przyjrzysz się uważnie tekstom、Od czasów starożytnych po czasy współczesne jest to często przesłanie polityczne.。Na przykład „Imagine” Beatlesów。Przesłanie jest tak mocne, że dziwnie byłoby powiedzieć, że nie ma charakteru politycznego.。Śpiewanie jest bliskie polityce – chociaż uważam, że polityka powinna być logiczna.、Od tego słowa celowo wywodzi się słowo „polityka” (w Japonii).、Wygląda na to, że próbujesz odejść daleko od logiki i rozsądku.。Zwykły? Innymi słowy, „Tylko slogan” jest „nastawiony na zwycięstwo”。Innymi słowy, jest to „reklama”。Polityka sama stała się billboardem.。„Polityka jest formą sztuki, taką jak muzyka i sztuka.、Tym bardziej, że gardzi naukowcami.。

Jedyną „kulturą”, o której politycy lubią rozmawiać, jest sport.。W okresie „Igrzyska Olimpijskie w Tokio 2020 (a właściwie 2021)”.、Pewien premier robił wszystko, co w jego mocy, aby zaprosić reporterów do swojej oficjalnej rezydencji.、Powtórzył występ, w którym zadzwonił do złotego medalisty z gratulacjami.。Widziało to wielu Japończyków、To jak odsłonięcie krocza w miejscu publicznym bez poczucia wstydu.、W XXI wieku Japonia musiała doświadczyć psychicznego upokorzenia, ponieważ nadal była społeczeństwem małp.。przynajmniej ja、Jego dumna twarz na zdjęciach prasowych、Nie mogłem widzieć prosto bez założenia małpiej maski.。Przez chwilę myślałem, że nowy premier jest jeszcze lepszy.、To była po prostu „nowa materiałowa” wersja „Abenomaski”, o której prawie zapomniałem.、Czy to jednak był początek „Sztuki Abesgasala, akt 2”?、To miało dla mnie sens。

dlaczego ludzie śpiewają。Dlatego ludzie rysują obrazy、Dlaczego ludzie się uczą?、To samo pytanie。Nieważne jaki jest świat、Nieważne, jaka jest japońska polityka、Jesteśmy także młodymi ludźmi、Starzy ludzie też、Na razie będę żyć tak, jakby było jutro i pojutrze.。Nie wiem jak będzie jutro、Ale、Chcę śpiewać o pojutrze。---Miałem napisać, że piosenka przyjdzie sama...、Przynajmniej na pojutrze – stał się samotnym gwizdkiem。

Czy powrócił platoński styl życia?

parkowa fontanna do picia

Od około września, kiedy do tej pory cieszyłem się dobrym zdrowiem,、Z jakiegoś powodu zaczęła mnie boleć dolna część pleców.。tył pośladków i ud、Ból charakterystyczny dla rwy kulszowej w przeciwnej goleni itp.。10Kiedy przyjdzie księżyc、Są dni, kiedy nie mogę już wyprostować bioder.、Często robię sobie też przerwy w spacerach.。W takich okolicznościach rozpoczęła się wystawa.、Ostatniego dnia (16 października) schyliłem się i dotarłem do galerii.、Sytuacja osiągnęła taki punkt, że。Dzień po jego zakończeniu miałem trudności z chodzeniem.。troszeczkę、Przesadziłem。„Cały dzień szkicowałem i szkicowałem, śpiąc.。

Szkicujesz podczas snu? -W dzisiejszych czasach każdy może rysować w pozycji leżącej, korzystając z tabletu takiego jak iPad. - Są osoby niepełnosprawne, które nie mogą nawet unieść górnej części ciała.、Przymocuj kolorowe pudełko do łóżka、Kiedyś widziałem film przedstawiający osobę malującą olejem z pomocą członka rodziny.。Chyba, że ​​koniecznie musi to być farba olejna、W dzisiejszych czasach łatwo jest rysować obrazy za pomocą tabletów itp.。ja też、Nawet gdyby zabrakło mi kończyn dolnych, nie mam wątpliwości, że byłbym w stanie dalej rysować.。Nawet jednym ołówkiem obraz pozostaje obrazem.、Nie wspominając o tym, że nawet kolor „wciąż śpi”.、Gdybyś mógł to pomalować w jednej chwili。

Nawet rzeźbiarze nie potrafią tworzyć dzieł przy użyciu drukarek 3D.。Istnieją również przykłady architektów tworzących prawdziwe budynki za pomocą drukarek.、Zbuduj prawdziwy czołg i jeździj nim po ulicach、Zatrzymano nawet kilku niepokojących ludzi.。To era, w której grupy terrorystyczne mogą potajemnie masowo produkować karabiny maszynowe za pomocą drukarek.。Dlaczego drukarki 3D nie są już obecnie gorącym tematem?、To już nie jest rzadkością、To chyba znaczy。Czy jesteś wdzięczny za udogodnienia cywilizacyjne? Jest。

Rysuj leżąc na brzuchu na łóżku。Nie obciąża dolnej części pleców、Nie jestem przyzwyczajony do używania zwisających rąk, więc po godzinie lub dwóch zaczynają mnie boleć ramiona.、Nie mogę kontynuować。Obejrzyj film, patrząc w przeciwnym kierunku。Po obejrzeniu、Szkicuję i rysuję także obrazy.。Jeśli chodzi o poziom Squisa、W przeszłości zdarzały się sytuacje, w których kładłem się na brzuchu i rysowałem w szkicowniku, na przykład gdy bolała mnie dolna część pleców.、przez koronę、Potwierdzono, że takie sceny (ery) staną się w przyszłości codziennością.。w starożytnej Grecji、Obywatele jedzą podczas snu、uczyć się podczas snu、Wygląda na to, że się pokłócili (pozwól niewolnikowi wykonać pracę).。Jest to „starożytny grecki/platoński (akademicki)” styl życia, jakiego nigdy sobie nie wyobrażałem przed pandemią wirusa (jednakże、W każdym razie niewolniku! Nie tam)。

展覧会の終わりと美術展のオワリ 

Sceneria miejsca

銀座・ギャルリー志門でのグループ展「風土に生きるⅧ」展が16日終了しました。コロナ下、わざわざおいで下さった方ありがとうございます。わざわざお電話、お葉書など下さった方、Dziękuję。

展覧会の期間中、六本木の国立新美術館で二紀展、独立展や前々回紹介した個展など、いくつかの個展、グループ展も廻ってみた。どれも力いっぱい頑張っている。そこに注がれる膨大なエネルギー、素材の量、資金。そして多くのあらゆる種類の犠牲。そして得られる小さな自己満足程度の喜びと、僥倖のような、ほとんど社会性の無い内輪だけの称賛。「健気」という以上にふさわしい言葉があるだろうか。

「わたしの個人的美術史では、美術の歴史はすでに終わっている」とずっと前に書いた。あらためてそのことを確認した。誰もが絵を描かなくなるという意味ではない。それどころか10年後には絵を描くことはもっと手軽になり、誰もが暇つぶしに描くようにも思う。終わっている、のは「もう付け加えることがない」つまり、美術史的には巻末まで来たということと、(少なくとも現代の日本的な)美術展という形式のこと。

少なくとも現代日本の美術展には個人的な犠牲(負担ではなく、あえて「犠牲」というほどそれ)が大きすぎる。日本独自の団体展という制度は、その犠牲の量を人数で割って小さくするための方法論であり、作家どうしが互いの傷を舐めあって生きる美術長屋もである。作家がのびのびと作りたいものを作り、自由に発表するという理想からは遠すぎる。作家になるということは社会から逸脱するという覚悟、社会的自殺の覚悟が要る、といっても過言ではない。家族まで巻き添えにして、たまさか運よく流行作家になれた人だけを見て、その犠牲的精神を格好いいと思うのは時代錯誤であり、それを強いる似たような社会的抑圧(たとえば女性の社会的地位)の風土と通底する。

いまはインターネットがある。インターネットがそれらの問題を一挙に解決するなどという妄想は、さすがに妄想家を自認するわたしも持たないが、最低でもその一部を軽減してくれる程度の力はすでに持っている。創作の厳しさ(努力)と身体的、社会的犠牲とを混同してはならない。創作の厳しさは、自分自身が解放される場所からでなけれ乗り越えられないと思うからである。