haiku

rododendron zachodni

Minęło ponad dziesięć lat, odkąd zacząłem uczyć się haiku.。Podnieś trochę temperaturę na chwilę、Ze zbiorem wierszy poetów haiku w ręku、Był czas, kiedy byłem egocentryczny i obmyślałem różne pomysły.。Może to dlatego, że jestem zajęty、Mam wrażenie, że gorączka ostatnio spadła.、Jest。

Wielu miłośników haiku publikuje swoje prace w sekcjach poświęconych haiku w mediach, takich jak NHK i główne gazety.、Kup magazyn podsumowujący je co miesiąc、Dołączyłem do tak zwanego społeczeństwa haiku.、Popraw swoje umiejętności podczas spotkań haiku itp.。Jeśli chodzi o przyłączenie się do stowarzyszenia, to też mam taką ochotę.、Pochodzenie i rodowód niektórych społeczeństw、Badałem styl haiku itp.。W końcu nie robię żadnej z tych rzeczy.、To „mała konwencja w świecie haiku”、Nie pasuje to do mojej osobowości i aspiracji.、To wszystko。(*Na przykład myślę, że istnieje pewna różnica zdań co do tego, czy świat haiku Kaneko Kabuty jest „mały”, czy nie.)

Jakie są konwencje w świecie haiku?、Zawsze uważałem, że ważne jest, aby nie sprawiać kłopotów (nie zakłócać harmonii).。Kiedy myślimy o kwiatach, mamy na myśli kwiaty wiśni.、Jeśli to kwiaty wiśni, to jest schludne.、To wspaniale postanowione、Efemeryczność umierania、uroda、Zbieganie słów w utrwalony obraz czystości。Haiku to umiejętność łączenia słów w procesie konwergencji.、Innymi słowy, jest to bardzo techniczna gra.、Wymiary ramy bramki zostały dokładnie określone.、To gra słów。17Prawie 5 znaków jest pochłanianych przez „słowa sezonowe”、Zostało tylko 12 znaków。Aby narysować obraz (w obiecanym zakresie) za pomocą tych 12 znaków, nie mamy innego wyjścia, jak tylko „skleić” „tak jak jest”.。Słowa sezonowe działają jak mocny klej do „wklejania”、Haiku powstaje poprzez oparcie się o ten klej.。

Jednym słowem、Zaczynam mieć dość tej „gry kooperacyjnej”。Świat malarstwa to nie gra。Zawsze bądź świadomy różnicy między sobą a innymi、Trzeba zebrać się na odwagę i wyjść przed innych (świat).、To świat, z którego nie można uciec.。Nie ma żadnych obietnic。techniki itp.、To tylko jeden element、czasem nawet przeszkodą。

Empatia jest siłą napędową haiku.、Można tak powiedzieć。Cała sztuka inna niż haiku、Tak naprawdę nie może istnieć bez empatii.、Nie oznacza to, że nie szukamy wstępnie empatii.。ale、A co z haiku, które nie szuka współczucia?。Chociaż nie można tego już nazywać haiku.、Czy to możliwe, że istnieje jako krótki tweet w formie wiersza?。Dla mnie、Haiku staje się czymś takim.。

Podróż

大学構内をスケッチ中 2021/4/03

宮本常一(つねいち)著「忘れられた日本人」を三十数年ぶりに読みかえした。宮本常一は民俗学者で、柳田国男とはまた別の、人によっては「宮本民俗学」という言い方をする、「旅」をしながら研究資料を自分の足で掘り出していく独自の民俗学を開いた人である。

読んでいると、モノの環境は変わっても日本人の生きざまのようなものが今も底流でつながっているのを感じる。そこには昨今特に声高な、「愛国心」とか「日本人らしさ」などと一言では表し得ない、複雑で、ある意味かえって現代的ともいえる心情がある。名著だ、Myślę, że。民俗学などに興味がない人にもぜひ読まれるべき本だと思う。

彼は病弱であったが、一生を旅し続け、人々の間に座り込んで彼らの物語を聞き続け、それを記録し続けた。ひなびた農家に泊めてもらい、時には乞食の話を聞きにわざわざ橋の下まで出かけている(その記録自体も名文だ)。現代の都会人が「放浪してきた」とカッコよく言うのと根本的に違う泥臭い学者魂と、彼がその父や祖父から受けついだ、人々の暮らしと心への共感が彼の旅を支え続けたのだろう。

春になったが、コロナは浅はかなリーダーどもを振り回し、もうひと暴れも二暴れもする勢い。GO TOなどと能天気なキャンペーンに乗るほどバカでない人は、むしろ折角の自粛だ、本の旅もいいではないか。