ტოკიო დამშრალი იყო、"თოვლი" კანტოში ამ ხნის განმავლობაში პირველად。ცოტა სიცივეს ვგრძნობ、წუხელ მკერდის ტკივილი მტკიოდა და ღამით ექიმთან მივედი.、დღეს სიარულისგან თავის შეკავებას ვფიქრობდი.、თოვლიანი პეიზაჟის ნახვა მინდოდა და გამოვედი.。თუმცა、ველოსიპედით。
მიყვარს თოვლიანი პეიზაჟები。なぜか心が躍る。気温がもっと下がって、雪質がサラサラしてくるともっと嬉しくなる。やっぱり北国育ち、だからかな？
わたしは色が大好きだが、正直言ってカラーセンスにはあまり自信がない。たぶん色に溺れてしまうのだろう。ფერების რაოდენობის შემცირებით, ნდობა პირიქით იზრდება.。ჩემთვის ასეთი、თოვლიანი პეიზაჟები იდეალურია、იდეალურად ჯდება。მგონი მართლა ლამაზია。მაგრამ ის იშვიათად არის გამოსახული სურათებზე.。ჩემთვისაც კი უცნაურია。იმიტომ რომ კმაყოფილი ვარ მხოლოდ თოვლში ყოფნით?。
მამაჩემის დაკრძალვის დღეს ძლიერ თოვდა.。ბევრმა მამაჩემი თავზე და მხრებზე თოვლით გააცილა.。მოგზაურობა კრემატორიუმამდე და უკან იყო თვალწარმტაცი გზა ტყეში.、დახატვის სურვილიც არ მქონდა.。რატომ?。
