ღამის ხედი და გამჭვირვალე აკვარელი

სცადეთ ღამის ხედის დახატვა
"ღამის ხედი - ყვავილების მაღაზიის წინ" აკვარელი

"ღამის ხედი" არ არის გამჭვირვალე აკვარელებისთვის შესაფერისი საგანი.、ისევ ვფიქრობ。გამჭვირვალე აკვარელის ტექნიკა、შუქი, რომელიც გადიოდა საღებავის თხელ ფენაში, ასახავდა ქაღალდის სითეთრეს.、ეს ეფუძნება პრინციპს, თუ როგორ გადის სინათლე ამ ფენაში და ისევ შედის თვალში.、შავი ქაღალდის შეღებვა არსებითად წინააღმდეგობრივია.。

სხვათა შორის, ზეთის საღებავი、არსებობს გამჭვირვალე ფენა და გაუმჭვირვალე მასალის ფენა.、გადაცემული სინათლისა და მასალის არეკვლა (ზედაპირის არეკვლა)、ხედვისკენ ორი გზა არსებობს.。ეს ქმნის სიმყარისა და სიღრმის განცდას ზეთის ნახატებში (უმეტესად、მიუხედავად იმისა, რომ ეს "გამჭვირვალე ფენა" არ მოსწონთ თანამედროვე ნახატებს)。სხვათა შორის,、მიუხედავად იმისა, რომ ეს იგივე აკვარელი ნახატია, თუ დახატავთ მას ``გაუმჭვირვალე'' ე.წ.、იდეა ძირითადად ზეთის ფერწერას ჰგავს.。თუმცა、არ არსებობს გამჭვირვალე ფენა, როგორც ზეთის საღებავი, ასე რომ、ეს კიდევ ერთ პრობლემას აჩენს。

წინააღმდეგობის შესამსუბუქებლად、უმჯობესია მუქი ფერები რაც შეიძლება თხლად წაისვათ.。ამიტომაც、ტოვებს ქაღალდის სითეთრეს.。დარჩენილი ქაღალდის სითეთრისგან განსხვავებით、უფრო ბნელი და "გრძნობა"、ეს არის ტექნიკა, რომელსაც ეწოდება გამჭვირვალე აკვარელი.。არა რასაც ხედავ、თქვენ უნდა დახატოთ ეფექტის გათვალისწინებით。Ამ თვალსაზრისით、ბევრად უფრო მოწინავე, ვიდრე ზეთის შეღებვა、ტექნიკურადაც რთულია.。
ეს ცოტა ცალმხრივია.、ბავშვებისთვის、ჩემი აზრით ჯობია აკვარელამდე გაეცნო ზეთის ნახატებს.、ამ გაგებით, იაპონიას აქვს ისეთი რამ, როგორიცაა: „არ დააბინძუროთ გარემო (მათ შორის საკუთარი თავი),“ „სუნი“, „შეფუთვა მძიმეა“ და ა.შ.、ხელოვნების თვალსაზრისით, არაარსებითი პრიორიტეტია.。მიუხედავად იმისა, რომ არსებობს სხვადასხვა პრობლემები、უმჯობესია დაიწყოთ მარტივით.、ეს არის საფუძვლები。

თემას არ ვარ, მაგრამ、ამის გათვალისწინებით、„ღამის ხედი“ იმაზე რთულია, ვიდრე ფიქრობთ.。რაღაცნაირად საბაბად ჟღერს、ამიტომ მსურს გამოწვევა მივიღო.。
*2024 წლის 11 ივლისს სათაურით „ღამის ჰანაია-მაე“、იმავე მოტივის განსხვავებულ ვერსიას ვხატავ.。გთხოვთ შეადაროთ。

ოშიე ჰაგოიტა

スケッチ中

実際の年賀状には使わなかったがデザインだけしてみたモチーフの押絵羽子板はひょんなことから人を介して頂いたもの埼玉県春日部市の伝統文化の一つとして有名だ製作者の名は知らないがなるべく実物に似せて水彩で描いてみた

描いてみて驚いたのは絵師のデッサン力である製品自体は一点一点手描きしているとは思わないが少なくとも最初の絵は構図・構成も含め誰かが描いたものだろう

押絵羽子板は布などを立体的に貼りつけて作ってあるものだが顔や指などは一応平面上(厚みのあるスチレンボードのようなもの)に描いてあるそれに陰影で立体感をつけてある伝統的な意匠に沿いながら意外に(と言っては失礼だが)繊細で鋭くかつ的確
 陰影のグラデーションも丁寧だ手馴れていてもぞんざいではないそんじょそこらの観光土産品のレベルとはさすがに格段の差確かにこれは伝統文化であると同時に一枚の絵なのだというプライドを感じた描いてみる機会が得られてラッキーだった

一枚の羽子板には木を育てる人から数えればかなりの数の職人さんたちが関わっているにいるに違いないその人たちが全員(家族も含め)生活していくには羽子板が高価で飛ぶように売れていかなければならない、მე ვფიქრობ。羽子板の需要という現実を考えれば廃業(と聞いている)もやむを得ない選択かとも思うけれどこんな小さな部分にも職人のこだわりと実力が込められている伝統文化にちょっとだけ触れた正月だった

მოლდოვის ხალხი

「モルドバの人」 紙、აკვარელი、აკრილის

最近何度か投稿した「顔に緑」の習作の一枚として途中まで描いたが大晦日に洗い流してしまった。元旦、改めて描き直してみた仕上げるとかの意識はなくむしろ背景のマチエール(材質感)の方に重点がある

モルドバはウクライナと南西部で接しともに黒海に面している彼女の心情に思いをはせる