Apple-2

''ვაშლი'' 2019 F6 　Oil on canvas

私の「Apple」の最初の登場は1980年代後半だから、少なくともすでに３０年以上、中断しつつ続いている。今また新たにシリーズ化しそうな感じだが、ここらへんで言っておきたいのは、 「Apple=リンゴ」　と変換して欲しくないということ。

私はほぼ一年中、毎夕食後にリンゴを食べる。「りんご・リンゴ」は私にとって「実物」であって、単なるイメージではない。ასევე、私はリンゴのことをふだん「Apple」とは呼ばない。ამიტომაც、作品としての「Apple」 は私にとって、一つのかたちとしてのイメージ（抽象）であって、食べたりする実物の対象を描写しようとするものではない。「Apple」は「Apple」という、リンゴとは全く別物、次元の違うものだ、と考えて欲しいのである。

そう考えてもらえれば、この絵はすんなりと見たままに理解できる（はず）。全体としてはリンゴのようなかたちをしているが、よく見るとムキムキマンの男が、（マントのようでもあり、羽のようでもある「翼を持って」）飛んでいる絵が見えてくるかもしれない。それが「Apple」である。

რეალურად、このような仕掛けの絵は世界中にずっと古い時代からあり、私もそれらを参考に、これまで何度も様々な試みを重ねてきた。けれど最近の「Apple」は（私自身の制作の中では）これまでのものとは明らかに違う意識がある。この先どうなっていくか、自分自身でも少し楽しみでもある。

Apple

''ვაშლი'' 2019 F8 Oil on canvas

ここ2ヶ月ほど、こんな絵を描き続けている。どんどんアイデアが浮かぶので、まだしばらくは続くだろう。もう一つ「種　Seed」というタイトルで、ムキムキマンの男を種の中に閉じ込めたような絵も続けている。ほとんど似たような絵なのだが、なぜかこちらはなかなかうまくいかない。

見た目は現代ふうの絵だが、描き方はあえて古典絵画の方法を採用している。Სხვა სიტყვებით、グリザイユ（白黒の明暗の調子だけで下描きをすること）、次いでグラッシ（透明な色の層を薄く重ねること）と白を交互に重ねて色を深める画法のことである。現代絵画であろうと古典絵画であろうと、深く豊かな色彩表現にはこの方法が最適だと思うからだ。

私には私なりの絵画の理想像がある。そういうものを持つこと自体、絵画を限定することになるという批判はさておき、多くの画家たちもそれぞれの理想を実現すべく日々精進しているものだ、と私は思っている。そこまではいい。მაგრამ、私の理想像には、それ自体の中に分裂的な矛盾を孕んでいて、それがここ２０年も私自身を苦しめている。

今のところ、その矛盾を統合する方法には至らず、制作は矛盾の「どちらか一方を見ないことにする」ことによってのみ可能。両立を目指して、しばらくひどいうつ状態に陥った経験による。ごく最近では、それは矛盾ではなく、二つの全く異なった「それぞれの理想」と考えるべきではないか、などとも考える。赤道直下と南北両極のようなものか。თუ ასეა、それを統合するということに何の意味もないのだが。

დახუჭობანა

დღეს ბავშვები თამაშობენ ტეგს თუ დამალვას?。კონკრეტულად არ შემიხედავს.、ასეთ ბავშვებს შორის ურთიერთობა、უსაფრთხო და უცნობი ადგილი (მოზრდილების თვალსაზრისით, ეს არ არის ძალიან მეგობრული)、საკმარისად იდუმალი ბავშვებისთვის) შესაძლოა გაქრეს.、გაახარეთ ფანტაზია。

ჩემი ბავშვობის ყოველი დღე、ყოველი დღე ასე თამაშში ატარებდა.。ბევრი ბავშვიც იყო、უამრავი თავისუფალი მიწა იყო、იქ თითქმის უთვალავი უსაფრთხო და უცნობი სამალავი იყო.。ბალახებში დამალვა ვცადე, მაგრამ、ირგვლივ რომ მიმოვიხედე, გამიკვირდა ყველგან პეპლების ლეკვები.、ჩემს ძმას მიმალულ ადგილას ჩაეძინა.、ისიც მახსოვს, როგორ არასოდეს გამოვიდა და დიდი აურზაური მოაწყო.。

ეს არ არის დამალვა და ძებნა、ორჯერ გამოგზავნეს სამძებრო პარტიები ჩემს მოსაძებნად.。ერთხელ, ალბათ, უმცროსი სკოლის მეორე კურსის ზამთარში.。კურდღლის ხაფანგის დაყენებისას、როცა შორეულ მთაზე წავედი, სადაც რანჩო იყო.。მწვერვალთან ახლოს დგას შესანიშნავი ხედით、ვხედავდი თოვლის ღრუბლებს, რომლებიც შორს ვითარდებოდა და გვიახლოვდებოდა.。არც საათი მქონდა და არც არაფერი、მგონი უკვე ღამის 3 იყო.。

ჩემი ინსტიქტი იყო, რომ თოვს, ამიტომ მაშინვე თხილამურებით დავეშვი ფერდობზე.、სახლში ავიღე გეზი ერთბაშად.。ერთი წამით ვინანე, რომ ძალიან შორს მოვდიოდი, მაგრამ、სიზარმაცის დრო არ არის。

სახლიდან იქამდე、ზაფხულშიც კი, ჩვეულებრივ, 3 საათზე მეტი სჭირდება სიარული.。ქვევით გზაზე、მიუხედავად იმისა, რომ თხილამურები მაცვია、დიდი ხანი არ გასულა თოვლის ღრუბლებმა დამეწია.。თოვა მანამდე დაიწყო, სანამ შუა გზას არ მივიღებდით、ამის გამო დაბნელება დაიწყო.。თანდათან ქარბუქი გახდა、საბოლოოდ, დავიწყე იმის დაკარგვა, თუ სად მივდიოდი და როგორ მივდიოდი.。

აქ სულ უფრო ბნელდება、ქარბუქი ძლიერდება、საკმაოდ შეშფოთებული ვიყავი。მომენტი, როცა ქარბუქი სუნთქვა შეეკრა、მე ვხედავდი (ან ასე მეგონა) შორიდან ვერცხლისწყლის ნათურის შუქის ხილვა.。მას შემდეგ რაც დავიწყე სახლისკენ მიმავალი გზა、შევხვდი ლაითს, საძიებო ჯგუფს, რომელიც ჩემი შეშფოთებული მშობლების დაკვეთით იყვნენ დავალებული.。სახლში დაახლოებით საღამოს 8 საათზე მივედი, როცა მათგან გალანძღეს.。ქარბუქი შეჩერებას აპირებდა、უკვე შუაღამე იყო ჩემს სახლთან, რომელიც სოფლიდან შორს იყო.。მამამ უბრალოდ თქვა: "იჩქარე ჭამე!"。პირველად მივხვდი, რომ გზაში დავკარგე სათვალე და შალის თავი.。