დაბრუნდა პლატონური ცხოვრების წესი?

პარკის სასმელი შადრევანი

დაახლოებით სექტემბრიდან, როცა მანამდე კარგი ჯანმრთელობა მქონდა,、რატომღაც ზურგის ქვედა ნაწილი მტკივა.。დუნდულოებისა და ბარძაყების უკან、რადიკულიტის სპეციფიკური ტკივილი საპირისპირო წვივის არეში და ა.შ.。10როცა მთვარე მოვა、არის დღეები, როცა თეძოებს ვეღარ ვისწორებ.、ასევე მიდრეკილი ვარ სიარულისგან შესვენების გაკეთება.。გამოფენა სწორედ ასეთ პირობებში დაიწყო.、ბოლო დღეს (16 ოქტომბერს) დავიხარე და გალერეას მივაღწიე.、მდგომარეობა იქამდე მივიდა, რომ。დამთავრებიდან მეორე დღეს სიარული მიჭირდა.。ოდნავ、გადავაჭარბე。-მთელი დღე ძილის დროს ვხატავდი და ვხატავდი.。

ძილის დროს ხატავს? -დღესდღეობით ნებისმიერ მსურველს შეუძლია დაწოლისას დახატოს - პლანშეტური მოწყობილობის გამოყენებით, როგორიცაა iPad - არიან შშმ პირები, რომლებიც ზედა ტანსაც კი ვერ აწევენ.、მიამაგრეთ ფერადი ყუთი საწოლზე、ერთხელ ვნახე ვიდეო, სადაც ვიღაც ოჯახის წევრის დახმარებით ხატავდა ზეთში.。გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ეს აუცილებლად უნდა იყოს ზეთის საღებავი、დღესდღეობით ადვილია სურათების დახატვა ტაბლეტების გამოყენებით და ა.შ.。მეც、ქვედა კიდურებიც რომ დამემართოს, ეჭვი არ მეპარება, რომ ხატვის გაგრძელებას შევძლებ.。მხოლოდ ერთი ფანქრითაც კი, სურათი არის სურათი.、რომ აღარაფერი ვთქვათ, ფერიც კი ``ჯერ სძინავს~.、თუ შეგეძლო მყისიერად დახატო。

მოქანდაკეებიც კი ვერ ქმნიან ნამუშევრებს 3D პრინტერებით.。ასევე არსებობს არქიტექტორების მაგალითები, რომლებიც ქმნიან რეალურ შენობებს პრინტერების გამოყენებით.、შექმენით ნამდვილი ტანკი და გაატარეთ იგი ქუჩებში、არის რამდენიმე შემაშფოთებელი ადამიანიც კი, ვინც დააკავეს.。ეს არის ეპოქა, როდესაც ტერორისტულ ჯგუფებს შეუძლიათ ფარულად აწარმოონ ტყვიამფრქვევები პრინტერების გამოყენებით.。რატომ აღარ არის 3D პრინტერები ამ დღეებში აქტუალური თემა、ეს უკვე იშვიათი არაა、მემგონი ეს ნიშნავს。ხართ თუ არა მადლიერი ცივილიზაციის მოხერხებულობისთვის? არის。

საწოლზე მუცელზე დაწოლისას დახატეთ。არ აყენებს დატვირთვას ზურგის ქვედა ნაწილში、არ ვარ მიჩვეული ჩამოკიდებული ხელების გამოყენებას, ამიტომ მხრები მტკივა ერთი-ორი საათის შემდეგ.、ვეღარ გავაგრძელებ。უყურეთ ფილმს საპირისპირო მიმართულებით。ყურების შემდეგ、ასევე ვხატავ და ვხატავ ნახატებს.。თუ საქმე სკვის დონეზეა、წარსულში იყო სიტუაციები, როცა მუცელზე ვიწექი და ვხატავდი ჩანახატების წიგნში, მაგალითად, როცა წელი მტკიოდა.、კორონით、დადასტურდა, რომ მსგავსი სცენები (ეპოქები) მომავალში ჩვეულებრივი გახდება.。ძველ საბერძნეთში、მოქალაქეები ძილის დროს ჭამენ、სწავლა ძილის დროს、ეტყობა კამათი ჰქონიათ (მონა აკეთოს საქმე).。ეს არის „ძველი ბერძნული/პლატონური (აკადემია)“ ცხოვრების წესი, რომელიც მე არასოდეს წარმომედგინა კორონავირუსის პანდემიამდე (თუმცა,、ყოველ შემთხვევაში, მონა! იქ არა)。

展覧会の終わりと美術展のオワリ　

会場風景

銀座・ギャルリー志門でのグループ展「風土に生きるⅧ」展が16日終了しました。コロナ下、わざわざおいで下さった方ありがとうございます。わざわざお電話、お葉書など下さった方、გმადლობთ。

展覧会の期間中、六本木の国立新美術館で二紀展、独立展や前々回紹介した個展など、いくつかの個展、グループ展も廻ってみた。どれも力いっぱい頑張っている。そこに注がれる膨大なエネルギー、素材の量、資金。そして多くのあらゆる種類の犠牲。そして得られる小さな自己満足程度の喜びと、僥倖のような、ほとんど社会性の無い内輪だけの称賛。「健気」という以上にふさわしい言葉があるだろうか。

「わたしの個人的美術史では、美術の歴史はすでに終わっている」とずっと前に書いた。あらためてそのことを確認した。誰もが絵を描かなくなるという意味ではない。それどころか10年後には絵を描くことはもっと手軽になり、誰もが暇つぶしに描くようにも思う。終わっている、のは「もう付け加えることがない」つまり、美術史的には巻末まで来たということと、（少なくとも現代の日本的な）美術展という形式のこと。

少なくとも現代日本の美術展には個人的な犠牲（負担ではなく、あえて「犠牲」というほどそれ）が大きすぎる。日本独自の団体展という制度は、その犠牲の量を人数で割って小さくするための方法論であり、作家どうしが互いの傷を舐めあって生きる美術長屋もである。作家がのびのびと作りたいものを作り、自由に発表するという理想からは遠すぎる。作家になるということは社会から逸脱するという覚悟、社会的自殺の覚悟が要る、არ არის გადაჭარბებული ამის თქმა。家族まで巻き添えにして、たまさか運よく流行作家になれた人だけを見て、その犠牲的精神を格好いいと思うのは時代錯誤であり、それを強いる似たような社会的抑圧（たとえば女性の社会的地位）の風土と通底する。

いまはインターネットがある。インターネットがそれらの問題を一挙に解決するなどという妄想は、さすがに妄想家を自認するわたしも持たないが、最低でもその一部を軽減してくれる程度の力はすでに持っている。創作の厳しさ（努力）と身体的、社会的犠牲とを混同してはならない。創作の厳しさは、自分自身が解放される場所からでなけれ乗り越えられないと思うからである。

YouTube（ユーチューブ）

ダグアウト

先月（9月）5日にYouTubeチャンネル「青いカモメの絵画教室」を開設した。「青いカモメ展」のメンバーの交流の場、勉強の場、メンバー個人の発表の場などに展開したい、などと希望を膨らませながら。

開設からほぼ1ヶ月。とりあえず「自分が作るつもりで」YouTubeを見る。開設するまでは他人事だったが、そういう眼で見始めると、見るたびに希望がしぼんでくる。たくさんの視聴を集めているチャンネルはさすがに質、量ともにハイレベルで、「100年かかっても到達できない感」ばかりが大きくなってくる。

ユーチューバーたちのパソコンを駆使する能力は当然のこと、話術もすごい。カメラや照明といった専門的な知識と実際の作業。編集の能力やセンス、そして何より「発信したい」という強い意欲。どれひとつとっても自分には手が届かないほど遠く感じる。その中でも、たぶん最も重要なのは「発信・共有したい」という強い意欲で、それがわたしには欠けている。誰ともつながらない、一人だけの時間がわたしには全然寂しくないどころか、それが一番楽しいような気持さえあるからだ。

მაგრამ、それではけっきょくお絵描きごっこで終わってしまう。絵なんてそういうものだといえばそうかもしれないが、ちょっと物足りない気分も無くはない。もう少し自分の外の世界を広げたい。「青いカモメ・・・」にしたのは、そのための自分への負荷でもある。ちょっと厳しい、難しいことがあるとすぐ逃げてしまう自分に少しの義務感を課すことで、なんとか逃げずに踏みとどまりたいと考えている。