კატეგორია: 生活

დაახლოებით სექტემბრიდან, როცა მანამდე კარგი ჯანმრთელობა მქონდა,、რატომღაც ზურგის ქვედა ნაწილი მტკივა.。დუნდულოებისა და ბარძაყების უკან、რადიკულიტის სპეციფიკური ტკივილი საპირისპირო წვივის არეში და ა.შ.。10როცა მთვარე მოვა、არის დღეები, როცა თეძოებს ვეღარ ვისწორებ.、ასევე მიდრეკილი ვარ სიარულისგან შესვენების გაკეთება.。გამოფენა სწორედ ასეთ პირობებში დაიწყო.、ბოლო დღეს (16 ოქტომბერს) დავიხარე და გალერეას მივაღწიე.、მდგომარეობა იქამდე მივიდა, რომ。დამთავრებიდან მეორე დღეს სიარული მიჭირდა.。ოდნავ、გადავაჭარბე。-მთელი დღე ძილის დროს ვხატავდი და ვხატავდი.。

ძილის დროს ხატავს? -დღესდღეობით ნებისმიერ მსურველს შეუძლია დაწოლისას დახატოს - პლანშეტური მოწყობილობის გამოყენებით, როგორიცაა iPad - არიან შშმ პირები, რომლებიც ზედა ტანსაც კი ვერ აწევენ.、მიამაგრეთ ფერადი ყუთი საწოლზე、ერთხელ ვნახე ვიდეო, სადაც ვიღაც ოჯახის წევრის დახმარებით ხატავდა ზეთში.。გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ეს აუცილებლად უნდა იყოს ზეთის საღებავი、დღესდღეობით ადვილია სურათების დახატვა ტაბლეტების გამოყენებით და ა.შ.。მეც、ქვედა კიდურებიც რომ დამემართოს, ეჭვი არ მეპარება, რომ ხატვის გაგრძელებას შევძლებ.。მხოლოდ ერთი ფანქრითაც კი, სურათი არის სურათი.、რომ აღარაფერი ვთქვათ, ფერიც კი ``ჯერ სძინავს~.、თუ შეგეძლო მყისიერად დახატო。

მოქანდაკეებიც კი ვერ ქმნიან ნამუშევრებს 3D პრინტერებით.。ასევე არსებობს არქიტექტორების მაგალითები, რომლებიც ქმნიან რეალურ შენობებს პრინტერების გამოყენებით.、შექმენით ნამდვილი ტანკი და გაატარეთ იგი ქუჩებში、არის რამდენიმე შემაშფოთებელი ადამიანიც კი, ვინც დააკავეს.。ეს არის ეპოქა, როდესაც ტერორისტულ ჯგუფებს შეუძლიათ ფარულად აწარმოონ ტყვიამფრქვევები პრინტერების გამოყენებით.。რატომ აღარ არის 3D პრინტერები ამ დღეებში აქტუალური თემა、ეს უკვე იშვიათი არაა、მემგონი ეს ნიშნავს。ხართ თუ არა მადლიერი ცივილიზაციის მოხერხებულობისთვის? არის。

საწოლზე მუცელზე დაწოლისას დახატეთ。არ აყენებს დატვირთვას ზურგის ქვედა ნაწილში、არ ვარ მიჩვეული ჩამოკიდებული ხელების გამოყენებას, ამიტომ მხრები მტკივა ერთი-ორი საათის შემდეგ.、ვეღარ გავაგრძელებ。უყურეთ ფილმს საპირისპირო მიმართულებით。ყურების შემდეგ、ასევე ვხატავ და ვხატავ ნახატებს.。თუ საქმე სკვის დონეზეა、წარსულში იყო სიტუაციები, როცა მუცელზე ვიწექი და ვხატავდი ჩანახატების წიგნში, მაგალითად, როცა წელი მტკიოდა.、კორონით、დადასტურდა, რომ მსგავსი სცენები (ეპოქები) მომავალში ჩვეულებრივი გახდება.。ძველ საბერძნეთში、მოქალაქეები ძილის დროს ჭამენ、სწავლა ძილის დროს、ეტყობა კამათი ჰქონიათ (მონა აკეთოს საქმე).。ეს არის „ძველი ბერძნული/პლატონური (აკადემია)“ ცხოვრების წესი, რომელიც მე არასოდეს წარმომედგინა კორონავირუსის პანდემიამდე (თუმცა,、ყოველ შემთხვევაში, მონა! იქ არა)。

先月（9月）5日にYouTubeチャンネル「青いカモメの絵画教室」を開設した。「青いカモメ展」のメンバーの交流の場、勉強の場、メンバー個人の発表の場などに展開したい、などと希望を膨らませながら。

開設からほぼ1ヶ月。とりあえず「自分が作るつもりで」YouTubeを見る。開設するまでは他人事だったが、そういう眼で見始めると、見るたびに希望がしぼんでくる。たくさんの視聴を集めているチャンネルはさすがに質、量ともにハイレベルで、「100年かかっても到達できない感」ばかりが大きくなってくる。

ユーチューバーたちのパソコンを駆使する能力は当然のこと、話術もすごい。カメラや照明といった専門的な知識と実際の作業。編集の能力やセンス、そして何より「発信したい」という強い意欲。どれひとつとっても自分には手が届かないほど遠く感じる。その中でも、たぶん最も重要なのは「発信・共有したい」という強い意欲で、それがわたしには欠けている。誰ともつながらない、一人だけの時間がわたしには全然寂しくないどころか、それが一番楽しいような気持さえあるからだ。

მაგრამ、それではけっきょくお絵描きごっこで終わってしまう。絵なんてそういうものだといえばそうかもしれないが、ちょっと物足りない気分も無くはない。もう少し自分の外の世界を広げたい。「青いカモメ・・・」にしたのは、そのための自分への負荷でもある。ちょっと厳しい、難しいことがあるとすぐ逃げてしまう自分に少しの義務感を課すことで、なんとか逃げずに踏みとどまりたいと考えている。