ავტორი: Takashi

ტაკაშის პირადი ბლოგი。არა მხოლოდ სურათების შესახებ、ყოველდღიური ფიქრები、რომ იგრძნოს、რასაც მახსენდება, იმას ვწერ。ეს ბლოგი მე-3 თაობისაა。თავიდან 20 წელზე მეტი გავიდა.。 20231 იანვრიდან,、ჯერ-ჯერობით მხოლოდ კენტ დღეებზე გადავწყვიტე დაწერა.。ცალ-ცალკე ვიფიქრებ ჩემს მომავალ მიმართულებაზე და სხვა საკითხებზე.。

花はどこへ行った

「海辺にて」水彩（制作中）

BBC記者のウクライナ戦争最前線、ウクライナ側からの現地取材のワンシーン。兵士の傍に行きつくまで、ほんの少しの時間ですが、周囲の風景もカメラの揺れの中、視界にはいってきます。腰くらいの高さでしょうか、わりに背の高い草が、畑の中の小さな道のわきにずっと生えていて、そこに白い花がたくさん咲いて微風にゆらゆら揺れています。その花の下で、兵士は腹這いになって銃を連射しているのです。映像を見た瞬間、思わず「花はどこへ行った」のメロディーを思い出しました。

「花はどこへ行った」は、ベトナム戦争の反戦歌として、当時は世界中の若者たちに歌われました。この曲を作ったピート・シーガーは、ロシアの作家ショーロホフの「静かなドン」の一節に出てくる、ウクライナの民謡に触発されたのだそうです。両国に深く関わるこの歌こそ、いまロシアとウクライナの若者たちに最も歌って欲しい曲かもしれません。
　この曲は、戦争の当事者であるアメリカの、若い人たちのあいだであっという間に広まり、その広がりの中でアメリカの「敗戦」として20年にわたるベトナム戦争は終結したのでした。

アメリカと同じように、ロシアから反戦の意識が広がり、戦争の終結へと向かうことができるでしょうか。გთხოვთ、そうあって欲しいものですが、今のロシアを見る限り、反戦意識の高まりから終結へ至る道すじは想像もできません。どちらかがギブアップしない限り、1年や2年で終わるとは思えない状況です。
　ヨーロッパのの歴史をサラッと見ただけでも「30年戦争」とか「100年戦争」などの文字が見えてきます。昨年アメリカが撤退して、一応の結末を出したばかりのアフガン紛争も20年かかりました。ベトナム戦争も20年です。シリア内戦も10年以上経って、現在も続いています。この戦争もそのくらい長期にわたる可能性があると覚悟しておく必要があるかもしれません。

たくさんの命と、ドブに捨てるような莫大なお金。それをこれからの人間たちのために遣ったならば・・と誰もが思っているはずなのに、その思い、その花はなぜいつまでも、待つ人のところへ届かないのでしょうか。

ხიბლი

ერთი დღე、円覚寺にて　（水彩）

久しぶりの「曇り空」。ここ1週間以上ほぼ晴れ、毎日猛暑日でした。そちらはいかがでしょうか。暑さにもだいぶ慣れてきたとはいえ、夕方になるともう疲れて、夜は仕事も勉強もできない。そんな日が続いていました。今日は明け方、雨が降る予報でしたが、予想通り “空振り” ならぬ「カラ降り」の様子。მიუხედავად იმისა、曇っただけでも十分嬉しい。

わたしが魅力を感じるのは、やはり「情熱」でしょうか。どんなものでもいいのですが、機械的ではなく「情熱的」。それが感じられるとき、そのオーラを浴びて自分も熱を帯びてくるように感じます。わたしに力を与えてくれるのです。

それがわたしやわたしの作るものにあるならば、どうやって魅力を持たせるか、なんて考える必要はきっとないのでしょう。情熱を持っているか、どれだけ情熱を注いでいるか、それだけを正直に自分の心に照らせばいいだけなのかもしれません。

ბევრი "ჯილდო" მაქვს

07/29 (ნიადაგი) 16:00 მე ავტვირთე。გთხოვთ შეხედეთ

ცხელა, არა?、დღეს კიდევ ვიტყვი.、ცხელა。ყველას、ᲙᲐᲠᲒᲘ? Დაღლილი ხარ? ჩრდილოეთში გავიზარდე、თუ რამეა, ცოტა ცუდად ვგრძნობდი თავს ზაფხულის გამო.、შეჩვეული ხარ ამ ბოლო დროს?、(ცოტა ხანი ვიტანჯები ზაფხულის დასაწყისში, მაგრამ ახლა კარგად ვარ თუნდაც გარეთ 38 გრადუსი იყოს ან 39 გრადუსი ცელსიუსით (სანამ სახლში ვრჩები კონდიციონერით).。

Ისე、საღამოს, როცა მზე ჩადის, ცოტა ხნით სასეირნოდ მივდივარ.、ისევე როგორც "გოკუროსანი წელიწადის სიცხეში"、როგორც სწრაფი ჯილდო, მე ვაძლევ თავს რაღაც ბუშტუკოვან წყალს (მე არ ვთამაშობ ბუშტების აფეთქებით).、Ყოველი შემთხვევისთვის)。მაგრამ、როდესაც ჩემი ცოლი ამბობს, რომ საყიდლებზე მივდივართ, ის უბრალოდ ამბობს: "დიახ! იმდენად ცხელა, რომ შეგვიძლია საყიდლებზე წასვლა".、მაშინაც კი, როცა სახლში ოფლში გაწურული ვბრუნდები, საყიდლების ჩანთებით ორივე ხელში,、მე საერთოდ არ გაძლევ არანაირ ჯილდოს.、ძუნწი ხარ?。

ეს მართალია მაშინაც კი, როცა ვხატავ.。როცა მე თვითონ ვხატავ, თუნდაც ჩავარდეს, ვფიქრობ: "ეს ნორმალურია".。მაგრამ მიხარია, რომ შუა გზაზე არ გადავაგდე.、თქვით რაღაც "ელი"、მაცივრის კარს მალე გავაღებ.。როცა მოსწავლე კლასში მარცხდება、"ოჰ ძვირფასო、ჩვეულებრივია.。უბრალოდ თქვი "კიდევ ერთხელ"、თუნდაც მაქსიმალურად ვეცადო, არ ვიტყვი, რომ ეს გამაღიზიანებელია.。მაშინაც კი, თუ ეს კარგად შეგიძლია、სხვა ნახატს თუ დავხატავ თავს უფრო თავდაჯერებულად ვიგრძნობ.。"მაგრამ、ყოველივე ამის შემდეგ, ჯილდო არ არის。მგონი ძუნწია。

თქვენ დაუყოვნებლივ მიიღებთ თქვენს ჯილდოს、ტვინის ინსულინის გამო კმაყოფილების განცდაა (თუმცა ამას არ ვამბობ)、არ მაქვს სურვილი „ცოტა მეტი ვიმუშაო“ ან „ცოტა მაღლა დავისახო“.。ამ ჯილდოს ჩვევის წყალობით (მხოლოდ საკუთარი თავისთვის)? რაც შეეხება "მისწრაფებებს"?、ბოლოს და ბოლოს, აქამდე არ მინახიხარ.。"ჭეშმარიტი საპირისპირო" ახლა、"მოექეცი საკუთარ თავს、თუ თქვენ გაქვთ პიროვნება, რომელიც საშუალებას გაძლევთ დააჯილდოოთ სხვები、შეიძლება ამ დროისთვის "წესიერი" ადამიანი გავმხდარიყავი.、მე ვფიქრობ ამაზე.、მეორე ფიქრებზე、მე დავაჯილდოვე საკუთარი თავი იმით, რომ ვთქვი: "დაფიქრდი შენს გრძნობებზე".。