అనుకున్న ప్రకారం సర్జరీ、నిన్న సాయంత్రం、విజయవంతంగా పూర్తయింది。ఇది స్థానిక అనస్థీషియా, కానీ ఇది ఆశ్చర్యకరంగా ప్రభావవంతంగా ఉంది.、శస్త్రచికిత్స తర్వాత నేను అస్థిరంగా నడిచాను.。నిద్ర పట్టకుండా ఉండలేను గాని గాఢంగా నిద్రపోలేను。అందుకేనా?、ఈరోజు నా తల నొప్పిగా ఉంది。
నా మంచం చుట్టూ、అది ఇతరులకు ఇబ్బంది కలిగించనంత కాలం、అది నా స్థలం。చదువుతున్నప్పుడు ఒక చిన్న స్కెచ్బుక్ మరియు రిఫరెన్స్ పుస్తకాలు、మరియు నేను నా ఐప్యాడ్ మాత్రమే తెచ్చాను.。ఆసుపత్రి విషయానికి వస్తే、ఆకాశం నుండి పెద్ద మొత్తంలో సమయం పడిపోయినట్లు అనిపిస్తుంది.、రాత్రి 9 గంటలకు లైట్లు ఆరిపోతాయి.、నేను ఊహించినంత సమయం నాకు లేదని నా చివరి ఆసుపత్రి నుండి తెలుసుకున్నాను.。
అయితే,、తమ హాస్పిటల్ బెడ్ల నుండి చక్కటి పనులను ప్రదర్శించిన అనేక మంది వ్యక్తులు నాకు తెలుసు.、ఇది ఒక కళాఖండం కూడా。“ఆసుపత్రిలో ఇంత దూరం వెళ్లగలమా?” అనే షాక్.。జీవిత పరిమితుల అనుభూతి、నేను లేచి నిలబడలేను、ఆ అనుభూతి అక్కడ పొంగిపొర్లింది.。ఎక్కడైనా、చేసేవాళ్ళు ఎలాంటి పరిస్థితులు వచ్చినా చేస్తారు.。
నాకు అంత ధైర్యం, ఆశయం లేదు.、ఇప్పటికి ఎన్ని రోజులు హాస్పిటల్ లో ఉండాలో స్కెచ్ గీస్తాను.、ఒక్కసారి రిఫరెన్స్ బుక్ చదవడం ముగించండి、మీరు మీ ఐప్యాడ్లో మీ తదుపరి పని కోసం ఆలోచనలను రూపొందించగలిగితే అది సరే.。అత్యాశతో ఉండకుండా ప్రయత్నించండి。