ఎందుకంటే బయట ప్రకాశం、ప్రధాన భవనం లోపలి భాగం చీకటిగా అనిపిస్తుంది, కానీ、చుట్టూ అద్దాల కిటికీలు、నాకు బయట దృశ్యాలు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.。
లోపల ఎవరూ లేరు。ఒక విండో తెరిచి ఉంది、జరీ తెరలు ఊగుతున్నాయి。పైన కొన్ని ఫలకాలు ఉన్నాయి、అందులో ఒకటి ఆ పిల్లల ఫోటో అని తెలుస్తోంది.。అంతేకాకుండా,、అక్కడ తండ్రి、అమ్మానాన్నలా కనిపించే వారు కూడా。
నేను చూస్తున్నాను...。ఈ ఫోటోలో、నేను ఆ ఇద్దరు మహిళల కోసం వెతకాలి?。కానీ、మరి అందరూ ఎక్కడ ఉన్నారు?
దగ్గరలో ఉన్న చిన్న టేబుల్ మీద、తెలుపు、కొంచెం పెద్ద ప్లేట్ ఉంది.、దానిపై అందమైన నమూనాతో రుమాలు ఉండటం గమనించాను.。
నేను రహస్యంగా నా రుమాలు ఎత్తినప్పుడు、నల్లగా ఉడికించిన రొట్టె యొక్క సంగ్రహావలోకనం。నేను "తిమింగలం..." అనుకున్నాను.、ఇది నిజమైన ఆవిరి రొట్టె。అని ఆలోచిస్తుండగా、పిచ్చిగా కూడా、నేను ఇప్పటికే ఎవరి అనుమతి లేకుండా సగం తిన్నాను.。
"అది చెడ్డది, కాదా?"、నా నోటి చుట్టూ ఉన్న ప్రాంతం నా "డ్రీమ్ డైరెక్టర్"కి వ్యతిరేకంగా అంతర్గతంగా నిరసన వ్యక్తం చేస్తుంది、నేనేదో తప్పు చేశాననడానికి నిదర్శనంలా.、రొట్టె ఎందుకు అంటుకునేలా అంటుకుంటుంది? "హే、దర్శకుడా! అంతే、ఇది విచిత్రం కాదా? ”
దాని గురించి తర్వాత ఆలోచిస్తే ("తరువాత" అంటే కలలో ఎప్పుడు?)、స్పష్టంగా ఇది "మిషన్ పూర్తి" కోసం బహుమతిగా ఉంది.、"మిషన్" అనే పదానికి ప్రత్యేకమైన అర్థం కనిపించలేదు.。