絵画教室の人々ー5

*ఇది కల్పిత కథ.。

ఒక్కసారి తరగతి గది నుండి బయటకు వెళ్లండి、నేను మళ్ళీ తిరిగి వచ్చాను。

అలా ఆపడానికి ప్రత్యేక కారణం ఏమీ లేదు.、స్పష్టమైన కారణంతో నేను వెనక్కి వెళ్లలేదు.。నేను అలా చెప్పవలసి వస్తే,、ఎందుకంటే నా తరగతిలో ఎవరో నన్ను తిరిగి రావాలని ఆహ్వానించారు (మళ్లీ ఆహ్వానం?)、అది ఒక కారణం కాదు, సరియైనదా?。

నేను 10 సంవత్సరాలు తరగతి గదికి హాజరయ్యాను.。దాదాపు గైర్హాజరు లేదు。నేను చాలా పెద్ద చిత్రాన్ని కూడా గీసాను.。కానీ、నేను ఎలాంటి పోటీల్లో పాల్గొనలేదు.。అది కూడా చూపించమని టీచర్ ప్రత్యేకంగా చెప్పలేదు.。వ్యక్తిగతంగా, నేను కొంచెం బయట పెట్టాలనుకున్నాను, కానీ、ప్రోయాక్టివ్‌గా లేదు。ఇల్లు、దానితో నేను అసంతృప్తి చెందానని కాదు.。కానీ、ఎలాగోలా、బెలూన్ నుండి గాలి నెమ్మదిగా బయటకు వస్తున్నట్లే、నాకు అకస్మాత్తుగా ఇప్పుడు బాగా లేదనిపించింది.。

నాకు శారీరక బలం ఉంది。జరిమానా、జరిమానా。నేను తరగతి గది నుండి నిష్క్రమించిన తర్వాత కూడా నాకు డ్రా చేయాలనే కోరిక ఉంది.、ఇదిగో、అలా మాట్లాడకుంటే పోటీ ఉండదు.。10ఇది వార్షిక జడత్వం?。

నేను చిత్రాన్ని గీయాలి、ఒక ఆలోచన వస్తుంది。నేను డ్రాయింగ్ చేస్తున్నప్పుడు、చేతిలో ప్రాసెసింగ్‌తో చేతులు నిండాయి。నేను దాని గురించి ఆలోచించలేను.。లో、నాకు ఒక ఆలోచన వచ్చినప్పుడు, నేను దానిని గీయాలనుకుంటున్నాను.。నేను గీయడం ప్రారంభించినప్పుడు、మీరు ఎక్కడ చేయలేరు、మీరు చాలా త్వరగా తప్పు ఏమిటో కనుగొంటారు.、నేనే కూడా。కానీ、ఏం చేయాలో తెలియడం లేదు。నేను ఒంటరిగా ఉండలేను.、దానిని వ్యక్తిత్వం అంటారా?。

అందుకే తిరిగి రాలేదు.。ఎలాగోలా。కానీ、నేను తదుపరిసారి పోటీలో పాల్గొనాలని ఆలోచిస్తున్నాను.。ఎంపిక కావాలన్నా, అవార్డు గెలుచుకోవాలన్నా నాకెలాంటి కోరిక లేదు.、నేను కొంచెం కష్టపడతానని అనుకుంటున్నాను。కానీ、నేను ఎంపిక చేయబడితే, నేను ఊహించని విధంగా ఉన్నతమైనదాన్ని కోరుకోవచ్చు.、హహహ。