వర్గం: 芸術

నేను "పోర్ట్రెయిట్" అని చెప్పినప్పుడు, నేను ఒక క్షణం "చిత్రం" గురించి ఆలోచిస్తాను, కానీ、ఒక గదిలో అనేక మంది వ్యక్తులు ఉన్న ప్రకృతి దృశ్యాలు మరియు పెయింటింగ్‌లను కూడా "ఫిగర్ పెయింటింగ్స్" వర్గంలో చేర్చవచ్చు.。ఉదాహరణకు, పికాసో యొక్క బ్లూ-బ్లూ పీరియడ్ పోర్ట్రెయిట్‌లు,、రోజీ వయసు వారు、కనీసం అది పోర్ట్రెయిట్ కాదు、థీమ్ కూడా "మానవ"。

అనుకరించు、సారూప్యంగా లేకపోయినా ఇది ముఖ్యమైన విషయం కాకపోవచ్చు。ఇది నేషనల్ ట్రెజర్ ``స్టాట్యూ ఆఫ్ మినామోటో నో యోరిటోమో,'' దీనిని తకనోబు ఫుజివారా రచించినట్లు చెప్పబడింది.、ఇది వ్యక్తిని పోలి ఉందో లేదో నిర్ధారించడం అసాధ్యం、"క్రీస్తు యొక్క చిత్రం" కూడా అదే。కాని、దీనికి విరుద్ధంగా, అక్కడ ఊహను ఉపయోగించి టమాకో కటోకా యొక్క "సైకాకు ఇహారా విగ్రహం" కూడా ఉంది.。కేవలం చిత్రాలు కాదు、అలాగే శిల్పం కూడా.。అది ఉన్నప్పటికీ、బాగా, సాధారణంగా చెప్పాలంటే, పోర్ట్రెయిట్ "వ్యక్తిని పోలి ఉంటుంది"、పోర్ట్రెయిట్ పెయింటింగ్స్ `` పెయింటింగ్‌లో మానవుడి ఉనికికి సంబంధించిన అంశం'' అని చెప్పవచ్చా?。

మార్గం ద్వారా、"హిస్టారికల్ పెయింటింగ్" అని పిలువబడే ఒక శైలి కూడా ఉంది (ఇది జపాన్‌లో అంత సాధారణం కాదు కానీ పశ్చిమ ఐరోపాలో ప్రధానమైనది)。ఎందుకంటే మనుషులు చరిత్ర సృష్టిస్తారు、హిస్టారికల్ పెయింటింగ్స్ అని పిలవబడే వాటిలో చాలా చిత్తరువులు.。చాలా మందికి తెలుసు、పెయింటింగ్‌లో నెపోలియన్ గుర్రపు స్వారీ చేస్తూ, "ఆల్ప్స్‌ను దాటండి" అని తన కుడి చేతిని పైకెత్తినట్లు చూపిస్తుంది.。సైడ్ నోట్ గా、నాకు రష్యన్ చిత్రకారుడు రెపిన్ యొక్క "ఇవాన్ ది టెరిబుల్" ఒక చారిత్రక పెయింటింగ్ (పై చిత్రంలో) ఇష్టం.。
"నేను అజాగ్రత్తగా ఉన్నాను、"సెల్ఫ్ పోర్ట్రెయిట్" అనే వర్గం కూడా ఉంది。ఇక్కడ కనీసం రెంబ్రాండ్ పేరును గుర్తుంచుకోండి。నేను చిత్రాన్ని మరచిపోయినా。

మీరు పోర్ట్రెయిట్‌లను ఇష్టపడుతున్నారా లేదా అనే దానితో సంబంధం లేకుండా、ఆసక్తి లేని వారు ఎవరూ ఉండకూడదు。చాలా మంది పండితుల పరిశోధన ప్రకారం、మనుషుల ముఖాలను నిశితంగా చూసేందుకు మనుషులు తమ మెదడును అభివృద్ధి చేసుకున్నారు.。ఒకే సూక్ష్మ వ్యక్తీకరణతో భావోద్వేగాలను మరియు వివిధ ఆలోచనలను కూడా తెలియజేసే "మానవ ముఖం"。తరగతి గదిలో కూడా, ప్రతి ఒక్కరూ ఉత్పత్తి చేయడానికి కష్టపడుతున్నారు、మోసం చేయడం ఎంత కష్టమో (రచయితకి కూడా)、అధిక స్థాయి వ్యక్తీకరణ సాంకేతికత అవసరమని నేను ఊహిస్తున్నాను.。"ల్యాండ్‌స్కేప్" మరియు "హ్యూమన్" కళ యొక్క రెండు ప్రధాన ఇతివృత్తాలు。ఎలా అనుకున్నా చివరికి ఈ ఇద్దరితో చెలరేగిపోవాల్సిందే。ఇంకా లేదు、నేను ఈ అంశంపై కొంచెం నిజాయితీగా ఉండాలనుకుంటున్నాను.。

2ヶ月近く懸案だった「野外スケッチ動画」をやっと昨日（1月8日）アップロードできた。お正月はお酒も呑まず（呑んだが）、餅も食わず（雑煮も食べたが）の「気分で」これにかかりきりだった。内容は実に平凡で、取り立てて言うほどのことは何もないが、途中で編集上のミスがいくつも重なったので（吞み過ぎるからだろ？）、その修整過程が、実は一番勉強になったのだった。కానీ、ఓ ప్రియా、ひとつ肩の荷を下ろした気分―まさに Call it a day だった 。

కాని、アップした途端に現実に還った。10日からはもうYouTubeじゃない、リアル「青いカモメの絵画教室」が始まる。何か適切なモチーフはないか・・・「適切なモチーフ」はもちろん一人ひとり異なるに決まっているが、物理的、時期的に入手不可能なものもたくさんあるから、とりあえず花や野菜、果物など画材に使えそうなものを探し始めた。

リンゴを描く人（たとえばわたしのような）が、必ずしも目の前にリンゴを置いて描くとは限らない。たとえばわたしの場合は、実物のリンゴが目の前に在ると「邪魔」である。わたしにとってリンゴは重要なモチーフではあるが、別にその物理的外観をなぞりたいわけではない。わたしにとって「内的で」「リンゴの許容（包容）力（を意味するカタチ）」だけが必要なのであって、そのあとは記号としての「リンゴというモノ」のままでいてくれる方が好ましいのである。

写真的写実を発表している画家たちの多くも、実はわたしと似たり寄ったりで、その人にとってのいわば真実を描こうとしているので、目の前の物理的（光学的）に見えるままを描こうとしているわけではないようだ。むしろそこからまったく離れているように見える中小の画家たちが「わたしの絵は写実です」ということが案外多いと聞けば、一般の人は驚くかもしれない。対象物と作者との関係は意外に面白いテーマで、小説家などが良く取り上げるだけでなく、ピカソなど執拗なほど「画家とモデル」という関係性自体を描いている。「具体的なモチーフ」＝「描くべき対象」だと固まっている人、ある意味ではモチーフが「反面的に」あなたを描いていることがあるかもしれませんよ。
　自分とモチーフとの関係について、ちょっと考えることがあっても楽しいかもね。

青いカモメの絵画教室の２つのクラスの人の、Sさんは個人練習帳から1枚、Tさんは先日のスケッチ会のものを2枚ピックアップさせていただいた。

Sさんの水彩スケッチは、難しい対象を選んでしまったかもしれない。モチーフの実物も見せてもらったが、ほぼこの通りだった。微妙な色のグラデーションで、そのうえややドローンとした図柄。ひとことで言えばちょっとデザインが良くないのだが、それはSさんのせいではない。しかも描くために選んだのではなく、必要で買ったものを描いたまでのこと。よく描いてある。このような素材を、時間を括りだしてはコツコツと自らの練習台にしている。継続は力なり、をかならず体験するはずだ。
　Tさんのスケッチには、子どもの絵のような楽しさがある。本人的にはともかく、一見遠近法を無視したような描き方が、そんな感じを強く引き出している。透視図法的な感覚がしっかり身についていないせいもあるが、仮にきちんと正確な図法で描かれたら、この面白さ（不思議な空間体験と言えばいいんだろうか？）がもっと出るかと言えば、たぶん真逆だろう。絵画の奥深さはじつはこういうところにある、నేను అనుకుంటున్నాను。

写真のように正確な描写、技法・図法・色彩理論などの正しい理解、それは確かに人を納得させるには必須の条件だった。少なくとも多くの人々が比較的「無知」であった近代までは、視覚を通して“教育”するのが絵の役割の一部でもあったからだ。「客観性」がなければ教育は説得力を持たないから当然である。
　ところが、現代では「人間というものはよく解っているようで、実はよく解らないところがある（変な）生き物だ」ということが、以前よりずっと分かってきた。人間への理解が深まるほど、一方で謎はむしろ深くなってきたのである。やや極端な言い方をすれば、明日、自分が何を考えるかは、その時になってみなければわからない。「客観性」と「主観性」の境目が再び曖昧になってきているということでもあるだろう。

そのような人間理解のなかでは、「人間の物の見え方は透視図法だけが正しい」などと主張する方が「正しくなさそう」である。透視図法や写真的正確さは、比較的説得力のあるひとつの表現法だ、と考えておくのがせいぜいで、そこにこだわって良し悪しを判断するのは適切ではなかろう。もちろんSさん、Tさんの描き方が正しいという言い方も、同様の意味でおかしい。―これは確かにわたしの絵だけれど、まだ「わたしはわたし」と言い切るまでの自信はないわ、とそれぞれの絵が小声で語っているのも正直で好ましい。