వర్గం: 芸術

半年か、もしかしたらそれ以上、手をつけあぐねていた4号の小品を、やっとフィニッシュした。Appleシリーズの1点になる予定だったが、つまらなくなって途中で放り投げていた。

「エンコスティックのやり方を忘れた！」とドキッとしたのがきっかけ。しばらく使ってなかった瓶が、ひょいと目の前に転がり出てきた。
―エンコスティックとは蜜蝋（蜂の巣に含まれる蝋成分を抽出したもの）のこと。人類最古のワックスである。蜂の巣を粉砕、過熱して蝋分を溶かし、不純物、ゴミなどを濾して抽出したものが、現代では画材店で、きれいな包装で手に入る。古代エジプトのミイラの棺などに肖像が描かれていたりするが、あれが蜜蝋画である。数千年経っても変色、ひび割れ一つない（土台の木材の方が劣化する）。いわば完璧な絵の具なのだが、なにせ極端に描きにくい。油絵具などの自在さに、比べることさえできない。しかも蝋であるから、柔らかく、傷つきやすいなどの欠点もある―
　どうせ放ったらかしの未完成作だから、失敗がてら、それを使ってみようと思った。

色が深いですよねー（自分で言ってちゃ世話ないが）！まだ生乾きだが、数カ月経って、布などで磨いたらもっと深みが出るはず。

「竜宮へ行く」なんて物語的な題名をつけてみたけど、見ようによっては、単なる海難事故で海に放り出された漂流者か、宇宙空間でのそれのようでもあろう。మార్గం ద్వారా、あのエンデュアランス号が、2022年、107年ぶりに水深3000mの海底でとうとう発見された、しかも極上の保存状態という凄い写真を、昨年ナショジオの特集で見たっけなあ（1915年南極大陸横断を試みた英国の遠征隊で、舟は氷に挟まれて沈没した。乗組員は22か月後全員無事に生還した。多くの映画にもなった有名な事件）。話を戻そう―
　浦島太郎になる前にあの世へ行きそうだが、せっかく思い出したから、今年はできるだけ使ってみようと（この瞬間は）思っている。明日のことは知らんけど。

今日は2025年の立春です。壁に「飛ぶ男」のシリーズの小品一枚が懸けてある。様々な想いと新しい（当時の自分にとっては）表現法にチャレンジしたF4サイズのテンペラ画だ。技術的には大したことはないが、若さの故か、発想から表現までのテンポがよく、ときどき現在の制作のスピードと比べてしまうときがある。

おっと、脱線だ。ది、男が空に浮かんだ絵と「立春」という語感、現在継続中の「Appleシリーズ」？の３つが頭の中でスパークして、この発想が浮かんだ。近年の「Apple 」もスタートの時と考え方が少しずつ変化してきて、新作への新しい気分を求めているところだった。

絵というのは、それが具体的なモチーフであろうと抽象的なものであろうと、自分の頭の中にある程度、ゴールのイメージが見えていなくては描けないものだ。その意識のシステムは、人類の進化の歴史とどこかでDNA的に繋がっていると感じる。学生のころ、アルタミラの洞窟壁画の精細な調査写真や記事を見た時の衝撃と、3歳の子には3歳なりの生活経験があり、それを基にイメージが湧いているんだなあ、というお絵かきの絵とが結びつく。あとは偶然の動きが呼び覚ます身体感覚。AIの示す「絵」とは根本的に別な世界である。おっと、また脱線。

発想が自分の中のものとの結びつきが強いほど、頑固に執着して、イメージが膨らまないと思いやすいが、実際はむしろ膨らんでいく。よく知っているものは深く豊かな内容を持っていて、多角的な視点から眺めることが可能だからだ。むしろ外からの経験や知識だけの方が視点が一つに絞られやすい。అలాగే、どんなに膨らんでも自分の世界観を超えることはたぶんできないが、無意識の内に内在していたものが、新しいイメージとして見えてくるということはあるだろう。自分自身で固定させてしまっていたボーダーラインを外側へ緩めていく。あるいは掘り下げていく。創作とはそういうものだ、నాకు అలా అనిపిస్తుంది。
　さて、わかった風なことを書いてしまったのでこのあとが怖いが、この発想も今はまだ「ありきたり」の端っこに漂っているだけだ。この先の航路はまだ不明だが、立春の日にとりあえず描き留めておく。

తూర్పు జపాన్、ముఖ్యంగా కాంటో పసిఫిక్ వైపు, వాతావరణం ఎండగా కొనసాగుతోంది.、ఈరోజు కూడా పొడి సలహా అమలులో ఉంది.。వాతావరణం స్ఫుటమైనది మరియు బాగుంది、నా మానసిక స్థితి తడిగా ఉంది。అలాంటి సమయాల్లో、ఇలా బొమ్మలు గీయడం వల్ల నాకు పొడిబారిపోతుంది。

ఎరుపు మరియు పసుపు మరియు ఆకుపచ్చ。ఎప్పటిలాగే నా ఒక నమూనా。చాలా నిర్మొహమాటంగా、మూడు రంగులను అధిక సంతృప్తతతో ఉపయోగించగల కలర్ సెన్స్ లేని వ్యక్తిని కనుగొనడం చాలా అరుదు.、నేనే అనుభూతి చెందుతాను。సాధారణంగా మూడు రంగులలో ఒకటి、ఒక రంగును తీసివేయడం ద్వారా రెండు రంగులతో వైవిధ్యాలను సృష్టించండి、లేదా తీసివేయబడిన రంగును యాసగా ఉపయోగించాలా?、దీన్ని మరింత స్టైలిష్‌గా ఉపయోగించండి。లేదా మూడు రంగులను ప్రత్యామ్నాయంగా కలపండి (వాటిని పేర్చండి)、ఒకే విధమైన రంగులను సమూహపరచండి。ఏమైనా、ప్రాథమిక రంగులను చాలా సరళంగా మరియు వివిక్త పద్ధతిలో (ట్రాఫిక్ లైట్ లాగా) ఉపయోగించే చిత్రాన్ని చూడటం చాలా అరుదు (పిల్లల డ్రాయింగ్‌లలో ఇది చాలా సాధారణం!)。

రంగులేని、నేను మోనోక్రోమ్ ప్రపంచం కోసం ఆరాటపడుతున్నాను。అందుకే మంచుతో కూడిన ప్రకృతి దృశ్యాలు నన్ను విశేషంగా ఆకర్షిస్తున్నాయి.。అయితే、మీరు చిత్రాన్ని గీసినప్పుడు, అది స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది、నన్ను మరింత స్వచ్ఛమైన రీతిలో రంగులు ఉపయోగించాలనిపిస్తుంది。రంగు సెన్సార్‌లో ఏదో తప్పు జరిగి ఉండాలి.。ప్రతిసారీ నేను ఇతర కళాకారుల చిత్రాలను చూస్తాను、అది నిజమే、నేను ఇలాంటి రంగులను ఉపయోగించాలి、అని నేను గట్టిగా ఆశిస్తున్నాను、గ్యాలరీ నుండి బయలుదేరి మూడు అడుగులు నడిచిన తరువాత, నేను ఇప్పటికే మర్చిపోయాను.。

మోనోక్రోమ్ చిత్రాలు బాగున్నాయి、ఇది పెద్దల చిత్రమని నేను భావిస్తున్నాను.、చాలా రంగులను ఉపయోగించడం సరదాగా ఉంటుంది ఎందుకంటే ఇది మీ తలని ఖాళీ చేయడానికి మిమ్మల్ని అనుమతిస్తుంది.。అతని ప్రహసనాన్ని పరిశీలిస్తే, అతను ప్రారంభించడానికి ఒక పిల్లవాడి మెదడును కలిగి ఉంటాడు.。అప్పుడు బాగానే ఉండాలి.、నేను 100% దానిలో పెట్టుకోలేని సందిగ్ధత నాకు ఉంది.。