రచయిత: Takashi

ఇది Yosui Inoue యొక్క "మీరు దేని కోసం వెతుకుతున్నారు?"、మీరు ఇంకా దాని కోసం చూస్తున్నారా?、అనే అనుభూతిని అనుభవిస్తూనే ఉన్నాను。ఇది మీరు కనుగొనలేని "ఆధ్యాత్మిక" శోధన కాదు.、భౌతిక "పవర్ కేబుల్"、నేను శోధనను వదిలివేసి, ఆన్‌లైన్‌లో కొత్తదాన్ని కొనుగోలు చేయాలా?、మీరు ఇంకా దాని కోసం చూస్తున్నారా?、రెండు ఎంపికలు ఉన్న విషాద కథ。

ఈరోజు ఎగ్జిబిషన్、సాయంత్రం 4 గంటల నుంచి పాల్గొన్న వారికి ఓపెనింగ్ పార్టీ నిర్వహించనున్నారు.。నేను కూడా ప్రదర్శిస్తున్నాను、నేను వెళ్ళాలని ప్లాన్ చేసాను、ఉదయం、నిన్నటి నుండి కొంచెం తలనొప్పిగా ఉంది.、నాకు జలుబు వచ్చిందేమో అనుకున్నాను, వెళ్ళకూడదని నిర్ణయించుకున్నాను.。మరియు、షట్టర్ మరమ్మత్తు。చేయలేకపోయాను。అప్పుడు కేబుల్ కోసం చూడండి。ఏదో వెతుకుతూ、చివరికి, మీరు శుభ్రం చేయాలి、పెద్ద ఎత్తున శుభ్రపరచడం కోసం。కానీ、దొరకలేదు。ఈలోగా భోజనం చేయండి、ఎందుకంటే అది ఒక చేప、అప్పుడప్పుడు తోటలో పడుకోవడానికి వచ్చే పిల్లికి (కాలర్ వేసుకునే) కొంత ఇచ్చాను.、కేబుల్స్ తింటున్నప్పుడు వాటి కోసం వెతకండి.。

నిజానికి、మూడు రోజులుగా దాని కోసం వెతుకుతున్నాను。శోధన పరిధి పరిమితం (బహుశా అది నా ఊహ మాత్రమే కావచ్చు)、ఒక్కో లొకేషన్‌కు సెర్చ్ టైమ్ తప్పనిసరిగా గణనీయంగా ఉండాలి.。ఇది మీ ముఖంపై పుట్టుమచ్చ కోసం వెతకడం కంటే చాలా జాగ్రత్తగా ఉంటుంది.。అర్ధ సంవత్సరం క్రితం、నేను అక్కడ ఉంచిన క్షణం నుండి、"ఈ స్థలం మంచిది కాకపోవచ్చు" అనే నా భయం నిజమైందని నేను భావిస్తున్నాను.。

నేను వదులుకుని కొత్తది కొనాలా?、శోధనను కొనసాగించాలా వద్దా అని ఎంచుకోవడానికి ఇది సమయం.。అది నాకు ఇష్టం లేదు、ఇలాంటి సమయంలో షట్టర్లు ఎందుకు పగలాల్సి వచ్చింది? ఒక్కసారి ఆలోచించండి、అక్కడ అంగుళం సైజు చాపలు చాలా మిగిలాయి.、ఇలాంటి సమయంలో మీరు దీని గురించి ఎందుకు ఆలోచిస్తారు?。

10年近く前から、俳句を始めた。何か趣味と言えるものがあったらいいな、と思ったからだ。元手がかからないし、考えるのも十七字だけというのが、相当ものぐさな自分にもできるかなという、（多くの人と同じ）不純な気持ちからだった。とりあえずすぐ挫折しないために、（小規模過ぎる）句会で指導してもらうことになった。月１回の句会だが、昨年暮れに記念の１００回になった。初めはいろいろ試してみたくて、独りよがりの、かなり偏った句を多く作り、メンバーの顰蹙を買った。

最近は十七文字ではほとんど何も言えないと感じてきた。一応、伝統俳句だから季語を入れる。これで大体五字を遣ってしまう。残り十二字だが、具体的な事物の名前や若干の描写などで五文字ほど消費する。残りの七文字で自分の気分や意思を伝える、なんてできるわけないと感じてきたのだ。確かに名作、十七字だけとは思えないほどの深さや広がりを感じる「名句」というものはある。కాని、私のような凡人にとっては、どうしたって人真似、類想句にならざるを得ない。

それで三十一文字の短歌なら、季語も要らないし、丸々自分用に使えると思って、現代短歌の本をちらちらと読み出した。すると確かにずっと面白い。けれど作るとなると七文字と三十一文字では４倍以上大変なこともわかってきた。これは時間的にも精神的にも負担が大きい。一方では俳句もまだ継続中。అందుకే、時々は短歌を作って、前半の十七文字のところだけを俳句とすれば、一石二鳥ではないかと考えたのだった。

そんなにうまくいくわけはないと思ったが、やはり予想通りであった。短歌でも大事なところ、言いたいところは後半なのだ。కానీ、そこで一つ気がついた。短歌の前半、つまり大したことではないところ、そこは風景や情景という、いわば「背景」を説明する部分。まさに「花鳥風月」の部分じゃないか。నేను చూస్తున్నాను、俳句というのは大事なところをすっぱり切り捨て、七文字じゃとても言い切れないからと、読む人に思いっきり丸投げしてしまうブラック商法なのだなと。－ここでやっと「百人一首」に繋がるのだが、王朝時代のゆったりした叙景の「コツ」を覚えるには、万葉から新古今集あたりまでの名作がたった百首に絞り込まれた「百人一首」が一番手っ取り早いのではないかという、およそ趣味的ではない発想で、読んでみることにしたのだった。అయితే、どうもこれがいろいろと後を引きそうな気配濃厚で、ある意味困っているところです。