నెల: January 2022

2ఒక నెలలో మొదటి వీడియో షూట్。వారానికి ఒకసారి చిత్రాలు తీయడమే నా లక్ష్యం.、నేను ఇప్పుడు అస్సలు చేయలేను。నాకు సమయం లేదని కాదు、"సామర్థ్యం" వైపు。దీనికి ప్రత్యేక సామర్థ్యాలు కూడా అవసరం లేదు.、చాలా సమయం, అనుభవంతో, ఎవరైనా దీన్ని చేయగలరు.、నేను స్లాక్ చేస్తున్నాను అని మాత్రమే చెప్పగలను.。

ఒక చిన్న స్టూడియో ఖాళీని కలిగి ఉండటం మందగించడానికి మూల కారణం.。``క్లీన్ అప్'' చేయడానికి ముందుగా కొంత ప్రయత్నం అవసరం.、ఈ పని కోసం నేను చాలా ప్రేరణను కోల్పోతున్నాను.。సమయాల సంఖ్య చాలా తక్కువగా ఉంటే, తయారీ పని సజావుగా సాగదు.、కెమెరాలు మరియు ఇతర పరికరాలలో ప్రదర్శించబడే సంఖ్యల అర్థాన్ని కూడా నేను మర్చిపోతాను.、గేర్లు ఇకపై కలిసి మెష్ కాదు。నేను నా ఫోటోగ్రఫీ పరికరాలను వదిలివేయాలనుకుంటున్నాను.、నా ఇంట్లో ఉన్న స్థలం సగం కాల్చినది మరియు ఉపయోగించడం చాలా కష్టం.。

2019సంవత్సరం నుండి、కరోనావైరస్ ఇన్ఫెక్షన్ కారణంగా అత్యవసర పరిస్థితిని ప్రకటించడం వల్ల ఖాళీ సమయం ఉంది.。ఈ పరిస్థితి కనీసం 1-2 సంవత్సరాలు కొనసాగుతుంది.、ఆ తర్వాత నా ప్రపంచ దృష్టికోణంలో కచ్చితంగా మార్పు వస్తుందని అనుకున్నాను.、CG ప్రొడక్షన్ మరియు వీడియో ప్రొడక్షన్ ప్రాక్టీస్ చేస్తున్నాను, ఇది చాలా కాలంగా అవసరమని నేను భావించాను.、నేను ఈ అవకాశాన్ని తీవ్రంగా ప్రయత్నించాలని నిర్ణయించుకున్నాను.。మీ స్వంత ఫోటోగ్రఫీ పరికరాలలో పెట్టుబడి పెట్టండి、చదువుకోవడానికి సమయం పడుతుంది、నేను సాధన ప్రారంభించాను - ఇంతవరకు బాగానే ఉంది.。

అప్పటి వరకు బాగానే ఉంది కానీ、నేను ఊహించిన దానికంటే నేను చాలా ఎక్కువ అనలాగ్‌లో స్థిరపడిన వాస్తవికతను నేను ఎదుర్కొన్నాను.。నేను కొంచెం సరళంగా ఉన్నట్లు అనిపించింది.、నేను ప్రారంభించినప్పుడు, అది గట్టిగా ఉంది.、పూర్తిగా `` నిరాశ సముద్రం అంచున నిలబడిన సంచారి。కానీ ఇప్పుడు వెనక్కి వెళ్లలేను、వెనక్కి వెళితే నా పెయింటింగ్ కెరీర్ అక్కడితో ముగిసిపోతుంది.。--నేను తీరికగా నడుచుకుంటూ వెళుతుండగా, నా వెనుక వచ్చిన ఐటీ బస్సు నన్ను ఓవర్‌టేక్ చేసింది.。బస్సు మరింత దూరం అవుతోంది。నేను సహాయం చేయలేను。బస్సు మార్గంలో నడవండి。నా కొడుకు, ``అది అంత దూరం కాదు.、"తదుపరి బస్ స్టాప్ ఎక్కడ ఉంది?" అతను నన్ను ప్రోత్సహించాడు.、నేను ట్రయల్‌ని సరిగ్గా ట్రాక్ చేస్తున్నానో లేదో కూడా నాకు ఖచ్చితంగా తెలియదు.。ఐటీ ప్రపంచంలో、స్పష్టంగా, కొంతమందికి అకస్మాత్తుగా రెక్కలు ఏర్పడతాయి మరియు అవి అలా కొనసాగడం వల్ల ఎగరగలుగుతారు.。దాని కోసం ఆశిస్తున్నాము、నేను రేపు కూడా దానితో ఆడుకుంటాను.。

さまざまな事情で絵から離れた人から時々ハガキなどを頂く。それらのなかには「あの時間は最も幸せな時間でした」と書いてあることが少なくない。多少の美辞麗句はあるとしても、正直な心情も込められていると感じる。

一枚の絵を描くのには大小さまざまな山や川を越えなくてはならない。それらの幾多のハードルの中でいちばん大きな山が「時間」だろう。「お金」という人もいるだろうが、それはたぶんお金を稼ぐために絵を描いている時間がない、నేను దానిని అర్థం చేసుకుంటాను。コストという意味では、絵は最もお金のかからない精神的な遊びのひとつだ。実際に、鉛筆一本で自分の世界観を表現することは誰にでも可能だから。原始時代の洞窟壁画には鉛筆すらなかった。

家族の成長とか老化など、いろんな条件を勘案して、「自由に伸びのび（気楽に）」絵が描ける（絵に限らないが）時間を試算してみたことがある。同じことを考える人は少なくないらしく、それらの意見を総合するとだいたい3~10年くらいになりそうだ。日本人の平均寿命が男女とも80歳を超えて久しいのに、この短さは何を表しているのだろうか。―わたしの周囲の人々の多くは皆さん軽く10年以上描き続けている。అంటే、単に“ラッキーな人生”ということではなく、むしろ相当な犠牲を払ってでもそれを続けているということになるのだろうか。

ある女性美術家がわたしに言った。「絵を描いている人はみんな愛しく思える、可愛いと感じる。」自分が愛する「絵」を、ずっと愛し続けている人はみなかけがえのない仲間だ、そんな気持ちの表現だろうと思う。彼女ほどの心境にはわたしまだ達していないが、犠牲を払うほど絵は純化していくような気がする。シーンと集中して筆を動かしている人を見ていると、幸福というのは外から見えるようなものではなく、そういう一瞬一瞬にあるものかな、などとも思う。

1月8日土曜日。世間はとっくにもう走り出している。コロナ・オミクロン株の感染の広がりにもそれは表れている。今ごろ始動なんて、冬眠中の寝ぼけカエルじゃあるまいし、ケッ。

自動車のエンジンを始動しようとしたら全然手応えがない。ウンもスンもない。バッテリー上がりだ。元旦から今日まで一度も車を動かさなかったし、どうやらドアが半ドアだった可能性もある。室内ランプも不調で点いたり消えたりだったから、それらが鏡餅のように重なってしまったのか。それはそれで正月らしいのかも知らんけど。

とりあえずJAFに来てもらい、充電。ఆ తర్వాత、カー用品店へ行き、バッテリーを交換。5日は心臓？がバクバクして夜間診療を受けちゃったりして、今年は何だか個人的には動きの大きい年になりそうな気がしてきた。

暮れから昨日までの2週間で体重 2kg 増（すべて脂肪のハズ）。お酒は飲みすぎたし、夜は仕事もせずにネット映画三昧だから当然。いい方に取れば健康だってこと。2年越しのダイエットは計画通り目標に達したので、これからはキープすることが大事―その人体実験も今日から始動だ。